-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ شهریور ۱۹, شنبه

تجارت به نام مجاهدین دو باره جان می گیرد

بحران درحال افزایش است. این بحران اکنون خیلی جدی وبرای کسانی که کشتی افغانستان را به گرداب فساد وقانون شکنی وزورگویی وچپاول بزرگ ولاینقطع سوق دادند، اکنون با خطرکردارخویش رو به رواند. منظور نیست که عدالت می آید. چنین نیست. منظور آن است دفع فاسد به افسدخواهد شد. یعنی طالب برتنظیم ها غلبه می کند. جامعه جهانی احتمالا به همین نتیجه رسیده است.
رهبران تنظیم ها هرازچندگاه، بازی های امتیازگیری وحفظ موقعیت کنونی را تازه می کنند و صدا می کشند که حکومت کرزی «مجاهدین» را درحاشیه رانده و این امر، برافزایش بحران امنیتی تأثیر داشته است. این درحالی است که حکومت از ابتداء بین چند نفرناشناس که ازخارج آورده شده و رهبران تنظیم ها تقسیم شدو این تقسیمات هنوز هم سرجایش باقیست. به راستی همه با این موافق اند که «مجاهدین» که برای میهن خود جنگیدند وامروز معلول وجا زده ومحکوم درفقیرآباد های شهرهای ومحلات زندگی دارند، نه دردولت حضور دارند و هم سران تنظیم ها وفرماندهان به دولت رسیده، آن ها را به یاد می آورند.
 معمولاً گله وشکایت زمانی بلند می شود که موقعیت سران رده اول ودوم وسوم تنظیم ها که درتمام بدنۀ حکومت ودولت حضور دارند، دراثر اختلاف ذات البینی روی منافع شخصی، با چالش روبه رو می شود. برخی چهره هایی هم هستند که هیچ گاه درخیروشر مردم افغانستان غم شریکی نداشته اند اما حالا از نام مجاهدین به مسابقه امتیازگیری می شتابند. یکی ازعلت های اساسی که جامعه بین المللی درافغانستان شکست خوردند، ساختارمصلحتی ومؤقتی ائتلاف چند تن ازسران نظامی تنظیم های جنگی دررأس قدرت بود که درمدیریت مدنی جامعه هیچ ظرفیتی نداشتند و روال امور مملکت را به شکل جبهه جنگ تغییر دادند. جالب این جاست؛ رهبران تنظیم ها که خود درمسند های اول دولت وحکومت تکیه زده اند می گویند که مجاهدین را کنار زده اند. حال باید سوال کرد که این مجاهدین کی ها اند که هیچ شناخته نمی شوند؟