-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ مهر ۳۰, شنبه

آیا جنرال دوستم آمادۀ پیوستن به اپوزیسیون است؟


خبرمی رسد که جنرال عبدالرشید دوستم پایه گذار ورهبرجنبش ملی- اسلامی افغانستان از پیمان شکنی رئیس جمهور کرزی نسبت به تعهداتش نسبت به جنبش انتقاد کرده است. این باراول نیست که جنرال دوستم درازاء حمایت خود از حکومت کنونی با نقض پیمان وسرخوردگی سیاسی رو به رو می شود. این درحالی است که جنرال دوستم هم اکنون رئیس ارکان قوماندانی اعلای قوای مسلح به شمار می رود؛ مقامی که صرفاً یک نام است وجنرال دوستم با درک این مسأله خاموش مانده ودم نزده است. علت خاموشی جنرال این است که حلقات غربی وبرخی شاخه های بحران درداخل افغانستان تبلیغات شدیدی را علیه جنرال دوستم  ادامه داده اند.
فیض الله البرز سخنگوی جنرال دوستم درتماس با روزنامه آرمان ملی تایید کرده است که جنرال دوستم درپیامی عنوانی شرکت کنندگان پلینوم حزب جنبش درجوزجان به روز پنجشنبه با اشاره به انتخابات سال 1388 یاد آور است که رئیس جمهور کرزی دربدل حمایت حزب وحدت اسلامی و جبنش ملی – اسلامی از نامزدی ایشان برای ریاست جمهوری، با نقض پیمان رو به رو شده و رئیس جمهور درامر برآوردن وعده های خود عمل نکرده است.
آقاى دوستم از مردم ولايت هاى شمـال کشور و هواداران جنبش پوزش خواست که ما بر اساس مصلحت هايى که ديده بوديم، رأى شما را براى انتخاب آقاى کرزى به کار بستيم، اما وى در برابر شما به تعهدات خويش عمل نکرده است.
اما پرسش این جاست که رهبرجنبش ملی چرا حالا- پس ازگذشته چند سال- شکایت خود را علنی کرده است؟ یک نگاه به زندگی سیاسی جنرال نشان می دهد که وی ازبیست سال به این سو، همیشه ازسوی متحدان خود با نقض پیمان مواجه بوده است. بی اعتنایی به حضور سیاسی جنبش درحکومت کرزی همیشه مشهود بوده است. نیروهایی درداخل حکومت وحتی درسطح حلقات خارجی همیشه سعی برین داشته اند که جنرال دوستم را ازمسند رهبری جنبش به دورنگهدارند. تجارب بیست سال اخیر ثابت کرده است که جنرال دوستم درمیان هوادارانش به طورریشه ای حضور دارد؛ ورنه در تلاطمات سیاسی بیست سال اخیر، مانند دیگرجریان های سیاسی، جنبش ملی نیز پارچه پارچه می شد. امامشاهده می شود که درعمل چنین نشده است.
علاوه برآن، هرگاه جنبش به طورکامل ازیک جریان روی گردان شود، توازن سیاسی درمجموع به زیان طرف مقابل برهم می خورد. این بارمثل این که بازهم نوبت حکومت آقای کرزی است که با اعتراض دوستم رو به رو شده است.
شروع انتقاد از آقای کرزی آن هم ازآدرس متحدان درون حکومتی، مسأله ساده نیست واین نشان می دهد که صدا های اعتراض وچند دستگی ازین بعد بیشتر شنیده خواهد شد.