------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ بهمن ۲۹, شنبه

طالبان همان طالبان 2001 است

تلاش ریاض و کابل برای اخذ تعهدنامه از ملا عمر بی‌ثمر بود.


عبدالله عبدالله رهبر اپوزیسیون دولت افغانستان در گفت‏وگو با خبرنگار فارس در کابل، با بیان این که خواسته ما صلح است و مذاکره لازمه رسیدن به آن، گفت: سئوال اصلی اینجاست که مذاکره در کجا، توسط چه کسانی و در چه شرایطی باید صورت گیرد.
عبدالله با اشاره به این که اعلام آمادگی طالبان برای انجام مذاکره با افغانستان گام نخست مذاکرات است، گام دوم را ارائه تعریف واضحی از طالبان و این که مذاکره کنندگان نمایندگان چه کسانی هستند، دانست.
رهبر ائتلاف ملی افغانستان، اظهار داشت: ما خواهان مذاکره با طالبان تحت نظارت سازمان ملل و در داخل خاک افغانستان هستیم.
اپوزیسیون باید در مذاکرات سهیم باشد
وی در ادامه خاطرنشان کرد: در این دوره زمانی نیازی به ایجاد دفتر طالبان در خارج از افغانستان نبود اما متأسفانه دولت افغانستان و شورای عالی صلح بدون این که طالبان آمادگی خود را برای شروع مذاکره اعلام کنند، آن را مطرح کردند.
عبدالله افزود: اگر یک طرف مذاکرات دولت افغانستان است، طرف دیگر اپوزیسیون قانونی دولت و جامعه مدنی است و مردم افغانستان نیز باید در جریان قرار گیرند.
 بازی با روند صلح بازی با سرنوشت مردم افغانستان است
رهبر ائتلاف ملی افغانستان، اظهار داشت: دولت افغانستان بدون شک در جریان این مذاکرات قرار داشت و اعلام بی‏خبری کرزی و واکنش وی به این مسئله از سیاست‎های رئیس جمهور افغانستان است.
عبدالله با بیان این که صلح امری حیاتی و ملی است و کسی نباید با استفاده از آن دست به بازی سیاسی بزند، گفت: بازی با روند صلح، بازی با سرنوشت مردم افغانستان است.
این فعال سیاسی افغان، ادامه داد: دولت افغانستان نتوانست به طالبان این باور را القا کند که مذاکرات صلح باید با دولت و در حوزه جغرافیایی افغانستان انجام شود به همین دلیل کشورهای خارجی از این فرصت استفاده کرده و روند مذاکرات را به دست گرفتند.
عبدالله تأکید کرد: در حالی که دولت افغانستان در جریان این مذاکرات قرار داشت، اما ما (اپوزیسیون) و مردم افغانستان در این رابطه اطلاعی نداشتیم به همین دلیل اخباری که در این رابطه به گوش مردم می‌رسد، باعث ابهام، سردرگمی و نگرانی شهروندان افغان شده است.
تلاش ریاض و کابل برای اخذ تعهدنامه از ملا عمر بی‌ثمر بود
رهبر اپوزسیون افغانستان اظهار داشت: دولت افغانستان در واکنش به گفت‌وگوهای پنهانی قطر، طرح ایجاد دفتری برای طالبان درعربستان سعودی را مطرح کرد اما مقامات سعودی با این موضوع موافقت نکردند.
وی افزود: عربستان سعودی شرط تأسیس این دفتر را تعهد کتبی ملا عمر مبنی بر قطع رابطه با القاعده اعلام کرد.
عبدالله تصریح کرد: برادر "حامد کرزی" در رأس این روند قرار داشت و تلاش‌های زیادی برای نوشتن این نامه انجام شد تا آنجا که "شیخ مقرن" رئیس سازمان اطلاعات عربستان به کابل سفر کرد اما این مذاکرات به جایی نرسید.
وزیر امور خارجه سابق افغانستان، ادامه داد: مخالفت طالبان و ملا محمد عمر با این درخواست عربستان نشان دهنده طرز تفکر و موضع ملاعمر در رابطه با عربستان است، از این رو عربستان سعودی از میزبانی این مذاکرات اجتناب می‌کند.
وی در ادامه اظهار داشت: پس از این که طالبان با عربستان سعودی به توافق نرسید، دولت افغانستان از ترکیه خواست تا مرکز تماسی برای طالبان تأسیس کند که ترکیه نیز موافقت نسبی خود را اعلام کرد اما طالبان با اشاره به عضویت ترکیه در ناتو آن را نپذیرفت.

مذاکره آمریکا با طالبان گامی برای مشروعیت این گروه است

عبدالله گفت: آمریکا مصالحه با طالبان را مشروط به پذیرش قانون اساسی افغانستان و قطع ارتباط با تروریست‏ها می‌داند و شکی نیست که طالبان نیز خواهان مذاکره با آمریکا است زیرا این گروه مذاکرات را گامی مثبت برای مشروعیت خود تلقی می‏کند.

مذاکرات قطر به هیچ نتیجه‏ای نرسیده است/طالبان همان طالبان 2001 است

رهبر اپوزیسیون دولت افغانستان با اشاره به این که مذاکرات آمریکا با طالبان تا به حال به هیچ نتیجه‎ای نرسیده است، افزود: با این حال رفتار، گفتار و روش‏های دولت افغانستان و جامعه جهانی در مورد معامله با طالبان، سئوال برانگیز است.
رهبر ائتلاف ملی افغانستان، در رابطه با این که آیا طالبان همان طالبان 2001 است یا تغییر کرده‎است، گفت: هنوز ساختار و بدنه اصلی طالبان را رهبران سابق این گروه تشکیل می‏دهد، اما امروز نسل‎های دیگر و تندرو نیز به آنان پیوسته است.
وی افزود: افزایش عملیات‏های انتحاری نشان دهنده آن است که از لحاظ ذهنی نیز تاکنون طالبان با همان ذهنیت "امارت اسلامی" خواستار براندازی نظام موجود است و این همان چیزی است که  قبل از سال 2001 هم وجود داشت.
عبدالله خاطرنشان کرد: حامیان مالی طالبان نیز تغییر نکرده‏اند و هنوز از این گروه حمایت می‌کنند.

هیچ کشوری حق تعیین سرنوشت برای مردم افغانستان را ندارد

وی در پاسخ به این سئوال که با توجه به عدم در نظر گرفتن جایگاهی برای دولت و جریان‎های سیاسی افغانستان در مذاکرات قطر آیا این کشور برای اقلیت‎های قومی جایگاهی را در نظر خواهد گرفت؟ گفت: مردم افغانستان سرنوشت خود را به هیچ کشوری نسپرده‌اند و هیچ کشوری حق ندارد برای مردم افغانستان تعیین تکلیف کند.
وزیر امور خارجه سابق افغانستان، ادامه داد: سرنوشت افغانستان باید توسط مردم این کشور مشخص شود نه توسط کشورهای دیگر به همین دلیل مذاکره‌ای که در آن مردم افغانستان سهیم نباشد، بی‎نتیجه خواهد بود.
رهبر ائتلاف ملی افغانستان تأکید کرد: مردم افغانستان خواهان شفافیت در روند مذاکره با طالبان هستند.
به عقیده عبدالله، در صورتی که مذاکرات به جایی نرسد که نرسیده است، نا امنی و ناآرامی ادامه خواهد یافت و دلیل عمده موفق نبودن روند صلح، علاوه بر عوامل متعدد داخلی، منطقه‌ای و بین‎المللی، عدم وجود مدیریتی سالم در افغانستان است.

به حاشیه راندن مجاهدین میان مردم و دولت فاصله ایجاد کرد

وی تصریح کرد: اگر در افغانستان اعتماد متقابل میان مردم و دولت به وجود می‎آمد و نظامی عادلانه بر مبنای حاکمیت قانون، ارزش‏های دینی و ملی پایه‌گذاری می‌شد در این صورت وضعیت بدون شک در افغانستان تغییر می‏کرد.
رئیس اپوزسیون افغانستان حمایت و پناه دادن پاکستان به طالبان را یکی دیگر از عوامل ناامنی در افغانستان عنوان کرد، و ادامه داد: اتخاذ سیاست‏های نادرست در سطح ملی، کنار زدن مجاهدینی که در آزادی افغانستان از اشغال شوروی و در مقاومت بر ضد طالبان و تروریسم نقش داشتند، از عوامل دیگری است که باعث نبود اعتماد میان دولت و مردم افغانستان شده است.
عبدالله افزود: ساختار ارتش ملی و نیروهای امنیتی به کندی صورت گرفت و به همین دلیل خلاء امنیتی در کشور وجود دارد.
عبدالله نبود نظام کارا، اوج فساد اداری وعدم توسعه متوازن را از دیگر عواملی دانست که باعث نارضایتی مردم از دولت افغانستان شده است.
وی با اشاره به این که برخی از مناطق و ولایت‌های افغانستان تنها خبر بازسازی و توسعه را شنیده‏اند و هیچ نشانه‏ای از بازسازی و نوسازی در آنها دیده نمی‌شود، افزود: برخوردهای دوگانه دولت افغانستان باعث پررنگ شدن مسائل قومی می‌شود.
رهبر ائتلاف ملی افغانستان با بیان این که به جای این که دولت برای ایجاد اتحاد ملت افغانستان تلاش کند، از مسائل قومی به عنوان یک ابزار استفاده می‎کند.
عبدالله گفت: وحدت ملی با تأمین عدالت اجتماعی میسر می‎شود، اما بدون تأمین عدالت اجتماعی سرخوردگی در بین مردم ایجاد خواهد شد.