------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ دی ۲۷, سه‌شنبه

ضرب الاجل به تعبیر غربی ها چیز دیگری است

یادداشت اتاق خبروتحلیل: اعلام ضرب الاجل برای حکومت افغانستان اقدامی عادی ورسانه یی تلقی می شود. نگاه وتعبیرامریکا ازخط اندازی زمانی برای اجرای یک هدف، طوردیگری است. درین مقالۀ کوتاه یک روزنامۀ غربی متوجه خواهید شد که ازضرب الاجل های واکنشی، به گمان غالب چیزی به دست نخواهد آمد. خطراز دست دادن چیزی متصور است. شاید کمترین عاقبت این ضرب الاجل، کاهش تدریجی کمک های مالی، تعمیق انزوای سیاسی باشد که هم اکنون نشانه های آن به چشم می خورد.

به گزارش رادیو آزادی، نشریه فارن پالیسی مقاله ای را در شماره اخیر خود تحت عنوان "هشدار ها و وعده ها" نشر کرده است.

نویسنده در آغاز مقاله می پرسد: آیا کسی را تا حالا دیده اید که با وجود متحد بودن با واشنگتن، به امریکا ضرب الاجل تعیین کرده باشد؟
به نوشته فارن پالیسی، حامد کرزی رییس جمهور افغانستان زمانی که خشمگین می شود، با یک موضع نو ظاهر می شود.

او هفته گذشته گفت: باید در جریان یک ماه، تمام زندانیان بگرام به حکومت افغانستان تسلیم داده شوند.

نویسنده می پرسد که با پاکستانی ها چی خواهد شد؟ پس از حمله ماه نومبر نیرو های ناتو بالای منطقه قبایلی مهمند، اردوی پاکستان به سی آی ای دستور داد تا پایگاه هوایی شمسی را که برای حملات طیاره های بی پیلوت استفاده می شود، تخلیه کند.

فارن پالیسی می نویسد که این اقدام از جانبی کشوری صورت می گیرد که اردوی آن توسط امریکا آموزش و تمویل شده و به جیب های شان پول ریختانده شده است.

به نوشته نشریه، نه تنها متحدین بلکه، ایران هم هشدار داده که اگر غرب تحریم ها روی برنامه هسته یی این کشور را دور نکند، تهران هم تنگه هرمز را خواهد بست.

نویسنده مقاله می گوید: اگر بخاطر داشته باشند، این امریکا بود که همیشه ضرب الاجل تعیین می کرد.

فارن پالیسی بخشی از اظهارات باب وودوارد نویسنده کتاب "بوش در جنگ" را نشر کرده که گفته بود: ریچارد آرمیتاژ معاون وزارت خارجه امریکا، لست هفت تقاضا را به رییس استخبارات پاکستان سپرده بود.

مهم ترین این تقاضا ها، قطع رابطه پاکستان با طالبان و القاعده و حق استفاده امریکا از حریم هوایی و زمینی آن کشور بود که پاکستان همه این ها را پذیرفت.

اما حالا چی نادرست انجام شد؟ چطور به صورت فوری چندین ضرب الاجل به امریکا داده شد.

به نوشته فارن پالیسی، محافظه کاران پاسخ را می دانند: یعنی ما ضعیف استیم زیرا بارک اوباما می خواهد تا با کشور های معامله کند که تنها زور و فشار را درک می کنند.

تاریخ نشان داده که ضرب الاجل همواره یک وسیله قدرتمندان در برابر ضعیفان بوده است. اما حالا کشور های قدرتمند جهان می خواهند تا مانند حکومت های مطیع و فرمانبردار عرض وجود کنند و در ابتدا کمتر تمایل دارند تا کشور های ضعیف را تکان بدهند.

نشریه فارن پالیسی می نویسد: ضرب الاجل ها اکنون به یک وسیله ضعیفان و یک ساختار نا متوازن جنگ مبدل شده است.