-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ اردیبهشت ۳۱, یکشنبه

کشت های تکان دهنده به حامد کرزی درشطرنج شیکاگو

چرخۀ یک مانور جدید ازداخل کنکرۀ امریکا علیه حکومت افغانستان به حرکت درآمده است. 




یک عضو ارشد و مهم کنگره ایالات متحده امریکا از وزارت امور خارجه این کشور خواسته است که جبهه ملی را بی درنگ در نشست شیکاگو دعوت کنند. داناروهراباکر فردی که حامدکرزی از دادن ویزای سفر به افغانستان خود داری کرد، گفته است که بدون همکاری جبهه ملی تأمین صلح درافغانستان محال است. روهراباکر افزوده است:
 حکومت  تحت رهبری حامدکرزی درکابل  به دلیل بحران مشروعیت پس از بیرون شدن نیروهای بین المللی از این کشور و قطع کمک ها پایدار نخواهد بود. این همان تحلیلی است که ناظران غربی درمورد حکومت دکترنجیب الله دراواخر دهۀ هشتاد برزبان می راندند. 

منابع بین المللی گزارش کرده اند که  داناروهراباکر عضو ارشد کنگره امریکا با ارسال نامه ای به هیلاری کلنتون وزیر امور خارجه امریکا گفته است، جبهه ملی افغانستان باید در میزی که در مورد افغانستان گفتگو می شود حضور داشته باشد.

درین نامه تذکرداده شده که کرزی در انتخابات گدشته آرای مردم را ربود. ما باید به رهبران مشروعی که از اکثریت مردم افغانستان نمایندگی می کنند، اجازه دهیم  به کرسی هایی برسند که حق شان است و آن ها را کمک نماییم که در مورد سرنوشت آینده شان تصمیم بگیرند.

در نامه آقای باکر آمده است که این جبهه ملی افغانستان بود که به کمک ایالت متحده امریکا در سال 2001 م تروریزم را در این کشور شکست داد. انتشار این موضع آن هم دریک چنین موقعیت حساس که هست وبود تیم حاکم درکابل به آن وابسته است، احتمالاً می تواند سه هدف را دنبال کند:
یک :
ادامۀ فشار دپلوماتیک وروانی دربرابرتیم حاکم درکابل  نشان می دهد، دراصل تنش بین کابل وواشنگتن همچنان به شدت خود باقی است.
دو: ایجاد طمع خام دربین گروه هایی که به تازگی ضد کرزی موضع گرفته وحتی درشمال سرگرم تدارکات نظامی ولشکری برای ایجاد شورش اند.
سه: ارایۀ تصویرمأیوس کننده وضعیف از اقتدار واعتبار حکومت کابل درمجمع کشورهای کمک دهنده و تزریق این نکته که اگر هشیار نباشند، ممکن است هزینه های مالی آنان درآتش عبث بسوزد.
چهار: ارایۀ این ذهنیت که جامعه بین المللی هراندازه که به افغانستان کمک کند، درموجودیت حکومت از پا افتاده و مفسد، نتیجۀ مثبت وقوی به دست نخواهد داد. این نخستین بانگ برای برجسته کردن مسأله تغییر سیاسی نیز به حساب می آید.
پنج: شلاق زنی به رگ اعصاب کرزی است که حرفی از دهانش برآید که دیگر جبرانش بس دشوار باشد.
این حمایت معنا دار وصرفاً لفظی بدون شک استخوان «ائتلاف ملی» را هم سنگین می سازد.