------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۲۴, چهارشنبه

میراث شوروی جنگ داخلی بود؛ میراث غرب چه خواهد بود؟

میراث اجتناب ناپذیراین دوره، اشتراک طالبان درقدرت سیاسی است که هیچ میکانیزم آن قابل پیش بینی نیست.


به نوشته روزنامه فایننشل تایمز، تعداد زیاد افغان ها به این استدلال طالبان موافق اند که حضور نیروهای خارجی در افغانستان باعث دوام جنگ، بد بختی و خون ریزی بیشتر می گردد. علاوتاً، افغان ها با فساد اداری رو به افزایش و با حکومت بی کفایت روبرو می باشند که نه عدالت در آن وجود دارد و نه هم حاکمیت قانون و یک سوم نفوس نیز از فقر و سوء تغذی رنج می برند.

مردم افغانستان نه تنها ایالات متحده امریکا را بلکه حامد کرزی و حلقه درونی او را که برای وی مشوره های ضد و نقیض می دهند مورد انتقاد قرار می دهند.

واشنگتن از جنگ که در عراق و افغانستان به راه انداخت و از هیچ کدام آن طوریکه انتظار داشت نتیجه بدست نیاورد، نیز خسته شده است.

احمد رشید نویسنده مقاله می نویسد، قوماندانان بلند پایه نظامی امریکایی در واشنگتن تبلیغاتی را به راه  انداخته اند و اصرار می ورزند که گویا هنوز هم یک نوع پیروزی در جنگ افغانستان ممکن است، مشروط بر این که بارک اوباما تعداد زیاد عساکر را به این زودی از افغانستان بیرون نکشد و کانگرس امریکا هم به دوام جریان بودجه موافقت کند.

بسیاری از اعضای حزب جمهوری خواه امریکا در حالیکه از حضور نظامی در افغانستان حمایت می کنند، اوباما را بخاطر آغاز مذاکره با طالبان نیز مورد انتقاد قرار داده اند.

اما بعد از سیل حوادث سال جاری که در افغانستان بوقوع پیوست، دیگر هیچ شکی باید در واشنگتن وجود نداشته باشد که مذاکره با طالبان با هر زودی که ممکن است، یگانه راه ختم جنگ در افغانستان می باشد. بناءً حال وقت آنست تا بارک اوباما تمام وزن خود را در عقب ستراتیژی خروج تدریجی نیروها بیاندازد و به مردم افغانستان فرصت بدهد تا این  جنگ طولانی دیگر خاتمه پیدا کند.

خلاصه فورمول مشارکت قدرت با طالبان  طوری که دیده می شود اجتناب نا پذیر است و یک پیمان با کشور های همسایه به منظور محدود ساختن مداخلات آن ها در افغانستان هم کلید راه حل خواهد بود.

ایالات متحده امریکا نمی تواند جنگ داخلی را به حیث یک میرات به افغان ها بگذارد و بار دیگر افغانستان را ترک کند. واشنگتن و ناتو باید قبل از خروج نیروهای شان این جنگ را خاتمه بدهند، زیرا با وصف تراژیدی کشتار اطفال بیگناه، هنوز هم امکان ختم جنگ وجود دارد مشروط بر این که اینجا فشار مشترک سیاسی و دیپلوماتیک وجود داشته باشد.