------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ بهمن ۲۵, سه‌شنبه

فرضیۀ اتحاد اپوزیسیون و«آتش بس» با طالبان

اشک کباب اپوزیسیون بالای آتش طالبان

گزارش هایی وجود دارد که «جبهۀ ملی» و«ائتلاف ملی» درتلاش یافتن جای پایی درحریم تماس های طالبان وامریکا هستند. رایزنی ها همه روزه، حتی سرسفره ومیز چای جریان دارد. درعین حال گروه های فشار از درون این تشکلات، روی طرح ائتلاف عمومی بین «اپوزیسیون» تمرکز کرده اند تا ابتداء ازنظر سیاسی وسپس ( درصورت لزوم) پایگاه دفاع نظامی درست کنند.
به نظرمی رسد که همه جناح ها ازین که شاهد یک نوع خلاء رهبری درعرصۀ سیاسی ونظامی هستند، رنج می برند. از سوی دیگر، ائتلاف ملی وجبهۀ ملی روی اجندایی فکرمی کنند که کار را به اتحاد سیاسی بکشاند. درائتلاف ملی، نسبت به شعار اتحاد «اپوزیسیون» یک رشته ملاحظاتی وجود دارد که عمده ترین فاکتورآن، اتهامات بین المللی علیه جنرال دوستم وحاجی محمدمحقق است که می تواند درصورت یکجا شدن، طومار هردو را از نظرمسایل حقوقی وقضایی درهم بپیچد.
ازجانب دیگر، درصورتی که کاربه جنگ احتمالی وسنگرگیری بکشد، جنرال دوستم ومحقق نسبت به « ائتلاف ملی» از رهگذر ظرفیت عملیاتی وتدارک برای دفاع وجنگ دست بالا تر دارند. ائتلاف ملی بیشترعلاقه مند آن است که موقعیت «سیاسی» خود را دربرخورد با امریکا وطالبان تقویت کند؛ نکته یی که «جبهۀ ملی» نسبت به آن امید چندانی ندارند.
با این حال هردو گروه، خود را آماج اصلی ضربات طالبان احساس می کنند. هردو گروه از آمادگی برای درگیری احتمالی با طالبان وامکان معاملۀ سری طالبان وامریکا آمادگی می گیرند. مورد سوم این است که هردو گروه خواهان «آتش بس» با طالبان اند. این مسأله از دو دیدگاه محکوم به شکست است وبستن امید به آن، عبث می نماید. یکی آن که گروه های اپوزیسیون درده سال اخیر، سینه به سینه با طالبان مقابل نشده اند که حالا پیشنهاد آتش بس بدهند. دوم این که اگرسفارش اجرای آتش را از سوی خود به طالبان وناتو بدهند، کسی به آن اهمیت نمی دهد. توپ ابتکار درمیدان های طالبان وناتو است.
چنین راهکار های همراه با «حسن نیت توام با سوء ظن» صرفاً ریختن «اشک کباب» برروی آتش خواهد بود. موضوع سومی، فراخوان ازملل متحد برای مداخله درمنازعۀ جاری است که این هم به جایی نمی رسد وملل متحد، راه صاف کن طرح های دپلوماتیک ویا اجرا کنندۀ تصامیم بین المللی است نه آن که فرمانبرگروه های محلی درافغانستان باشد.