------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۱۷, چهارشنبه

امریکا؛ چشم انتظار رضایت طالبان درپیمان استراتیژیک




بازهم اخباری ازمنابع غیر رسمی نزدیک به طالبان به دست می رسد که بیانگر بی میلی ایالات متحده امریکا درامضای پیمان استراتیژیک با حکومت کابل است.


منابع مطلع نزدیک به طالبان ازجمله احمد وحید مژده ناظر وپژوهشگر رابطه میان طالبان وامریکا درتماس تلفنی تصدیق کرد که امریکاییان به این نتیجه رسیده اند که امضای پیمان استراتیژیک بدون رسیدن به نوعی تفاهم با گروه پیکارجوی طالبان، اهداف امریکا را نمی تواند محقق کند.
نتیجه گیری این است که دعوا وکشمکش میان کابل وواشنگتن وخط ونشان کشی ها و«شرط» گذاری های پرسروصدا تا حصول توافق مقدماتی درمذاکرات جاری قطر باید ادامه یابد که هدف ازآن، سرگرم سازی تیم حاکم درکابل است. وحید مژده ضمن تاکید به این نکته که واشنگتن با برجسته کردن «شرایط» سه گانۀ تیم کابل، مسئولیت هرنوع تأخیر و یا قطع تلاش ها برای نهایی کردن سند پیمان استراتیژیک را به دوش حکومت کابل بیاندازد واذهان عمومی را درجهت ملامت سازی تیم کابل عیار کند.
وحید مژده به طورمشخص می گوید: قرآن سوزی، ایجاد بحرانهای مختلف در سراسر افغانستان از جمله مواردی است که به منظور مشغول نگهداشتن دولتمردان افغانستان صحنهسازی شده است تا نهایی شدن مذاکره با طالبان امضای این پیمان به تعویق افتد.
اما تحلیل های ناظران درسطح داخلی با این واقعیت ها پیوند دارند که تیم حاکم ازین مسایل به خوبی مطلع است قصد دارد درهمکاری با پاکستان، برای امتیازگیری ومعامله به نفع بقای تیم حاکم کارزاری را به راه اندازد.
با این حال، واشنگتن برای حفظ پایگاه های نظامی خود درافغانستان به هرنوع معامله با پاکستان وطالبان آمادگی دارد؛ مگرمشکل کنونی درمذاکرات قطراین است که طالبان از شرط اصلی خود که همانا خروج کامل امریکا از افغانستان است، دست بردارنشده اند. هنوز به نحوی بن بست درهم نشکسته است واحتمال امتیازدهی واشنگتن به پاکستان وطالبان روزتا روز قوی ترشده می رود. فرض براین است که اگرتیم کابل به طور دربست با امریکا درمورد امضای سند استراتیژیک به توافق برسد؛ بازهم از نظراجرایی، این توافق با خطراتی ازسوی طالبان رو به رو خواهد بود. پاکستان درین ماجرا موقعیت پرامتیاز خود را حفظ کرده است.
درین جا پرسشی مطرح می شود که آیا طالبان سرانجام راضی خواهند شد که دربدل دستیابی به اهرم اصلی قدرت درکابل، از خواستۀ کلیدی واصلی خویش مبنی برخروج بی قید وشرط امریکا از افغانستان منصرف شود؟
این خطر وجود دارد.