-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰ اسفند ۲۸, یکشنبه

قوماندۀ آغاز شورش درافغانستان


تدارکات «هسته های مقاومت» ازسوی ایران درافغانستان به مرحله یی نهایی رسیده و روزگذشته نظامی ارشد سپاه پاسداران، قوماندۀ آغاز شورش درافغانستان را صادر کرد.


گزارش های غیررسانه یی می رسانند که مأموران ایران درکابل، مزارشریف وهرات دسته های مختلفی ازخرابکاران را به طورمخفی تشکیل داده ومسلح کرده اند. این دسته ها عمدتاً درمراکز به ظاهرفرهنگی ومذهبی متمرکز شده اند وازنظر امنیت اجتماعی برای شهروندان افغانستان بسیارخطرناک است.
سردار مسعود جزایری از نظامیان ارشد درستاد کل نیروهای مسلح ایران به افغان ها چنین دستور داد:
سربازان آمریکا را با زور بیرون کنید.
وی بخشی از تدارکات وپلان های ایران درافغانستان را با این عبارت کوتاه افشا کرد:
در افغانستان نشانه هایی هست که "ثابت می کند افغان ها جبهه جدیدی علیه سلطه پوچ و پوسیده آمریکا تشکیل خواهند داد."
تفسیراین سخن آن است که ایران درحلقات مختلف از مدت ها پیش درافغانستان کار کرده است تا اگر بتواند درنقش پاکستان دوم درقرن 21 برای افغان ها تبدیل شود وافغان ها را این بار برای دفاع از منافع ایران به دهان توپ بسته کنند. جاسوس های ایران درسراسرکشور به برکت حضور«ستون پنجم» دردولت وحکومت و نظامیان خانه نشین شده، تشکیلات مخفی تحت نام «هسته های مقاومت» ایجاد کرده است که درصورت ضرورت، علیه قوای خارجی دست به اغتشاش وخود شکنی بزنند تا لااقل قوای بین المللی را درمیدان افغانستان مصروف بسازند.
رژیمی که خود دریک قدمی حریق تاریخ ایستاده، به هرآشتی می تواند چنگ بزند که تروخشک را با هم بسوزاند. محاصرۀ بین المللی ایران از شش جهت درحال کامل شدن است. ازین روفکرمی کنند که امکان مساعدتری برای بازی با آتش غیرت افغان ها علیه امریکا وجود دارد. آتش برپا شود تا حکومت یک اقلیت غیرمنتخب درایران برای بقای خودش وقت کمایی کند.
به نظرمی رسد که درافغانستان، ایران وخاورمیانه جغرافیای سیاسی درحال دگرگونی ریشه ای است اما تا رسیدن پروسۀ تحول درین مناطق، خطرها وآتش افروزی های مدهشی وجود دارد. ناظران امنیتی می گویند که هسته های ایجاد شده از سوی ایران از ابتدای کار شناسایی شده و تا زمانی که به خطر زنده بدل نشوند، نیازی به متلاشی کردن آنان احساس نمی شود.