-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ آبان ۷, شنبه

پیشرفت درمذاکرات سری بین کابل و واشنگتن

خبرمی رسد که وزیرخارجه امریکا گفته است که دررابطه به توافق روی مفادات پیمان استراتیژیک امریکا – افغانستان نوددر صد پیشرفت حاصل شده است. مشوره های پیاپی در ارگ کابل جریان دارد تا فیصلۀ مشترک در رابطه به امضای پیمان استراتیژیک با امریکا حاصل شود. حکومت قبل از هرچیز، با باقی ماندن تیم کنونی درقدرت دغدغه دارد. با همه کسانی که درین باره مشورت می شود، درقدرت دولتی شریک اند. دولت با رهبران جهادی که درائتلاف قدرت اشتراک دارند به توافق نزدیک شده است. توافق درسطح عالیه حکومت، تقریباً تصدیق دوباره بر«شرط» هایی است که کرزی دربرابر امریکا گذاشته است.
پیش بینی روشنی وجود دارد که بدون فیصله دربارۀ امضا یا عدم امضای پیمان استراتیژیک با امریکا، هیچ کنفرانس، گردهم آیی واجماع نمایشی جهانی درباره افغانستان به نتیجه نخواهد رسید. امریکا با رأس قدرت درکابل مشکل دارد؛ همان مشکلی که مردم رأس قدرت دارند. مردم نتیجه گرفته اند که درموجودیت حکومت کنونی، هیچ اصلاح وتغییری مثبت به سود منافع ملی وجود ندارد. این برداشت، نتیجه ده سال تجربه از عملکرد دولت وگروه های متحد دولت است.
درشرایطی که دشمنی با پاکستان به اوج خود رسیده و احتمال گسترش جنگ وانتحارهرلحظه متصور است، اگرحکومت افغانستان بدون خواست مردم و درنظرداشت نیازهای جامعه درین رابطه بازهم سنگ اندازی کند، درواقع به راه جشن به نفع ایران و پاکستان کمک می کند. حکومت این نظریه را دست کم نگیرد که درمعامله بزرگ پیمان استراتیژیک رفتار خود را باید به دور ازاحساسات شخصی تنظیم کنند. هرگونه لغزش به نفع ایران، پی آمد های غیرقابل جبران برای مردم ما خواهد داشت.