-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ فروردین ۱۰, پنجشنبه

کشمکش عطامحمدنوربا مارشال فهیم و دکترعبدالله

پیروزی عطامحمد نور برای مارشال فهیم یک کابوس است. مگر اردوگاه سیاسی که عطامحمد نور درداخل جمیعت وبرون ازآن سازمان داده است، صاف وساده درنقش جایگزین اجتناب ناپذیر جبهات چند گانۀ مقاومت ضد طالبان احراز موقعیت کرده است.



گزارش هایی در دست است که رقابت بر سر کسب رهبری نیروهای مخالف طالبان به نقطه های باریک وحساس تقرب کرده است. این رقابت از درون جمیعت اسلامی که پس ازمرگ استاد فقید- برهان الدین ربانی- با بحران خلاء رهبری گرفتار است، شروع شده است. مدیران رهبری جمعیت ( چه درتشکیلات کنونی وچه آنانی که جمیعت را ده سال پیش دوپارچه کردند) به تصفیه حساب با یکدیگر آماده می شوند تا تکلیف رهبری جنگ احتمالی آینده علیه طالبان بازهم به وسیلۀ جمیعت مشخص شود.
اکنون کشمکش شروع شده است.
همان گونه  که قبلاً اعلام شده بود، عطامحمد نور خودش را برای گرفتن رهبری جمیعت اسلامی آماده کرده است. دکترعبدالله ومارشال فهیم از پیشدستی وی رضایت ندارند. برخی حلقات مدعی اند که دکترعبدالله از برگزاری کنگرۀ جمیعت اسلامی برای گزینش رهبرجدید جلوگیری می کند. ظاهراً به نقل ازدکترعبدالله گفته شده است که وی سی وهشت درصد آرای مردم را باخود دارد که موقعیت وی را درمواجهه با رقیب پرنفوذ- عطامحمد نور- ثابت نگه می دارد. اما درعرصۀ عملی، موقعیت هریک درگروتصفیه حساب های داخل ووقایع بیرونی است.
محافلی درداخل جمیعت اسلامی وطیف های مستقل به طورآشکار وفراگیراز زعامت عطامحمد نور حمایت می کنند. شاید دلیل این کار، تجربۀ نسبتاً درخشان آقای نور دررهبری «شمال» است که نفوذ ایشان را افزایش بخشیده است. علت دیگراین است که آقای نور درانجام مأموریت رهبری، هنوزآزمایش نشده ونسبت به رقبای مرکزنشین خویش، از مردم فاصله نگرفته است.
این قضیه علنی مطرح می شود که نسل جوان ازعطامحمد نور حمایت می کند. عطامحمد نور، چالش زنده وجدی دربرابردکترعبدالله رهبر«ائتلاف ملی» ومارشال فهیم به شمار می رود که آهسته اما پیوسته برحریم آنان نزدیک می شود.
تاکید برتحولات وتصفیه های درونی دربین جمیعت اسلامی ازآن جا بالا گرفته است که اخبار نزدیکی طالب وامریکا واحتمال بستن یک معاملۀ نا منتظرازسوی برخی حلقات حکومتی با طالبان وپاکستان، همه را به تکاپو واداشته است تا چه  گونه بتوانند از نخستین ضربۀ ناگهانی محتمل جنگی یا سیاسی به سلامت بگذرند.
عطامحمد نور، برای مارشال فهیم یک کابوس زنده ودرحال کلان شدن است. «ائتلاف ملی» از هرنگاه درتیررس مزاحمت ها وتهدید های آقای فهیم قرار دارد ودرتصمیم گیری های اساسی، به قول معروف کسی نمی تواند بدون رضایت فهیم تکان بخورد. مگر اردوگاه سیاسی که عطامحمد نور درداخل جمیعت وبرون ازآن سازمان داده است، صاف وساده درنقش جایگزین اجتناب ناپذیر جبهات چند گانۀ مقاومت ضد طالبان احراز موقعیت کرده است.
منابع مؤثق گزارش می دهند که به همین دلیل مارشال فهیم درتلاش است برگزاری کنگرۀ جمیعت اسلامی را تا بعد ازانتخابات سال 2014 به تعویق بیاندازند. ایشان یقین دارد که درکنگرۀ جمیعت هرگز به مقام رهبری برگزیده نخواهد شد.
دیدارهای متواتر با سرپرست جمیعت اسلامی به همین منظورانجام گرفته؛ اما فضای رقابت همچنان جدی وداغ است. علاوه برآن، رئیس جمهورکرزی شریک اقتصادی وسیاسی مارشال فهیم نیز از گسترش اقدامات به نفع عطامحمد نور درهراس است. برنده شدن عطامحمد نوردرکشمکش داخلی وسپس مبارزه برای رسیدن به قدرت سیاسی، حلقات وابسته به پاکستان درحکومت را حساس ساخته وبه تحرک می اندازد. نقش مرموز ایران درین قضیه هنوز همچون مشت بسته باقیست.
اما عطامحمد نوراگر ( برفرض) درجبهۀ داخلی بررقیبان خود پیروز شود، جبهۀ دیگری درشمال به رهبری جنرال عبدالرشید دوستم ومحمد محقق علیه وی دست ناخورده باقی مانده است که ازحالا نمی توان گفت سرنوشت رهبری اردوگاه ضد طالبان که درشمال مرکزیت دارد، به چه شکلی رقم خواهد خورد.
بین جنرال دوستم وعطامحمدنور جنگ های زیادی درگرفته وخون های بی شماری ریخته شده است. ازآن جایی که سران جنگی وسیاسی، درمعامله های پس پرده وخنجرزنی ازعقب به یکدیگر، ازتبحر وهنرعالی برخورداراند؛ ثثبیت موقعیت عطامحمد نور درمقام رهبرسیاسی وسردارجنگی، به گذشتن از«هفت خوان رستم» شباهت دارد.
«ائتلاف ملی» و«جبهۀ ملی» ازنظرماهیت واهداف با هم خیلی فاصله دارند. هرچند جامعۀ جهانی به «ائتلاف ملی» وشخص دکترعبدالله اعتمادی ندارد؛ مگر رهبران نظامی «جبهه ملی» ازدو رخ، هم ازآدرس طالبان وهم ازسوی جامعۀ بین المللی زیرظن وضربه قرار دارند.
به استناد تجارب تلخ گذشته، هرگاه بازارمعامله وسودای رهبری رونق گیرد، دست کم هریک ازین شخصیت های چهارگانۀ سیاسی ونظامی، حاضراند برای حذف یکدیگر با هرنیرویی که دست به سوی شان دراز کند، دست اتحاد دهند. تمامی گروه ها وجریان هایی که از«مذاکرات قطر» وبی میلی امریکا نسبت به خویش به نگرانی افتاده اند، ازمدت ها به این سو، سرگرم جمع آوری جنگ افزار وسربازگیری درشمال وبامیان ونواحی وسیع مرکزی اند. تصمیم گروه ها به تشکیل یا بازسازی شاخه های نظامی نهایی شده وممکن است درنخستین دورمصاف های آتی، مدتی با هم کنار آیند؛ اما آیندۀ ماجرا را هیچ کس نمی تواند توضیح دهد.
همه از نام «مردم» به صحنه می آیند. پرسش بی جواب واساسی این است: مردم دنبال کی ها خواهند رفت؟