-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ اردیبهشت ۱۰, یکشنبه

تا سال 2045 انسان تاریخ مرگ خود را تعیین می کند


هوش مصنوعی تا آن جا قدرت می گیرد که به دشمن انسان تبدیل خواهد شد.


ریموند کورزویل Raymond Kurzweil ، دانشمند آمریکایی ، معتقد است که در سال ۲۰۴۵ هوش مصنوعی از هوش انسانی پیشی می گیرد و به کمک آن انسان دارای عمری طولانی خواهد شد و می تواند برای زمان مرگ خود برنامه ریزی کند و تاریخ آن را به میل خود تعیین نماید همچنین انسان روبات هایی تولید می کند که هوشمندانه عمل کنند و در تمامی کارها و تصمیم گیری ها جایگزین انسان باشند . او معتقد است که با این رخداد تمدن بشر کامل شده و قطعا راهی برگشت ناپذیر است بر طبق محاسبات او به پایان تمدن انسانی حدود ۳۵ سال باقی است .
از سه سال پیش کارشناسان ناسا در رابطه با موضوعات سایبری تحقیقات مفصلی را آغاز نموده اند ، شرکت گوگل نیز پیشقدم در تامین هزینه های آن است و به نوعی حامی این گونه پروژه ها می باشد طبق آمار بدست آمده مردم هر چند با تعجب ولی مشتاقانه این ایده را تا به نتیجه رسیدن آن دنبال می کنند .

یکی از اهداف مهم این موسسه تحقیقاتی ، دستیابی به ناشناخته هایی در رابطه بدن انسان است بعنوان نمونه در مورد پدیده مرگ تحقیقات مفصلی انجام گرفته است . یکی از دلایل مرگ انسان تحلیل فیزیکی تلومرهاست که روی  DNA و در قسمت انتهایی کروموزم قرار دارند هر بار که سلولها تقسیم می شوند تلومرها کوتاهتر می شوند ، در نهایت سلول تکثیر می شود ولی تلومر وجود ندارد و این باعث می شود تا سلول بمیرد اما آنزیمی در تلومر وجود دارد که عکس این فرایند را انجام می دهد و باعث زنده ماندن  سلولهای سرطانی می شود . محققین در دانشگاه هاروارد اعلام کردند که آنزیم تلومر را به موشهای مبتلا به سرطان تزریق کردند که پیرتر از سن شان بودند با تزریق آنزیم تلومر نشانه های بیماری و کهولت سن در آنها از بین رفت و موشها نه تنها بهبود یافتند بلکه جوانتر هم شدند . این نمونه ای از مسائلی است که با توجه به مهندسی معکوس در هوش مصنوعی مطرح می شود و در آینده کاربردهای فراوانی می یابد .
کورزویل معتقد است که پیشرفت تکنولوژی روی یک نمودار خطی نیست بلکه به صورت تصاعدی انجام می شود و بطور تقریبی هر دو سال تعداد ترانزیستورهای روی تراشه ها دو برابر می گردد . کورزویل برای اندازه گیری محاسبات انجام شده واحد نسبتا متفاوتی ارائه کرده است بنام MIPS (Millions of Instructions Per Second) که واحد اندازه گیری قدرت محاسبه میلیون ها دستور العمل در ثانیه است . او معتقد است که در سال ۲۰۲۰ انسان در رابطه با مهندسی معکوس مغز به نتایج مهمی می رسد و در آن زمان کامپیوتر ها از لحاظ هوش با انسان برابری خواهند کرد ، قدرت محاسبات آنها بسیار بالا و به میلیون ها دستور العمل در ثانیه می رسد و قیمت آنها به شدت کاهش خواهد یافت . شاید هم از لحاظ هوشی از انسان امروزی باهوش تر شوند .
در همایشی با عنوان ” چه کارهایی سلول انجام می دهد که روباتها نمی توانند .”  اجزای زیستی در زمین با مدارهای الکترونیکی مقایسه و مشابه سازی شد و تعریفی برای حیات سلولی ارائه گردید که طبق آن فرایندهای بیوشیمیایی چندگانه باعث ایجاد تغییرات شیمیایی در پروتئین مولکول می شوند که ترکیباتی متنوع با ساختاری مشخص در فضای خاصی از سلول بوجود می آورند نتیجه چنین ترکیباتی دادن حیات و زندگی به سیستمی است که ظرفیت نامحدود برای ذخیره اطلاعات دارد ، اطلاعاتی از گذشته و اطلاعاتی که مربوط به زمان حال است و همچنین اطلاعاتی که باعث پیش بینی زمان و مکان وقوع حوادثی در آینده خواهد شد .
یکی از چالش های اساسی این است که آیا کامپیوترها قادرند واکنشهای بیوشمیایی پیچیده مغز انسان را انجام دهند؟ کورزویل معتقد است که تفاوت اساسی بین سیلیکون در تراشه های کامپیوتری و سلولهای مغز وجود ندارد زیرا منشا هر دو زمین است او مدل و عملکرد نرم افزار در کامپیوترها را به مکانیسم عصبی مغز انسان شبیه می کند البته او معتقد به موارد کشف نشده ای در رابطه با مهندسی معکوس و پیچیدگی های بیولوژیکی مغز انسان نیز هست .
از سال ۲۰۰۵ آقای Henry Markram عصب شناس سوئیسی پروژه ای بنام مغز آبی را تعریف کرد که در آن رشته ای عصبی ، توسط رشته عصبی دیگر شبیه سازی می شود و در سوپر کامپیوتر IBM’s Blue Gene استفاده می گردد . او به همراه تیمی از متخصصین تاکنون موفق شده است که قشر مخ یک موش را شبیه سازی کنند که شامل ۱۰۰۰۰ رشته عصبی است او امیدوار است که در سال آینده بتواند مغز انسان را بطور کامل شبیه سازی کند .
کورزویل بیان می کند که پیشرفت علم بیوتکنولوژی و نانو تکنولوژی به مرحله ای می رسد که انسان را قادر می کند تا تغییراتی را در سلولهای بدن و دنیای پیرامون خود ایجاد کند . فرایند سریع پیشرفت در هر ساعت معادل موفقیت های علمی در یک قرن گذشته خواهد بود ژنوم انسان بطور کامل کدگذاری خواهد شد و در صورتی که مشکل و معضلی وجود داشته باشد ، دوباره سازی یا اصلاح می شود . تعریف و فرمت نامعلوم سرنوشت و زندگی ، چهره واقعی می یابد و افراد می توانند زمان مرگ خود را تعیین کنند . ما می توانیم آگاهی و شعور را به کامپیوتر منتقل کرده و به آن واقعیت ببخشیم و برای جاودانه شدن اعضای بدن را با روباتها مبادله کنیم این موضوع در قرن آینده به مسئله ای جهانی مبدل می شود و سرنوشت انسان را دگرگون می کند . در حال حاضر ۳۰۰۰ بیمار مبتلا به پارکینسون با ایمپلت های عصبی مراحل آزمایشی درمان خود را طی می کند در صورتی که نتایج موفقیت آمیزی داشته باشند قدمی بزرگ در درمان این بیماری صعب علاج است .
سرعت کامپیوترها روز به روز افزایش می یابد این روند ادامه می یابد تا سرعت عملکرد آنها با قدرت و سرعت تصمیم گیری انسان برابر یا بیشتر شود . هنگامی که آنها شعور ، آگاهی و خلاقیت می یابند قادرند محاسبات ریاضی را به سرعت انجام دهند توانایی ساختن یک آهنگ با پیانو را خواهند داشت و همچنین می توانند با اتومبیل رانندگی کنند ، کتاب بنویسند ، تصمیم گیری های اخلاقی کنند ، ارزش یک اثر هنری را تشخیص دهند ، در یک مهمانی دوستانه شوخی کنند و … . در آینده آنها هوشمندانه تر از ما عمل خواهند کرد . تصور اینکه دانشمند کامپیوتر ، خود یک سوپر کامپیوتر هوشمند باشد امروزه بسیار عجیب است ولی در آینده به مسئله ای عادی مبدل می شود . آنها خواهند توانست مقادیر بسیار زیادی از داده ها را نگهداری و پردازش کنند بدون اینکه احساس خستگی کنند و نیاز به استراحت داشته باشند .
بطور حتم ارتقا عملکرد هوش مصنوعی برای بشر از جهاتی مانند درمان بیماریها مفید خواهد بود البته این احتمال وجود دارد که در زمینه هایی به دشمن انسان تبدیل شود . در سال ۱۹۹۳ ناسا اعلام کرد که ظرف مدت ۳۰ سال انسان دارای تکنولوژی می شود که می تواند هوش انسانی خلق کند و مدتی پس از آن ، دوران بشر به پایان خواهد رسید . یکی از سئوالات مطرح شده این است که آینده سیاسی کشورهای دارای تکنولوژی هوش مصنوعی و روباتهای هوشمند با دیگر کشورها چگونه خواهد بود و در دنیای آینده ، تقیسم بندی کشورها و ارتباطات بین آنها چگونه صورت خواهد گرفت ؟ اینها مسائلی است که تنها گذشت زمان به آنها پاسخ خواهد داد و درستی یا نادستی آنها را اثبات خواهد کرد .
کارشناسان در این عرصه بیان می کنند که برابری هوش مصنوعی با هوش انسان تنها یک ایده و یا فرضیه نیست بلکه راهی برای دریافت ناشناخته های دنیا است پس باعث ارتباطات بیشتر بین افراد در  سراسر دنیا می شود که برای رسیدن به اهدافی مشترک فعالیت می کنند تا این رخداد شگرفت در دنیا صورت حقیقی پیدا کند . این پیش بینی ایده ایست برای آینده ولی راه رسیدن به آن را معین نمی کند بلکه این گذشت زمان است که روند پیشرفت تکنولوژی را تعیین می کند بطوریکه با نگاهی به ۴۰ سال گذشته و چگونگی پیشرفت تکنولوژی و دگرگونی در تمامی عرصه ها شاید گفته های کورزویل بعید نباشد کورزویل از معدود افرادیست که بطور جدی و عمیق فراتر از زمان را تصور می کند . کورزویل از همان کودکی و دوران مدرسه دارای افکار و اعمال خلاقانه ای بود که او را از دیگر همکلاسی هایش متمایز می کرد معلمین او متوجه شده بودند که درک او در زمینه موضوعات گوناگون نسبت به همکلاسی هایش بالاتر است . او در سال ۱۹۶۵  یعنی زمانی که ۱۷ سال داشت اولین اختراع خود را ارائه داد کامپیوتری که در آن زمان مرز بین هوش ارگانیک یا انسانی و هوش مصنوعی را از بین می برد و می توانست اصوات موسیقی تولید کند . امروز بعد از ۴۶ سال کورزویل باور دارد که روز به روز کامپیوترها با هوش تر می شوند ، حتی باهوش تر از انسان و تا زمانی که هوشمند شوند راه کوتاهی باقی است . او ۶۲ سال دارد و در سال ۱۹۹۹ مدال ملی فناوری امریکا را از بیل کلینتون رئیس جمهور وقت دریافت کرد او دارای ۱۹ دکترای افتخاری و ۳۹ اختراع ثبت شده است . بیل گیس در رابطه با او می گوید که او بهترین نظریه پرداز و پیشگو در رابطه با هوش مصنوعی است . پدر او در سن ۵۸ سالگی بر اثر بیماری قلبی در گذشت و او نیز زمینه بیماری قلبی را از پدرش بطور ژنتیکی به ارث برده است او از سن ۳۵ سالگی مبتلا به بیماری هپاتیت از نوع دوم شد و تاکنون توانسته بیماری دیابت خود را تا حد زیادی درمان کند از لحاظ تاریخی و زمانی او ۶۲ ساله است ولی از لحاظ بیولوژیکی ۲۰ سال جوانتر بنظر می رسد . او دو کتاب در رابطه با طول عمر چاپ کرده و معتقد است که برای داشتن عمری طولانی  انسان ناگزیز است روزانه ۲۰۰ قرص و مکمل مصرف کند ولی با دستیابی به هوش مصنوعی انسان می تواند بدون نیاز به مکمل های غذایی عمری طولانی داشته باشد . کورزویل با امید و سخت کوشی بسیار اهداف خود را دنبال می کند که همان باهوش تر شدن هوش مصنوعی است و به انسانها این نوید را می دهد که آنها می توانند ماندگار و جاوید باشند .
در سال ۱۹۶۵ یک ریاضیدان انگلیسی نظریه انفجار اطلاعات را ارائه نمود شاید در آن زمان برخی آن را غیر قابل تصور و غیر ممکن می پنداشتن ولی گذشت زمان نشان داد که ایده آن روز ، واقعیت اجتناب ناپذیر امروز است . برخی عقیده دارند که پیش گویی های کورزویل تنها سرگرم کننده و بیشتر به داستانهای فانتزی تخیلی شبیه است بنظر می رسد که تنها گذشت زمان است که نشان می دهد تا چه حد کامپیوتر ها می توانند باهوش شوند .