-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ بهمن ۹, یکشنبه

برای 30 میلیون جمیعت، یک شفاخانه صدبستر

رادیو آزادی
امراض روانی مثل افسردگی و اضطراب یک بخش دیگر از مصیبت جنگ را در افغانستان تشکیل می دهند. تخمین می شود که 50 درصد  مردم افغانستان به امراض روانی مبتلا هستند، ولی برای معالجۀ آن ها صرف یک شفاخانه یک صد بستر وجود دارد و بس.

محمد قسیم قصاب که 58 سال عمر دارد، مثل 50 درصد مردم به خاطر جنگ سی ساله افغانستان دچار آسیب روانی، اضطراب و افسردگی می باشد. قسیم قصاب در انفجار انتحاری ماه گذشته در کابل همسر، خانم پسرش و دو نواسه 5 ساله و 6 سالهء خود را در مقابل چشمانش از دست داد.

درین انفجار انتحاری که در میان زایران در روز عاشورا در زیارت ابوالفضل رخ داد، 70 تن به شمول اعضای خانواده قسیم کشته شدند. قسیم که تا هنوز سوگوار اعضای خانواده ش می باشد، بر یک قالین کهنه در کنج خانهء که زمانی از صدای بازی نواسه هایش پر از شادی بود، تنها نشسته می گوید که تباه شده و تمام امیدهایش نقش بر آب شده است.

قسیم گفت:
«زمانی که حادثۀ زیارت ابوالفضل در ذهن ام خطور می کند، فریاد می کشم و چیغ می زنم. زمانی که به خواب می روم آن واقعه را به خواب می بینم، بیدار می شوم و  تنها می گریم.»

او این مطلب را به آژانس خبری فرانس پرس بیان کرد.

گفته می شود، شدت شوک چنین حوادث بالای مردم در لحظات وقوع حادثه، تصویری را به میان آورد که انسان از دیدنش تکان می خورد. عکاس خبرگزاری فرانسه که در هنگام وقوع حادثه زیارت ابوالفضل در محل حضور داشت، عکس های تکان دهنده ازین حادثه برداشته است.

یکی از تصاویر وی که در صفحۀ اول روزنامه ها و جراید در روز واقعه بنشر رسیده بود، دخترک وحشت زده یی را با لباس سبز نشان می دهد که چهار اطراف او را اجساد و زخمی های وابستگانش احاطه کرده است.

این عکس ناملایمت های جنگ سی ساله افغانستان را نشان می داد.

داکتر بشیر احمد سروری مسوول شعبۀ صحت روانی وزارت صحت عامه افغانستان می گوید: قسیم مانند نصف مردم افغانستان از اختلال روانی رنج می برد. داکتر سروری می گوید که جنگ سی ساله، فقر، مناقشات خانواده گی و مهاجرت ها سبب این تکالیف روانی نزد بسیاری از مردم شده است.

داکتر سروری با اشاره به ضرورت افزایش متخصصین در بخش  صحت روانی افزود که تعداد افراد مسلکی درین بخش در تناسب با  نفوس فعلی افغانستان که بیشتر از 30 ملیون است، اندک می باشد. امکانات دوا و شفاخانه نیز رقت بار است. در افغانستان فقط یک شفاخانه صحت روانی با صد بستر وجود دارد.

والف گانگ تیسن آمر پرژه صحت روانی که توسط تیم  صحی بین المللی پیشبرده می شود، می گوید که اکثریت مردان افغانستان از امراض مختلف روانی رنج می برند. اما از مشکلات شان به کسی چیزی نمی گویند.

وی افزود: اگربگویم که برای 30 ملیون نفوس افغانستان صرف یک شفاخانۀ صد بستر وجود دارد، باید تصور کنیم که درین شفاخانه باید ازدحام شدید باشد ولی نه، چنین نیست. زیرا مردم از بیان مشکلات روانی شان، شرم دارند.

یک دیگر داکتر عبدالقوی حلیمی گفت، باور دارم که مردان مثل زنان به اختلال روانی مبتلا هستد. اما به داکتر و شفاخانه مراجعه نمی کنند.

او گفت که امیداور است که پروژه های آگاهی رسانی اجتماعی  کمک کند تا مردم ضرورت به معالجهء امراض روانی را درک و به مراکز صحی مراجعه کنند.