-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ آذر ۹, چهارشنبه

تحلیل عدم حضور پاکستان درکنفرانس بن


خبرگزاری فرانسه در گزارشی از کابل به قلم کاترین هادون نوشت:

شماری از تحلیلگران چهارشنبه اعلام کردند اعلام پاکستان در تحریم کنفرانس مربوط به آینده افغانستان که پنجم نوامبر در بن برگزار می شود ، به ویژه بردی نمادین دارد و به هیچ وجه قرار نیست نتیجه این کنفرانس را تغییر دهد. این تحلیلگران اعلام کردند پاکستان هنوز ممکن است نظر خود را در این خصوص تغییر دهد. با گذشت ده سال از نخستین نشست که در بن برگزار شد ،هدف از این کنفرانس اساسا تایید تعهد جامعه بین المللی در کنار افغانستان پس از خروج نیروهای جنگی ناتو است. نشست نخست بن کمی پس از سقوط حکومت طالبان در افغانستان که درپی مداخله ائتلاف بین المللی صورت گرفت، برگزار شد.

این ائتلاف را آمریکایی ها رهبری کردند. پاکستان ، بازیگر منطقه ای عمده که همچنین به حمایت از طالبان متهم است سه شنبه اعلام کرد در اعتراض به بمباران ناتو که بنابراعلام این کشور به کشته شدن بیست و چهار تن از نظامیان پاکستانی در روز شنبه در نزدیکی مرز افغانستان منجر شد، در کنفرانس بن شرکت نخواهد کرد. یک دیپلمات بلند پایه غربی در کابل می گوید: اعلام تحریم نشست بن از سوی پاکستان که در هر روند احتمالی صلح با افغانستان اجتناب ناپذیر محسوب می شود ، ضربه نسبتا وحشتناکی است.

یکی دیگر از همتایان او در عین می گوید: اما این ضربه اساسا نمادین است.

این کارشناس می افزاید در بن گفتگویی درباره طالبان برگزار نمی شود که حالا اسلام آباد در آن مشارکت داشته باشد یا خیر.

غربی ها و در راس آنها انگلیسی ها و آلمانی ها مدت زمانی طولانی امیدوار بودند بتوانند نمایندگان طالبان را در چارچوب روند صلحی که بیش از پیش برای پیشگیری از جنگی داخلی پس از خروج غربی ها اجتناب ناپذیر است، به بن بیاورند. اما تماس هایی که آغاز شده بود متوقف شد و قتل برهان الدین ربانی رئیس جمهوری پیشین و گفتگو کننده ارشد افغانستان به دست فردی که خود را فرستاده طالبان معرفی می کرد این روند را تقریبا از بین برد. فابریزیو فوشینی پژوهشگر شبکه بررسی های افغانستان ( یک مرکز تحقیقاتی مستقر در کابل) به نوبه خود می گوید: تحریم پاکستان بیش از آنکه بخواهد مشکلی ایجاد کند ، شکل نمایشی دارد.

وی اعلام کرد : در بن ، فکر می کنم می توان بدون پاکستان هم کار کرد زیرا هرگز پیش بینی نشده است که درباره طالبان و پاکستان گفتگویی انجام شود.

آشلی تلیس تحلیلگر بنیاد صلح کارنگی نیز فکر می کند غیبت پاکستانی ها در بن پیامدهای ناچیزی بر تلاش های احتمالی آشتی با طالبان خواهد داشت زیرا این نوع پرونده از طریق مجاری دیگری که مخفی تر است ، مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت. وی در عین حال اذعان می کند صرف نظر از هرچه جامعه بین المللی در بن درباره آن تصمیم گیری کند ، اگر پاکستان به عنوان عضو این تصمیم گیری باشد ، بخت موفقیت آن بیشتر است.

ناظران در عین حال درباره امکان اینکه پاکستان سرانجام در تصمیم خود تجدید نظر کند و به بن بیاید خوشبین هستند. فوشینی می گوید: برای گفتن اینکه آیا آنان می خواهند واقعا در کنفرانس شرکت کنند یا خیر ، خیلی زود است.

یک دیپلمات غربی در عین حال توضیح می دهد فکر نمی کنم پاکستان بتواند به خود اجازه دهد که در این کنفرانس شرکت نکند.

یک دیپلمات دیگر می گوید ، درحالی که پاکستان به ایفای نقش دوگانه در مناقشه افغانستان ، مسدود کردن هرگونه گفتگوی صلح و حتی مداخله در قتل ربانی مظنون است ، تهدیدهای اسلام آباد درباره تحریم کنفرانس بن به ویژه راهبرد دیپلماتیک پاکستان محسوب می شود.

در حالی که پایتخت های غربی یکی پس از دیگری از پاکستان می خواهند که درباره تصمیم خود تجدید نظر کند ، این دیپلمات می افزاید امروز ، اسلام آباد اوضاع را به نفع خود برگردانده است .

همه به زودی به او التماس می کنند که به بن بیاید.