-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ اسفند ۵, جمعه

تکرارتاریخ؛ ازمجاهدین تا طالبان




صدراعظم گیلانی به طالبان وحزب اسلامی دستور داد که با دولت کابل وارد مذاکره شوند. درنظراول، این فراخوان، اثبات کنندۀ نفوذ پاکستان درقضیۀ افغانستان وحضورپایگاه های اصلی جنگجویان مسلح طالب درقلمرو آن کشوراست. این درخواست رسمی مقام پاکستان تا روشن شدن عواقب پنهان درعقب این اقدام را باید به نظرشک نگریست. با توجه به موقف تغییرناپذیرطالبان این نمایش تبلیغاتی، بیشتربازی رسانه یی است وخصلت آن نیز «یک بارمصرف» است.
 این هم روشن نیست که دستور گیلانی، بازتابگر نظریۀ جنرالان ارشد وآی،اس، ای اس باشد. ارتش واستخبارات، بانی وفرمانداراستراتیژی حراست از«عمق استراتیژیک» افغانستان برای دفاع از منافع پاکستان هستند.
حزب اسلامی همیشه با دولت درمذاکره است. گاه ازمیزبانان ارگ ابرازخوشی می کند وگاه چنگ ودندان نشان می دهد وهیئت های شان دوباره به کمپ شمستوی پشاور یا نمایندگی حزب درلندن برمی گردند. گروه اصلی جنگنده، طالبان است که برمذاکره با دولت وتیم حاکم دست رد می زند. دولت کنونی درموقف دولت دکترنجیب قرار دارد. طالبان به جای «مجاهدین» نشسته اند وهرنوع آشتی ومصالحه را با دولت رد می کنند اما حاضر به مذاکره با امریکا اند. مثل مجاهدین که می گفتند با روس ها مذاکره می کنیم و این کار را هم کردند و زمینۀ سقوط دولت فراهم شد.
طالبان هم می گویند با امریکا مذاکره می کنیم و گزارش ها از منابع رسمی حاکی است که مذاکرات فشرده با امریکایی جریان دارد. نتیجۀ مذاکرات طالبان هم همان نتیجه یی را درپی خواهد داشت که مذاکره مجاهدین با روس ها داشت.