-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ بهمن ۱۱, سه‌شنبه

هشدارها دربارۀ محاصرۀ کمپ اشرف جدی ترمی شود


نويسنده :ابوبكر ابوالمجد
كم كم نسبت به سازمان ملل و اعتبارش، احساس شك و ظن پيدا ميكنيم. برخورد التقاطي كه درباره بسياري از موضوعات انساني انجام ميدهد، باقيمانده شهرت و اعتبار او را تباه خواهد كرد. نماينده دبيركل سازمان ملل مارتين كوبلر در 25 دسامبر سال گذشته يك يادداشت تفاهم با دولت نوري المالكي امضا كرد كه از حقوق اشرفي ها به عنوان پناهنده تا زمان انتقالشان به كشور ثالث حفاظت كند.

ولي آنچه الان انجام ميگيرد اين است كه محاصره پزشكي افراد كمپ در اشرف و تهديد جانشان و اظهارات هراس انگيز نسبت به جان آن ها ادامه دارد. همين طور مالكي و دولت او كماكان طرح مشتركشان را براي نابودي اين مخالفان ايراني در اشرف با تبديل كمپ ليبرتي به يك بازداشتگاه, دنبال ميكنند!
طرح ريزي هاي مالكي در اجابت فرامين آخوندهاي ايران, بخاطر حرص و طمع جاه طلبانهاش براي تسلط در عراق, امري توجيه پذير است ولي آنچه كه محال است پذيرفته شود يا توجيه پذير باشد اين است كه مؤسسات سازمان ملل در اين طرح براي دستيابي به جان مظلومان در (اشرف)! درگير شوند.
مالكي و همتايانش روي اظهارات توهين آميز و شرم آور بر عليه شهرت و اعتبار سازمان ملل متفق القول بوده اند, كه ارزشها و اصول عالي انساني اين سازمان را دربر گرفته است.
اما هزار بار از ضعف و سستي سازمان ملل و كميسارياي عالي پناهندگان و هيئت همياري سازمان ملل در عراق (يونامي) تعجب ميكنيم كه فرستادگاني از كمپ اشرف نميتوانند از كمپ جايگزين (ليبرتي) ديدار كنند.
تعجبمان وقتي مضاعف ميشود كه سكوت يونامي را در مدت دو هفته بعد از اظهارات مالكي در مورد احكام دستگيري 121 نفر از ساكنان اشرف ميبينيم, مالكي در 12 ژانويه 2012 و به درخواست فاشيسم مذهبي از صدور 121 حكم بازداشت براي ساكنان اشرف خبر داد و آنان را متهم به تروريسم و ارتكاب جنايتهاي سخت در داخل عراق و كشتن شخصيتهاي سياسي و مذهبي در ايران نمود, اين امر بسيار خطرناك است. و خطرناك بودن آن از اين سرچشمه ميگيرد كه خنجري اساسي به توافقنامه منعقد شده بين كوبلر و دولت عراق در مورد حقوق پناهندگان اشرفي است.
اشرفيان سئوال ميكنند و من هم همنيطور كه آيا اين چيزي است كه كوبلر و رئيس او دبير كل, در گزارششان به شوراي امنيت در 7 جولاي و 5 دسامبر 2011 قول داده بودند كه ”ترتيبات دنبال شده براي حل موضوع اشرف دولت عراق و ساكنان كمپ و همه طرفهاي درگير را راضي خواهد كرد؟!”
من فريادي از فريادهاي ساكنان كمپ اشرف را به جهان منتقل ميكنم كه گفتند: ”ما اميدواريم همچنانكه در فراخوان بين المللي در تاريخ 24 نوامبر 2011 به يونامي و نماينده ويژه دبير كل سازمان ملل در مورد جابجايي اجباري ساكنان اشرف آمده است, يونامي و كميسارياي عالي پناهندگان در فاجعه اي كه روبروي ماست, سهيم نگردند”.
ما مجددا تاكيد ميكنيم كه ستم ديدگان در اشرف, حفاظت شده تحت قانون بين المللي هستند و اينكه رژيم ايران اعلام ميكند كه آنها محارب و مهدور الدم هستند و اعضاي خانواده آنانرا بدليل ديدار از اشرف اعدام ميكند, نقض آشكار قانون بين المللي و قانون بشردوستانه بين المللي و كنوانسيونهاي ژنو و كنوانسيون پناهندگي سال 1951 ژنو و كنوانسيون حقوق شهروندي و سياسي بشمار ميرود و بر اساس حكم دادگاه اسپانيا و معاهده رم (نظام داخلي دادگاه جنايي بين المللي) جنايت عليه بشريت و جنايت عليه جامعه بين المللي است.
آقاي كوبلر كسي است كه از زمان به عهده گرفتن اين ماموريت انساني در اشرف, از جانب دبير كل سازمان ملل,جز 15 دقيقه با اشرفيها ننشسته است و مغازله او با رژيم تهران بر اساس اظهاراتي كه از خبرگزاريهاي آخوندها منعكس شده و سكوت او بدون تكذيب,يك موافقت آشكار است, همينطور اقدامات غير مسئولانه (يونامي), همه اينها علائم نمايش مسخره اي را ترسيم ميكند كه با اعتبار سازمان ملل آماده مي شودو اعتبار و ارزشهاي سازمان ملل را به زباله دان بشريت مياندازد.
اين رژيم كه در حال حاضر از طرف همه جهان آزاد بدليل پافشاريش بر تهديد جهان با سلاح اتمي محاصره شده است, ديگر جز خلاص شدن از دست مخالفانش -تا هر زمان كه عمرش بدرازا كشد- راهي ندارد. من از اين ميترسم كه جهان آزاد در حاليكه مسيري را دنبال ميكند كه از عمر اين رژيم مستبد بكاهد, در عين حال سازمان ملل و مؤسساتش به آن كپسول اكسيژن تازه بدهند تا عمرش را در بيشترين زمان ممكن طولاني كنند!