-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ فروردین ۸, سه‌شنبه

متهمین اختلاس 42 میلیون دالری در شفاخانۀ سردار محمد داوود خان افشا می‌شوند


دره گوکاس، رییس کمیتۀ مشترک نظارت و بررسی مبارزه علیه فساد اداری در افغانستان خواستار ضبط دارایی‌های افراد متهم به اختلاس درشفاخانه سردارمحمد داوود خان شده است.
حکومت کنونی توان مقابله با اعضای بلند پایۀ خود را ندارد.


بکوا
خبر اختلاس 42 میلیون دالر در شفاخانۀ سردار محمد داوود خان، اولین بار در سوم سپتامبر 2010 در روزنامۀ وال استریت ژورنال به عنوان نتیجۀ کار یک گروه تحقیق امریکایی، منتشر شد.
در آن زمان کار تحقیق در مورد پروندۀ این اختلاس به دلیل دست داشتن مقام‌های مهم وزارت دفاع، از جمله بسم الله محمدی لوی درستیز سابق اردو، جنرال محمد ضیاء یفتلی و جنرال محمد زمان غیرت، متوقف شد و شورای وزیران افغانستان در جلسۀ نوبتی خود، ناتو را به داشتن ادعای بدون اسناد متهم کرد.
اما پس از گذشت چند ماه، اکنون مقامات ناتو مدعی‌اند که اسناد مؤثق مبنی بر اختلاس و دزدی امکانات پیشرفتۀ پزشکی این شفاخانه را در اختیار دارند و از حکومت افغانستان خواهان بررسی این پرونده شده اند.
دره گوکاس، رییس کمیتۀ مشترک نظارت و بررسی مبارزه علیه فساد اداری در افغانستان، گفته است که نسبت به بررسی قضیۀ اختلاس در شفاخانۀ نظامی سردار محمد داوود خان، تا حال کاری که صورت گرفته است قناعت بخش نبوده و باید این قضیه به صورت جدی پیگیری شود.
 همچنین وی خواستار ضبط دارایی‌های افراد متهم به اختلاس شده و گفته است که دارایی‌های افرادی که متهم به سوء استفاده از امکانات این شفاخانه‌اند، باید منجمد شده و آن‌ها حق استفاده از آن را نداشته باشند.
در حال حاضر یک هیئت متشکل از نمایندۀ ادارۀ عالی مبارزه با فساد اداری، وزارت‌های دفاع ملی و مالیه و دادستانی کل کشور، سرگرم تحقیق روی این پرونده می باشند و قرار است نتیجۀ نهایی آن تا دو هفتۀ دیگر اعلان شود. به گفتۀ مقامات ادارۀ عالی مبارزه با فساد اداری، تحقیقات ابتدایی آن‌ها نشان می‌دهد که بخشی از کمک‌های جامعۀ جهانی به این شفاخانه توسط دست اندرکاران و برخی مقامات در اردو به سرقت برده شده است.
عزیزالله لودین رییس ادارۀ مبارزه با فساد اداری به رسانه‌ها گفته است که فرماندهی ناتو در افغانستان کمک‌های زیادی را به شفاخانۀ سردار محمد داوود خان انجام داده، اما به گفتۀ وی، اسناد و مدارکی وجود ندارد که نشان دهندۀ چگونگی دخل و خرج این کمک‌ها بوده و نشان دهد که این کمک‌ها در چه راه‌هایی به مصرف رسیده است.
برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که از جمله 42 میلیون دالر اختلاس شده در این شفاخانه، 28 میلیون آن به حساب بسم الله محمدی وزیر داخلۀ کشور که در آن زمان در اردو توظیف بوده، واریز شده است. ادعایی که تاکنون هیچ واکنشی را از سوی آقای بسم الله محمدی در پی نداشته است.
 رییس جمهور بارها خود از فساد گسترده توسط مقامات بلند پایۀ حکومتی سخن گفته و در آخرین اظهاراتش خطاب به مقامات و افراد کلیدی حکومت افغانستان به کنایه گفت: «اگر اختلاس از پول مردم افغانستان می کنید، حداقل در کشورهای خارجی سرمایه گذاری نکنید در آن جا بلند منزل ها نسازید، بیایید در کشور خود قصرها و بلند منزل‌ها آباد کنید.»
فساد اداری یکی از پدیده‌های منفی است که حکومت افغانستان شدیدن به آن متهم می‌باشد. برای توجیه و یا سرپوش گزاری روی رسوایی‌‌های ناشی از فساد اداری، حکومت در تلاش ایجاد کمیته‌ها و نهاد‌های مختلف مبارزه با فساد شده و بخش‌های مختلفی را ایجاد کرده است. اما با دریغ که سیستم و نظام خود به اندازه‌یی آلوده است که تمامی تلاش‌ها در این راستا به نتیجه نرسیده و نهادهایی که جهت مبارزه با این پدیدۀ شوم روی کار آمده اند، نه تنها کاری را در راستای تضعیف فساد در ادارات از پیش برده، بلکه خود نیز به فساد آلوده شده اند.
فساد اداری سبب شد تا بسیاری از کشورهای کمک کننده از ادامۀ کمک‌های شان به افغانستان منصرف شوند و یا حداقل کمک‌های خود را به تأخیر اندازند.
پس از نشر گزارش‌های فساد مالی در کابل بانک، صندوق بین المللی پول برای یک سال کمک‌هایش را به افغانستان به تعلیق در آورد، این کمک‌ها پس از موافقت مجلس نماینده‌گان با پرداخت هفتاد میلیون دالر پول جبران خساره از سوی وزارت مالیه، به عنوان قرضه به کابل بانک دوباره از سر گرفته شد.
علاوه بر نگرانی جدی شهروندان افغانستان و نهادهای کمک رسان خارجی، پیشتر گروهی از جمهوری خواهان در ایالات متحدۀ امریکا نیز در گزارشی گفته بودند که بیش از شصت میلیارد دالر از کمک‌های آن کشور در افغانستان حیف و میل شده است و بخشی از آن به دست جنگجویان طالب رسیده است.
یکی از شرایط ادامۀ کمک‌‌های بین المللی به افغانستان که در نشست بن دوم روی آن تأکید صورت گرفت، ارائۀ تضمین عملی جهت تضعیف روند فساد اداری توسط حکومت افغانستان بود. بر اساس پیشنهاد کشورهای شرکت کننده، تا زمانی که فساد در ادارات افغانستان از بین برده نشود، کمک مجامع بین المللی، کدام تغییر مثبت را در زنده‌گی مردم افغانستان به وجود نمی آورد، لذا  شرکت کننده‌گان از آقای کرزی به صورت واضح خواستند تا ابتدا با فساد به صورت جدی مبارزه کرده و پس از آن منتظر کمک‌های جامعه جهانی باشد.
اما قرار معلوم ارادۀ جدی برای نابودی فساد و یا ردیابی ریشه‌های آن در کشور وجود ندارد. زیرا ریشه‌های فساد به اندازۀ عمیق و گسترده است که ممکن بررسی پرونده‌های آن دامن ارگ نشینان را نیز بگیرد. برخی از گزارش‌ها نیز وجود دارد که بررسی پرونده‌های فساد اداری، به دلیل موجودیت حلقه‌های مافیایی در درون حکومت، متوقف گردیده و کسانی که تأکید بر تعقیب چنین پرونده‌ها دارند، تهدید می‌گردند.
هر چه باشد، در پروندۀ اختلاس در شفاخانۀ سردار محمد داوود خان نام چند مقام بلند رتبۀ حکومتی شامل است. اگر این پرونده بتواند راه خود را از میان سد ناشکن فساد در دستگاه‌های حکومتی باز کند، حداقل شروع خوبی است برای افشای فسادهای گستردۀ مقامات عالی رتبه دولتی، آنهایی که تا حال کسی جرأت افشای نام شان را نکرده و حتا رییس جمهور قادر به اجرای عکس العمل در برابر آن‌ها نیست.