-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ فروردین ۲۲, سه‌شنبه

هشدار مارشال فهیم به افغانیزه شدن «عملیات شبانه»


براساس قانون بین المللی مبارزه با تروریزم، امریکا درهرزمان درهرجا می تواند دسته های القاعده را هدف قرار دهد.



رئیس جمهورکرزی با اشاره به توافق نامۀ مرتبط با افغانیزه کردن «عملیات شبانه» با هیجان گفت:
« با انجام این کار حاکمیت ملی افغانستان تثبیت شد!»
اما مارشال فهیم معاونت اول دولت درجلسۀ ارگ با لحن متفاوت به ساکنان محل هشدارداده که باید «در خانه های شان کسی داخل نشود وبه تروریستان و آدمکشان پناه ندهند.»
اظهارات کرزی ومعاونش ازهم خیلی تفاوت دارند وپیام های سخنان شان نیز ناقض یکدیگراست. این درک قوی است که مردم کماکان به گروه های تروریست پناه خواهند داد. ازهمین رو، به نظرمی رسد که دوپارچگی نیروها دردرون دولت درین باره، به مرور زمان شدید تر خواهد شد.
درشرایط وخیمی که افغانستان به سرمی برد؛ «تثبیت» حاکمیت ملی بسیار دشواراست. ادامۀ جنگ ووابستگی کشوربه کمک های جامعۀ بین المللی، غرش هیولای بی شاخ ودم فساد وخود سری وافزایش خطر نارضایی مردم، به خودی خود، عدم اثبات «حاکمیت ملی» را نشان می دهد. درظاهرامر، حرف ناگفتۀ طرفداران خوش باور «افغانیزه کردن» این است که فکرمی کنند جهت «تثبیت» اقتدار خویش به ضمانتی دست یافته اند. مگرواقعیت این است: چیزی که تیم حاکم نباید انجام می داد؛ انجام داد. این کار به افتادن ازبام شباهت دارد که دردش تا زمانی که بدن سرد نشود، چندان احساس نمی گردد. براساس قانون بین المللی مبارزه با تروریزم، امریکا درهرزمان درهرجا می تواند دسته های القاعده را هدف قرار دهد. اما اگراین اقدام یک سازشنامۀ صوری باشد، می تواند تنش بین امریکا وکابل را کاهش دهد ودرعوض، رویکرد تیم حاکم به سوی ایران وپاکستان تغییر بخورد و راه برای امضای پیمان استراتیژیک باز شود.
دوبرداشت وجود دارد که بعد ازین چه خواهد شد. درین که طالبان ازین رویداد خوشحال شده اند؛ حرفی نیست. کمین گیری ودادن اطلاعات غلط به اردوی ملی وکشانیدن آنان به دامگاه های مرگ به اشکال جدید روی دست گرفته می شود؛ کاری که اگردرگذشته به آن اقدام می کردند؛ دراثرعملیات اطلاعاتی پیشرفتۀ نیروهای خارجی، غالباً افشا می شدو قبل ازهمه خود شان تلفات می دیدند ومتلاشی می شدند.
درشکل بعدی، طالبان سعی خواهند کرد با استفاده ازجاذبه ها و«حساسیت» های قومی، با اردوی ملی تأمین ارتباط کنند یا افرادی را مؤظف به ریختن اطلاعات گمراه کننده به بانک کشفی قوت های دولت کنند. درمجموع تلاش برین خواهد بود که  دیواراعتماد درمیان منسوبان اردوی ملی را فرسوده کنند تا بیفتد.
اگرگام بعدی امضای پیمان استراتیژیک با امریکا باشد، ممکن است محاسبۀ تیم حاکم درکوتاه مدت (نه دایمی) درست ازآب درآید. اما درغیراین صورت، پیش آمد های شکل دیگری اختیار می کنند. نیروهای امریکایی که ازین موضوع خوشحال نیستند، اگردرزمینۀ کشف وردگیری دسته جات مخفی وجنگی طالبان به صورت کامل همکاری نکنند وخود را به اصطلاح در«غندی خیر» قراردهند، طالب چنان روزی برسراردوی ملی بیاورد که شکارچیان شبانگاهی رزمندگان طالب، به جای شکار شدن، درجن درجن افراد خود را از دست بدهند ویا به اسارت بروند.
درکارافغانیزه سازی عملیات شبانه، حکومت یک پارچه نیست و نه معاونان رئیس جمهوربلکه هزاران مأمور امنیتی واداری وابسته به جریان های ضد طالبان که خود را درخطراحساس می کنند با آن مخالف اند.
ازنظرمنتقدان، این توافق نامه درواقع، ایجاد ضمانت حفاظتی ازمخفیگاه های تروریستان درمحلات دوردست است. افزون برین، رهبران مخالف طالبان همیشه ازیک برنامۀ سری وسازمان یافته به منظور کشتن قوماندان ها وسران گروه های ضد طالب سخن می گویند ودرین کاربعضاً دست افراد وحلقاتی را دخیل می دانندکه درارگ لانه کرده اند. به این ترتیب، با قید احتیاط می توان احتمال داد که اگرعملیات شبانه به درستی مدیریت نشود وسلسله ترورهای سران ضد طالب نیز ادامه یابد وموازی با آن، تلفات اردوی ملی بلند برود، ابتداء خطر فروپاشی اردوی ملی وسپس هرج ومرج درحکومت چاق ترخواهد شد.