-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ اردیبهشت ۲۳, شنبه

بخشی ازحکومت سرگرم جنگ مخفی با ناتو است


بی هیچ تردیدی می شود اعلام کرد که سرنخ کشتارگران نظامیان خارجی درداخل حکومت افغانستان است.


تیرباران وکشتن نظامیان خارجی به وسیلۀ افراد به ظاهر اردوی ملی وپلیس، تقریباً شکل روزانه به خود گرفته است. اگرقرارباشد درصفوف نظامیان افغان «نفوذی» ها رخنه کرده باشند، ردگیری ومتوقف کردن آنان امری محال است. مبارزه با این خطرفقط جنبه پیشگیرانه می تواند داشته باشد. وقتی عامل نفوذی وارد جریان شد، زمانی افشا وکشته می شود که قبل ازخود چند نفر نظامی خارجی را به آن دنیا بفرستد.
ارتش ناتو وامریکا صد درصد، دنبال ریشه های اصلی کشتارگران مخوف وخاموش اند. اما سوال این است که آیا هدف گیری روزانۀ نظامیان خارجی درعقب خود تنها می تواند شبه نظامیان طالبان را پنهان کرده باشد؟ چنین تصور یک طرفه با منطق عقلی وتجارب ده سال اخیر، جور درنمی آید. تا زمانی که درکار ضربه زنی به طالب والقاعده بین حکومت کابل وارتش خارجی مشکل خاصی بروز نکرده بود، چرخاندن میلۀ تفنگ درقرارگاه های مشترک خارجی وداخلی به روی نظامیان خارجی اصلاً وجود نداشت.
دشمنی پنهان وجرقه زنی های گاه به گاه به هدف کشتار نظامیان وافسران خارجی، هم زمان با شاخ جنگی های تیم حاکم با امریکا وقوای ناتو شروع شده است.  این حوادث، هرگزبدون عامل داخلی قابل وقوع نیستند. عامل داخلی درداخل حکومت افغانستان برسرکار است؛ صلاحیت ونفوذ دارد؛ امرونهی آن قابل اجرا است ودریک سیستم ازقبل طراحی شده ومنظم عمل می کند. این که طالب، مسئولیت کشتارخارجی ها را برعهده می گیرد؛ خود مسأله یی است که درچهارچوب همین طرح تدوین شده، عملی می شود.
ازدیرزمانی خصوصاً دردوسال اخیر، حلقات خاص فشار، (برآمده ازمناطق نبردبین طالبان واردوی ملی وخارجی ها) تحت نام موسفیدان ومتنقذان قومی درتماس فشرده با رئیس جمهور، مشاوران وتصمیم گیران مرموز، گرایشی را تقویت کرده اند که به موجب آن، رئیس جمهوررا درتقابل با جامعۀ بین المللی قرارمی دهند. تصمیم وکمپاین حلقات فشار صریحاً آن است که رئیس جمهور وحکومت، درخواست رسمی برای طرد وکشتار واخراج ارتش های جهانی ازافغانستان را به طورعلنی پیش بکشد.
هیچ نفوذی دراردوی ملی وپلیس، خود به خود از زمین نمی روید تا درلشکرهای اردو جای پایی برای خود دستیاب کنند. این افراد ابتدا ازسوی یک منبع معرفی می شود؛ سپس عامل دیگری چنین شخصی را «ضمانت» می کند. درمرحله پیشرفته تر، باید سوابق، کارکردها ونسب نامۀ فرد مورد نظر مورد بررسی قراربگیرد. ضمانت لازم از خانواده، بزرگ محل وشخص مسئول منطقه باید گرفته شود. اما آیا چنین روندی طی می شود؟ اگر پاسخ منفی باشد، بی هیچ تردیدی باید اعلام کرد که سرنخ کشتارگران نظامیان خارجی درداخل حکومت افغانستان است.