-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ خرداد ۱۱, پنجشنبه

اعتراض ودرخواست مجاهدین خلق از سازمان ملل متحد


ليبرتي هنوز هم نه آب دارد و نه برق. ساكنان بايد ساعت ها وقت بگذارند تا بتوانند در هواي گرم از يك منبع آب عمومي با جمعيت متراكم كه در 12 كيلومتري ليبرتي قرار دارد استفاده كنند و مقدار كمي آب وارد كمپ بكنند.



مجاهدين برخط قرمز هرگونه دخالت رژيم ايران در پرونده مخالفان اين رژيم  در اشرف و ليبرتي تأكيد مي كنندچيزي كه مارتين كوبلر پيوسته آن را ناديده مي گيرد. 
طرح TTL (مكان موقت ترانزيت در ليبرتي )يك پروژه مفتضح  شكست خورده است حكومت هاي ايران و عراق مقاصد ديگري را تعقيب مي كنند
راه حل:اعلام موقعيت قانوني كمپ ليبرتي بعنوان كمپ پناهندگي به جاي زندان سازي است
اعضاي سازمان مجاهدين خلق ايران زندان سازي ودخالت دادن رژيم رابه هيچ قيمت نمي پذيرند،فضيحت ها تحت نام يونامي و ملل متحد غير قابل قبول استو هر انسان آزاده اي در برابر آن ايستادگي مي كند.
صرفنظر از تماس ها مكاتبات و ملاقاتهاي آقاي كوبلر با رهبري اشرف و ليبرتي نمايندگان اشرف در خارج از عراق در 5/5 ماه گذشته بانماينده ويژه دبيركل بيش از 230 بار تبادل نامه و ايميل و حدود 40 تماس تلفني بين 1 الي 5/2 ساعت  داشته اند. در همين مدت آقاي كوبلر 7 بار در پاريس به مدت 50 ساعت  در مورد انتقال ساكنان اشرف به ليبرتي ملاقات و گفتگو داشته است. اما دولت عراق هيچ ارزش و اعتباري براي خط و امضاء و توافقات كوبلر قائل نيست و حالا آقاي كوبلر از تهران سر در آورده و در جلسه اي شركت مي كند كه وزارت منفور اطلاعات گشتاپوي فاشيسم ديني  ترتيب داده است.
آقاي دبيركل، اكنون زمان دخالت شما فرا رسيده است.
يا اين كه يك نماينده شخصي براي استماع ما معين كنيد.
سوالي كه  در نامه هاي مكرر و متعدد ما در روزهاي اخير مطرح شده و آقاي كوبلر  از پاسخ به آن اجتناب مي كند بسيار ساده و مشروع و منطقي است:
ساكنان اشرف و ليبرتي، سازمان مجاهدين خلق ايران و شوراي ملي مقاومت ايران و جامعه بزرگ ايرانيان مي خواهند بدانند
آيا آقاي كوبلر ديكتاتوري حاكم بر ايران را در سرنوشت ساكنان اشرف و ليبرتي دخالت داده است يا خير؟ آيا در اين باره با رژيم و عوامل آن گفتگو كرده است يا خير؟ حكومت هاي ايران و عراق او را در رسانه هاي خود وسيعاً عليه اپوزيسيون رژيم ايران مورد سوء استفاده قرار داده اند. اگر او چنين نكرده است چرا تكذيب نمي كند و حتي از ما نمي پذيرد كه  ما آن را تكذيب كنيم؟
اگر آقاي كوبلر چنين نكرده است بسيار خوشوقت و خوشحال مي شويم و بلادرنگ ساكنان وخانواده ها و جامعه ايرانيان را مطلع مي كنيم.
مثلاً ما مي خواهيم بدانيم كه آقاي كوبلر در هتل لاله تهران در جلسه اي كه اطلاعات رژيم ايران ترتيب داده بود و در آن خواستار استرداد رهبران و برخي اعضاي سازمان مجاهدين خلق ايران شده،  شركت كرده است يا خير؟
براي اطلاع آقاي كوبلر از سوابق امر، ما اطلاعيه تكذيب اد ملكرت نماينده ويژه دبيركل در عراق در 29 اوت 2011 و همچنين  اطلاعيه  تكذيب كميته بين المللي صليب سرخ 27 ژوئن 2011 در مقابل دروغپردازي مالكي و رژيم ايران را براي سفير كوبلر فرستاديم تا اقدام مشابه به عمل بياورد اما ايشان اعتنايي نكرد و پاسخي نداد.
او بجاي پاسخ رسمي هر بار در يك چرخه هزل درخواست مكالمه تلفني يا ملاقات حضوري  ميكند  تا موضوع را شفاهاً سمبل  و حركت  گروههاي بعدي را از اشرف طلب كند اين در حاليست كه هنوز شرايط و تعهدات مربوط به انتقال گروههاي قبلي اجرا نشده استتونل بي انتهاي ملاقات ها و مكالمات تلفني فقط بر ابعاد فشار عليه ساكنان بي دفاع مي افزايدراه را براي فشار و حملات بعدي بعدي هموار ميكند و دخالت فاشيسم ديني حاكم بر ايران در سرنوشت آنها را موجه مي كند در 6 ارديبهشت مقاومت ايران از دبيركل بان كي مون خواست  همه ارگانها و كارمندان ملل متحد را از هرگونه گفتگو و طرف قرار دادن فاشيسم ديني حاكم بر ايران دربارة اپوزيسيون اين رژيم به‌ويژه ساكنان اشرف و ليبرتي ممنوع كند. اين امري غير قانوني، غير اخلاقي، بسيار شرم آور و نقض اصول اوليه ملل متحد و قوانين پناهندگي و كنوانسيون هاي بين المللي است.
مشاور امنيتي مالكي، فالح فياض العامري، با وقاحت بي مانند پس از بازگشت از تهران در روز 5 ثور/ارديبهشت در تلويزيون حكومتي عراق گفت:
طبيعي است كه پرونده سازمان «تروريستي» مجاهدين «با طرف ايراني مورد بحث قرا ر بگيرد». مشاور امنيتي افزود:
«آقاي مارتين كوبلر، نماينده دبيركل سازمان ملل متحد در عراق، مباحثات مفصلي با طرف عراقي و طرف ايراني داشته است، چه از طريق سفارت ايران يا از كانال هاي ارتباطي ديگر با طرف ايراني مباحثاتي داشته است تا الزام هاي اجراي تفاهمي را فراهم كند كه بين او و عراق براي بستن قرارگاه اشرف و پايان دادن به حضور سازمان در خاك عراق طي سال جاري مورد تفاهم قرار گرفته است. آنچه مورد بحث قرار گرفت شامل مكانيزمها و نقش ايران در انجام آنچه بايد در حل اين مشكل انجام دهد بود”
مقاومت ايران بلادرنگ با قويترين اعتراض به حكومت عراق و نماينده ويژه دبيركل هشدار دادهرگونه دخالت دادن رژيم ايران و اطلاعات و مزدوران آن در پرونده اشرف و ليبرتي غير قابل قبول، نگران كننده و بسيار نامشروع است
در 20 ارديبهشت كميته بين المللي در جستجوي عدالت كه 4000 پارلمانتر را در دو سوي آتلانتيك نمايندگي مي كند اعلام كرد” سفر آقاي كوبلر به تهران آنهم درست روز بعد از انتقال گروه پنجم از اشرف به ليبرتي، بيش از پيش، رشته اي از سئوالات و نگرانيهاي مشروع را در همه آزاديخواهان بر انگيخته است. بخصوص كه آقاي كوبلر در سفر  خود  به اروپا در ماه فوريه به طرف حسابهاي اروپايي گفته بود، سفير ايران در عراق، شرط سفر او به ايران را انتقال مجاهدين از اشرف قيد كرده است”.
”كميته بين المللي در جستجوي عدالت اظهارات نماينده دبيركل در مورد نقش سازنده ايران در عراق را محكوم و از مذاكره با رژيم مستبد ايران بر سر اشرف و ليبرتي بر حذر مي‌دارد“
همزمان اسقف هاي اعظم و رهبران كليسا در انگلستان طي بيانيه اي اعلام كردند:
”كليسا دخالت رژيم ايران در پرونده كمپ اشرف را محكوم ميكند”.  ”نام هيأت همياري ملل متحد در عراق و نماينده ويژه‌‌اش در عراق نبايد مورد سوء استفادة رژيمي قرار گيرد كه 58 بار توسط مجمع عمومي ملل متحد و ديگر نهادهاي ملل متحد به خاطر نقض بنيادين حقوق بشر محكوم شده است”.
آقاي كوبلر از يك سو خود را تسهيل كننده معرفي مي كند و در 6 دسامبر 2011 متعهد شد از راهكاري حمايت كند كه مورد قبول هر دو طرف (دولت عراق و ساكنان اشرف) باشد. از سوي ديگر هر زمان كه ميخواهد در نقش قيم تحميلي ساكنان اشرف از جانب آنها با حكومت عراق مذاكره و تفاهم و توافق مي كند و نتيجه را به ساكنان ابلاغ مي كند تا از ترس اينكه در صورت عدم تبعيت مورد حمله قرار خواهند گرفت، از حداقل حقوق انساني خود صرفنظر نموده و به زنداني شدن  در ليبرتي تن بدهند.
در نوامبر 2011 ما از  آقاي كوبلر خواستيم نمايندگان يا وكلاي اشرف در گفتگوهايش با نماينده دولت عراق در اردن دربارة اشرف  شركت كنند. دولت عراق اين را نپذيرفت. اما آقاي طاهر بومدرا  مشاور ويژه يونامي در مورد كمپ اشرف در 19 نوامبر پيام نماينده ويژه دبيركل را براي نمايندگان اشرف از روي متن مكتوب قرائت كرد كه متعهد شده بود فقط راه كاري را مي پذيرد و حمايت مي كند كه علاوه بر طرف عراقي براي ساكنان هم قابل قبول باشد.
آمباسادور كوبلر در 6 دسامبر در شوراي امنيت اعلام كرد: ”هر گونه راه حل عملي بايد مورد پذيرش هر دو طرف يعني دولت عراق و ساكنان كمپ اشرف قرار بگيرد.  اين راه حل بايد از يك سو دولت عراق را محترم شمارد و از سوي ديگر به قوانين بين المللي انساندوستانه و حقوق بشري و قوانين پناهندگي احترام بگذارد”.
كوبلر: 6 دسامبر2011 /شوراي امنيت: هر راه عملي بايد هم توسط دولت عراق و هم ساكنين كمپ اشرف مورد قبول باشد. راه حل بايد از يك طرف به حاكميت دولت عراق احترام بگذارد و از طرف ديگر به قوانين بين المللي انساندوستانه و حقوق بشري و حقوق پناهندگي ملزم باشد.
اما آقاي كوبلر هيچگاه به اين تعهد عمل نكرد. او يادداشت تفاهم (MOU) را بدون اطلاع ما از مفاد آن، در 25 دسامبر با مشاور امنيتي دولت عراق امضاء كرد و ما را در برابر عمل انجام شده قرار داد. سفير رژيم ايران در بغداد، فرمانده نيروي تروريستي قدس بعداً به تهران گزارش كرد كه MOU امضاء شده تحت فشار سفارت بر مشاور امنيتي دولت عراق از درفت اوليه بسيار ضعيفتر شده است. اين درحاليست كه پايبندي آقاي كوبلر به تعهدات فوق الذكر، اقتضاء مي كرد بدون اطلاع و موافقت ساكنان اشرف چيزي را دربارة سرنوشت و حقوق آنها امضاء نكند.
اكنون اما با كمال تأسف مفاد همان  يادداشت تفاهم هم يكي پس از ديگري نقض شده اند، مخصوصاً :
- اماكن ترانزيت با استانداردهاي انساندوستانه و حقوق بشري همخواني خواهد داشت (ماده 1/A سوم: مديريت   TTL مكان موقت ترانزيت)
- دولت به ساكنان اجازه خواهد داد كه با هزينه خودشان وارد تماس با كنترات هاي بيروني براي تهيه مواد زندگي و خدماتي از قبيل آب، غذا، ارتباطات، بهداشتي و تجهيزات حفظ و نگهداري و بازسازي بشوند و دولت اين امر را تسهيل خواهد كرد. دولت به ساكنان اجازه خواهد داد كه اموال انفرادي منقولشان را از كمپ عراق جديد به كمپ ليبرتي منتقل كنند. دولت جمهوري عراق اجازه خواهد داد كه تعداد مكفي خودرو براي ترددات داخل كمپ وارد آن شود. (ماده 4: مديريت TTL مكان موقت ترانزيت)
-از آنجا كه در يادداشت تفاهم موضوعات مهمي از قبيل استاتوي قانوني كمپ ليبرتي، مساحت كمپ، حق تردد آزاد ساكنان و حق دسترسي آزادانه آنها به خدمات پزشكي و استقرار نيروهاي مسلح عراقي، عامدانه مسكوت گذاشته شده بود، آقاي كوبلر براي اينكه يادداشت تفاهم را براي ساكنان اشرف قابل قبول كند آنرا به ضميمه نامه امضاء شده خود به تاريخ 28 دسامبر براي آنها ارسال كرد.
نكات زير از همين نامه كد شده اما در عمل مستمرا نقض ميشود و اجرا نمي شوند:
- ”احترام به حقوق بشر در كانون ارزشهاي ملل متحد قرار دارد”
- ”بعنوان پناهجو، شما شايستگي برخورداري از حفاظت و رفاه پايه اي تحت قوانين بين المللي را دارا ميباشيد”
- ”من از درخواست شما براي احترام به حريم شخصي تان بويژه در رابطه با زنان مطلعم. من به تلاشهاي خودم با دولت جمهوري عراق در اين زمينه ادامه خواهم داد تا ترتيبات مناسب را در توافق با دولت عراق بنحوي كه حاكميت عراق را محترم شمارد ايجاد كنم”
- ”در رابطه با ساير موضوعات از قبيل داراييها و اموال، ما به مباحثات براي رسيدن به يك راه حل كه حق مالكيت ساكنان را طبق قوانين عراق بصورتي برنامه ريزي شده محترم شمارد ادامه خواهيم داد”
مواد نامه هاي بعدي نماينده ويژه دبيركل در 15 فوريه و 16 مارس نيز يكي پس از ديگري در عمل نقض شده اند
از جمله دربارة  چگونگي حضورنيروهاي مسلح در كمپ ليبرتي، انتقال خودروهاي خدماتي وسواري لازم از اشرف به ليبرتي ، انتقال نيازمندي هاي حياتي مجروحان و بيماراني كه  از كمر به پايين فلج هستند، موضوع دارايي هاي منقول و غير منقول و ....
آقاي دبيركل،
ابتدا به ما گفتند مساحت ليبرتي 40 كيلومتر مربع است. آمباسادور كوبلر در ملاقات 26 دسامبر 2011 با خانم رجوي نقشه اي به ايشان داد و تصريح كرد مساحت 5/2 كيلومتر مربع است. اما اين مساحت درعمل به 5/0 كيلومتر مربع تنزل يافت (تقريباً 80 بار كوچكتر از اشرف)
ليبرتي هنوز هم نه آب دارد و نه برق. ساكنان بايد ساعت ها وقت بگذارند تا بتوانند در هواي گرم از يك منبع آب عمومي با جمعيت متراكم كه در 12 كيلومتري ليبرتي قرار دارد استفاده كنند و مقدار كمي آب وارد كمپ بكنند.
ساكنان سه سال و نيم است در محاصره هستند و دولت عراق  سوخت را به قيمت شهروندان به آنها نمي فروشد و مجبورند سوخت مخصوصا براي ژنراتورها از خارج از عراق با قيمت چند برابر وارد كنند. هزينه سوخت ليبرتي در سه ماه گذشته براي توليد برق بيش از  770 هزار دلار اجاره  تانكرهاي تخليه فاضلاب 272 هزار دلار و اجاره تانكرهاي آب بيش از  101 هزار دلار بوده كه اسناد آن موجود است. اين درحاليست كه هنوز تمام ساكنان به ليبرتي منتقل نشده اند. اين در حالي است كه دولت عراق تا امروز نگذاشته است ساكنان اشرف حتي يك دلار از مايملك خود را بفروشند. به جز يك مورد،بقيه تاجراني كه  براي خريد خودروها و اموال به اشرف مراجعه كرده اند، دستگير و مضروب و تهديد شده اند كه اگر دوباره بيايند سر خود را ازدست خواهند داد. براي انتقال اموال به خارج از عراق نيز در يك ماراتُن بي انتها، آقاي كوبلر و سازمان مهاجرت بين المللي  و دولت عراق ما را به يكديگر پاس ميدهند. فريبكاري و وقت كشي دولت عراق هم با انواع ترفندها همزمان با سرقت روزانه اموال وتجهيزات ساكنان بي وقفه ادامه دارد كه با عكس و جزييات به نماينده ويژه دبيركل گزارش شده است.
به هيچيك از مهندسان اشرف و وكلاي ما و حتي شهردار جولياني وژنرال ها و شخصيتهاي برجسته آمريكايي هم اجازه داده نشد قبل از رفتن ساكنان اشرف به ليبرتي از آن بازديد كنند. به جاي آن يك تكنسين سرپناه سازي به نحوي مرموزي استانداردها را تأييد كرد. آقاي كوبلر تلاش كرد مسئوليت اين تاييد را متوجه كميساريا كند اما كميساريا در 26 ژانويه به وكلاي ما نوشت : ”كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد يك متخصص سرپناه سازي را جهت ارائه مشورت به دولت عراق فرستاد”  و در بيانيه اول فوريه 2012 خاطر نشان كرد : ”كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد در مورد امور تكنيكي براي بهبود زيرساختهاي كمپ مشورت داده است”
13-كميساريا در بيانيه هاي اول فوريه، اول و 28 مارس 2012 دربارة جابجايي از اشرف به ليبرتي و آزادي تردد در كمپ ليبرتي سه بار اعلام كرده است: 
”كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد اهميت فراواني براي يافتن راه حلهاي مسالمت آميز قائل است منجمله براي اينكه هر گونه جابجايي به خارج كمپ عراق جديد بصورت داوطلبانه پيش برود و با آزادي تردد به مطلوب ترين شكل در محل جابجايي”.
اما همچنانكه نماينده ساكنان اشرف در 29 ژانويه به  نماينده ويژه دبيركل نوشت: ”ما تحت فشار قرار داريم تا ”بصورت داوطلبانه” بجاي ”كمپ پناهندگي” به يك ”بازداشتگاه” برويم و اگر نرويم كشتار ديگري در چشم انداز خواهيم داشت كه خودمان بخاطر آن سرزنش خواهيم شد. اين روشن است كه بازداشتگاه يا كشتار دو انتخاب بخوبي شناخته شده رژيم ايران براي نابودي نيروي اپوزيسيون اصلي اش و لگدمال كردن شرافت ماست. اين يك نقض آشكار ماده سوم مشترك كنوانسيونهاي ژنو ميباشد”
آقاي دبيركل،
ساكنان اشرف تا كنون حداكثر انعطاف را به خرج داده اند از جمله:
- ساكنان از حق اقامت و پناهندگي 25 ساله خود در عراق كه در 22 نظريه حقوقي توسط شخصيتهاي حقوقي ممتاز از سراسر جهان توضيح داده شده چشم پوشي كرده اند.
- آنها طرح پارلمان اروپا براي ترك عراق به مقصد كشورهاي ثالث را پذيرفته اند
- آنها توصيه هاي كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد را براي درخواست پناهندگي بصورت انفرادي و ابراز آمادگي براي شركت در مصاحبه هاي انفرادي و خصوصي پذيرفتند در حاليكه ورود آنان به عراق و حضور و اقامتشان در اين كشور كاملا قانوني بوده و تمامي آنان از سال 2004 بعنوان افراد حفاظت شده تحت كنوانسيون 4 ژنو برسميت شناخته شده اند
- آنها طرح آمريكا و ملل متحد را براي ترك اشرف پذيرفتند. اين كمپ در ابتدا يك قطع زمين خشك بوده كه توسط هزاران تن از ساكنان اشرف با هزينه خودشان با زحمت فراوان طي 26 سال به يك شهر مدرن تبديل شده است. آنها يك دانشگاه، يك كتابخانه، يك موزه، يك بيمارستان، يك نيروگاه برق، يك گورستان، يك مسجد، درياچه، چندين پارك، تاسيسات ورزشي و تفريحي و يك پناهگاه ضد بمب زيرزميني براي حفاظت در برابر بمبارانهاي مكرر و حملات موشكي رژيم ايران ساخته اند
- در انتها تا كنون حدود دو سوم آنان به ليبرتي رفته اند.
اما برغم همه اينها ما با يك بي خانماني و جابجايي اجباري مواجهيم
يك بازداشتگاه تحت عنوان TTL (مكان موقت ترانزيت) ايجاد شده تا فقدان حداقل استانداردهاي انساندوستانه و حقوق بشري را در يك كمپ پناهندگي  بپوشاند.
 ساكنان اشرف بايد از مالكيت هاي خود صرفنظر كنند و در ليبرتي هم به مديريت يك دژخيم به نام صادق محمد كاظم از عاملان حمله و شليك در 6 و 7 مرداد 1388 و 19 فروردين 1390  تن بدهند كه براي آقاي كوبلر و نامه ها و توافقات او هيچ ارزشي قائل نيست
شش ماه پس از پروژه محل موقت ترانزيت (TTL)، بنظر ميرسد كه اين يك پروژه شكست خورده است. يونامي به نمايندگان اشرف گفته است كه انتقال به كشورهاي ثالث تا زمانيكه مجاهدين از ليست آمريكا خارج نشده اند امكانپذير نيست. معني اين حرف آن است كه ليبرتي يك مكان موقت ترانزيت براي چند روز يا چند هفته يا چند ماه نيست. بنابراين فقدان استانداردهاي انساندوستانه و حقوق بشري و نقض بيانيه هاي كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد در مورد حقوق اوليه، سلامتي، رفاه و آزادي تردد ساكنان نميتواند به اين بهانه كه ليبرتي يك مكان موقت است ، مورد بي اعتنايي واقع شود.
مكان موقت، فقط سرپوش پايمال كردن حقوق اوليه ساكنان اشرف است.
راه حل اينست كه سازمان ملل كمپ ليبرتي را بعنوان يك كمپ پناهندگي برسميت بشناسد.
آقاي دبيركل ،
ساكنان اشرف و ليبرتي چيزي بيش از انچه شما در گزارش هاي خود به شوراي امنيت گفته ايد نميخواهند. بعنوان مثال موارد زير كه شما گفتيد: 
- ”من از دولتهاي عضو ميخواهم كه به كمك و تسهيل اجراي هر گونه ترتيبات مورد پذيرش براي دولت عراق و ساكنان كمپ مدد رسانند”. (7 ژوئيه 2011)
- ”ملل متحد متعهد است تا حداكثر تلاش خود را براي پاسخ دادن به اين موضوع انساندوستانه بنحوي كه كاملا به حاكميت عراق و قوانين بين المللي احترام گذارد و مورد قبول تمامي طرفها باشد بنمايد”. (5 دسامبر 2011)
شما روز بعد از امضاي يادداشت تفاهم اعلام كرديد:
”اين توافق بنيان يك راه حل مسالمت آميز و پايدار براي اين وضعيت كه به حاكميت عراق و وظايف انساندوستانه و حقوق بشري آن احترام ميگذارد را بنا ميسازد”. (26 دسامبر 2011)
ساكنان اشرف و ليبرتي همان چيزهايي را ميخواهند كه در سخنان 14 ژانويه 2012 شما در بيروت فرموله شده است:
”اول از همه و پيش از هر چيز افراد شرافت، عدالت را ميخواهند....... آنها حقوق بشر و حقوق انساني خود را ميخواهند”.
خواسته هاي منصفانه اي را كه بارها براي آقاي كوبلر نوشته و گفته شده و اكنون دخالت فوري شما را مي طلبد به شرح زير است:
1- نماينده ويژه دبيركل هيچگونه دخالت رژيم ايران را عليه مخالفانش در اشرف و ليبرتي مجاز نخواهد شمرد
2- توافقات و تعهدات مربوط به انتقال گروه پنجم از اشرف به ليبرتي كه عمدتاً زنان بودند توسط دولت عراق به اجرا درخواهد آمد (شامل: 6 تانكر آب و فاضلاب و سوخت ، 25 تريلي براي انتقال باقيمانده وسايل آنان، 6 بنگال و 3 خودروي ويژه بيماران فلج از كمر به پايين)
3- مواد  نامه ها و توافقات نماينده ويژه دبيركل بخصوص در مورد پليس، 10 خودروي سواري  با هر ستون، زمانبندي مشخص براي وصل ليبرتي به شبكه آب و برق شهري، سازندگي، فضاي سبز و كاشت درخت قبل از حركت بعدي تضمين و اجرا خواهد شد
4- بلحاظ حقوقي ليبرتي بعنوان يك كمپ پناهندگي برسميت شناخته خواهد شد
5- ملل متحد فروش تمامي اموال منقول و غيرمنقول اشرف و يا انتقال آنها به كشورهاي ديگر را تضمين خواهد مي كند
6- آمريكا در اسرع وقت اشرف را بازرسي و نتيجه را براي اطلاع عموم اعلام خواهد كرد