-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ دی ۲۵, یکشنبه

امریکا باید همین اکنون در بارهء افغانستان تصمیم بگیرد

رادیو آزادی- « امریکا باید همین اکنون در بارهء افغانستان تصمیم بگیرد » عنوان مقاله ایست که روزنامه واشنگتن پوست آن را نشر کرده است.
روزنامه از قلم انتونی کوردسمن می نویسد:
مقامات امریکایی در یک بخش از انتقال مسوولیت های ملکی و نظامی به افغان ها تا سال 2014، از فراخواندن همه عساکر امریکایی از افغانستان و کاهش بزرگ مصارف جنگی صحبت می کنند.

روزنامه واشنگتن پوست در ادامه می نویسد که اگر وقت باقی مانده برای تمویل و پیاده کردن چنین تغییرات بزرگ در مدت دو یا سه سال در نظر گرفته شود، امریکا تنها چند ماه پیشرو دارد تا فیصله کند که بار تمویل حکومت افغانستان تا سال 2014 و اکثریت بودجه، مشاوران و شرکای که نیروهای افغان تا سال 2020 و بعد از آن به آن نیاز دارند را فراهم می سازد یا خیر.
 
روزنامه می نویسد که حکومت افغانستان ماه گذشته در کنفرانس بن این ضرورت های خود را مطرح ساخت ولی از سوی رسانه های غربی و سیاستمداران امریکایی  چندان مورد توجه  قرار نه گرفت.

واشنگتن پوست می نویسد که رییس جمهور کرزی برای یک برنامهء که  اهداف بلند امنیتی و انکشافی در آن گنجانیده شده است خواهان کمک سالانه ده ملیارد دالر تا سال 2025 شد. او همچنین اهداف بلند اصلاحات اداری را نیز مطرح ساخت تا حکومت افغانستان تا سال 2030 کاملاً به پای خود  بی ایستد.

دیلی تیلگراف
در این میان روزنامهء دیلی تیلیگراف سرگذشت یک پسر خورد سال انتحاری را انعکاس داده که چگونه از سوی آموزگاران خود شستشوی مغزی شده برایش گفته شده بود که انفجار بمب اش به او آسیب نمی رساند بلکه امریکایان را می کشد. اما او در آخرین لحظات از اقدام خود منصرف می شود.

روزنامه می نویسد که به عبدالصمد سیزده ساله گفته شده بود که فقط دو سیم را با هم تماس دهد، انفجار ناشی امریکایان را خواهد کشت و به خود او کدام ضرری نمی رسد.

عبدالصمد که از یکی از سرک های کویته جذب شده و به اجرای یک حمله در قندهار گماشته شده بود به روزنامه گفته است: 
« هنگامی که چشمان خود را گشودم دیدم چیزی را که آن ها از من می خواستند یک سرنوشت سیاه بود.
در حالی که واسکت بمب را پوشیده بودم گریه و فریاد سردادم. مردم از منازل خود بیرون آمده از من پرسیدند که چه شده است. من که وضعیت خود را بیان داشتم آن ها ترسیدند و دور شدند و از پولیس کمک خواستند.
پولیس بمب را خنثی ساخت.»

روزنامه می نویسد که داستان عبدالصمد کدام سرگذشت انفرادی و خاص نیست، شورشیان سال گذشته در یک فرضیهء بیباکانه و ظالمانه که پسران خورد سال می توانند از پوسته های تالاشی به آسانی تیر شوند، از یک موج انتحاریان کم سن کار گرفتند که در برخی موارد سن برخی ایشان از ده سال هم کمتر بود.