------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۲۱, یکشنبه

محافظه کاران ارگ؛ حرکت با چراغ خاموش درتاریکی


رئیس جمهور در پروژۀ گروگان گیری پیمان تاریخی «استراتیژیک» تنها نیست ودرنهایت به عنوان سخنگوی یک جمع مخفی عمل می کند.



علی رغم آن که رئیس جمهور افغانستان از رفع گام به گام موانع دربرابر انعقاد پیمان استراتیژیک سخن می گوید؛ بازهم ازنظرعملی توافق روی بستن پیمان استراتیژیک هنوز در بن بست قرار دارد. اظهارات روز یکشنبه رئیس جمهور درکابل، مصداق این دیدگاه است.
حسابی که تیم حاکم درارتباط به استفاده از برگ «پیمان استراتیژیک» برای خودش بازکرده، هیچ تغییری نکرده است ونشانۀ تازه یی که درسخنان آقای کرزی آشکار شد این است که حکومت قضیه را پیوسته ازنظر زمانی کش می دهد و موضوع اصلی را به دو بخش تقسیم کرده است که هم زمان بگیر است و هم ( طوری که تیم حاکم انتظاردارد) امریکا سرانجام به معاملۀ پنهان به هدف ابقای مثلت قدرت ( فهیم، کرزی، خلیلی ودیگررهبران جهادی) پس ازسال 2014 راضی خواهد شد.
به بخش نخست گفتار رئیس جمهور توجه کنید:

«ما پس از آن که این دو توافق ( چانه زنی روی زندان بگرام وقطع عملیات شبانه) را با دولت امریکا کردیم، بعد در مورد پیمان استراتیژیک امریکا و افغانستان صحبت خود را ادامه می دهیم و در آنجا به توافقات جدید فکر کردیم که حاضر هستیم پیش از کنفراس شیکاگو که در ماه ثور و جوزا می شود، پیش از آن افغانستان با امریکا قرار داد استراتیژیک را امضا کند.»

درین صورت قضیه مختومه اعلام شده و با توجه به بند اول سخنان رئیس جمهور «پیش ازکنفرانس شیکاگو» ، قرارداد استراتیژیک با امریکا به امضاء می رسد.
اما رئیس جمهور دربند دوم اظهارات خویش، این گونه به چیدمان شرط وشروط خویش می پردازد:

« یک سال دیگر وقت می گیریم تا به دقت چگونگی استفادۀ تسهیلات نظامی افغانستان توسط امریکا و اینکه آنان در بدل آن چی می دهند و ما چی می دهیم، آنان چی مسوولیت می داشته باشند و ما چی مسوولیت می داشته باشیم، چی تعداد عسکر شان در پایگاه های شان باقی ماند.
آنها در افغانستان چی نقش می داشته باشند، آیا بیرون می روند یا نه، در تربیت عساکر ما چطور هستند، این تمامی مسایل است که بالای آن بحث می کنیم. زمانی که به توافق رسیدیم بعداً آنرا امضا می کنیم.»
بدین ترتیب تصریح می شود که کل قضیه قصداً و بربنیاد محاسبات محافظه کاران، به دو بخش مجزا تقسیم شده که مذاکرات دامنه دار دربارۀ آن، تا راضی شدن تیم محافظه کاران که خواهان تضمین قدرت خود بعد ازسال 2014 نیز هستند، دردو مرحله انجام گیرد. رئیس جمهور در پروژۀ گروگان گیری پیمان تاریخی «استراتیژیک» تنها نیست ودرنهایت به عنوان سخنگوی یک جمع مخفی عمل می کند.
تیم حاکم ازیک نظر، موازی با امریکا بازی می کند. امریکاییان نیز با توجه به پیچیدگی قضیه درداخل ودرسطح منطقه، دنبال فرصت وبهره برداری از زمان وحوادث آینده اند وبرای امضای پیمان، شتاب زدگی ندارند. دلیل اهمال پرسش انگیز مقامات امریکایی این است که آن ها به تجربه دریافته اند که تیم حاکم، به علت شکست درمدیریت دولت وحکومت داری، به جزایر بی شمار قدرت های محلی وخود سرتبدیل شده و اضلاع قدرت از حلقات وسیع ترتا حلقات کوچکتر، همه امور را درغیاب قوانین ونیازهای سراسری مردم ومنافع جامعۀ بین المللی دردست خود متمرکز کرده اند. بنا برین، ظرفیت وصلاحیت کامل برای احراز طرف اصلی درانعقاد پیمان تاریخی را ندارد و ثابت کرده است که شرایط لازم برای ادامۀ حضور دراردوگاه بین المللی را از دست داده است.
با این اوصاف، اظهارات اخیررئیس جمهور درخصوص پیشرفت درمذاکرات استراتیژیک، روشن شدن چراغ سبز نیست بلکه حرکت درتاریکی با چراغ های خاموش است.