-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ شهریور ۱۷, پنجشنبه

جرقۀ بحران آب میان افغانستان وایران


درحالی که بحران آب درایران به درجۀ خطرناکی رسیده است، احداث بند کمال دردریای هلمند افغانستان برتشنج کمبود آب در ایران
 بیش از پیش دامن زده است. اما دریک سند به نقل از اسماعیل خان وزیرانرژی وآب گفته شده است که نگرانی ایران از اعمار بند کمال خان درافغانستان بی اساس است و گاه گاه کمبود میزان آب دردریای هلمند سبب کاهش در انتقال «حق آبه» به سوی ایران شده است.
 بند کمال درزمان داوود خان تحت کار گرفته شد اما با وقوع کودتای ثور نیمه کاره رها شد. علت احداث بند کمال خان این بود که درفصل خیزش آب ده ها هزار زمین در شهر چخانسور زیر آب می رفت و جریان آب بعد از ورود به قلمرو ایران دو باره به شکل غیرقابل کنترول به سوی افغانستان برمی گشت ومناطق بزرگی را تخریب می کرد. درقرارداد بین افغانستان وایران قید شده است که سهم حق آبه ایران ازدریای هلمند داده می شود. درآن زمان  بانک آسیایی منطقه را تحت مطالعه قرار داد وپیشنهاد شد که بهترین راه برای مقابله با سیلاب ساختن بند کمال خان است. بند کمال خان بندخامه است ومطابق قرارداد درهرثانیه سهم حق آب به ایران 26 مترمکعب تعیین شده است. ایران ازجزئیات قرارداد مطلع هستند.
اعماربند کمال خان دراسناد سازمان ملل متحد قید است. نگرانی ایران بی جا است. سهم آن ها وجود دارد. آن ها عادت به استفاده آب های اضافی ومهارناشده دارند. چرا که کانال ها ومنابع دیگر در سیستان ساخته اند. بعضی وقت ها دردریای هلمند قطعا آب نیست. درماده چهار قرارداد میان دو کشور تقسیم آب به روی جریان عادی آب پذیرفته شده است. کارشناسان می گویند که اگراین بند به پایه اکمال نرسد، آب خیزی ها درچخانسور ولایت بادغیس هزاران تن را به ترک ساحه مجبور می کند.