-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ دی ۹, جمعه

محاصرۀ دردناک طبیعی- جغرافیایی افغانستان


با خواندن این گزارش کوتاه می توان ایقان کردکه جنگ افغانستان، «باید» منطقه یی شود تا جغرافیای جنگ توسعه پیدا کند. سرانجام توسعۀ جغرافیای جنگ، گشایش یا تنفس اقتصادی به افغانستان را درپی داشته باشد.

روزنامه انترنشنل هیرالد تریبیون زیر عنوان "مشکل امریکا در ازبکستان" می نویسد:
کشوری در دنیا سراغ نمی شود که چون افغانستان از سوی همسایگان جنجالی و پر مشکلات احاطه شده باشد.

وقتی که امریکا می خواهد قوای خود را در افغانستان اکمال کند، از طریق تاجکستان نمی تواند این کار را انجام دهد، چون سرک های این کشور چندان معیاری نیستند، از راه ترکمنستان هم نمی تواند چون این کشور خود را در یک بی طرفی و انزوا قرارداده است و بنابر دلایل واضح که حاجت به بیان نه دارد اکمالات از طریق ایران هم ممکن نیست.

اردوی امریکا قبل از 26 ماه گذشته نوامبر یک سوم بخش اکمالات خود را از طریق پاکستان انجام می داد ولی پس از یک حمله نیروهای امریکایی که منجر به کشته شدن 24 عسکر پاکستانی شد این کشور دسترسی قوای ناتو به سرحدات خود را قطع کرد و علایم خیلی کمی دیده می شود که اسلام آباد موضع خود در این باره را تغییر دهد.

اردوی امریکا یک سوم بخش دیگر اکمالات خود به افغانستان را با تحمل مصارف خیلی گزاف از طریق هوا انجام می دهد و اگر این اکمالات توسعه داده شوند مصارف آن بیش از حد بلند خواهد رفت. پس یگانه گزینه باقی مانده ازبکستان می باشد.

زمام امور ازبکستان از ایام اتحاد شوروی سابق در دست اسلام کریموف بوده و این کشور طبق فهرست سازمان شفافیت بین المللی در ردیف پنجم  فاسد ترین کشورهای جهان قراردارد. همچنین از لحاظ آزادی های سیاسی و مدنی آخرین کشور جهان می باشد.

اکنون چالش که امریکا با آن روبرو می باشد اینست که میان ضرورت های نظامی زود گزر و منافع دراز مدت خود در ترویج ثبات و مردم سالاری در ازبکستان باید یک نوع توازن ایجاد کند.