-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ تیر ۹, جمعه

شکست قریب الوقوع پاکستان در افغانستان





نشریه موسسه تحقیقاتی کارنیگی برای صلح بین المللی زیر عنوان شکست قریب الوقوع پاکستان در افغانستان" مقاله تحلیلی نوشته و در آغاز این مقاله می نویسد، از تهاجم شوروی به این طرف، پاکستان یک هدف ساده ستراتیژیکی را در افغانستان دنبال کرده است، و آن اینکه افغانستان با ثبات باقی بماند ولی کشوری باشد مطیع و فرمانبردار که به حساسیت ها و تمام امور امنیت ملی پاکستان احترام بگذارد.

این نوع احترام گذاری بنابر دلایلی تعقیب گردیده است. اسلام آباد می خواهد این تضمین را داشته باشد که کابل منازعه روی خط دیورند را دوباره دامن نزند و پشتون های منطقه را بخاطر یکجا شدن با افغانستان و یا هم بخاطر ایجاد یک دولت جدید بسیج و تحریک نکند.

رهبری پاکستان همچنان می خواهند تا اطمینان داشته باشند که افغانستان با سایر کشورهای قدرتمند مانند ایالات متحده امریکا یا هند داخل کدام وابستگی نزدیک جیوپولیتیک نگردد تا به فهم پاکستان، آزادی یا استقلالیت کابل را از اسلام آباد افزایش بدهد.

بنوشته نشریه، اینکه قصد از مفاد این ستراتیژی چه باشد، ولی هم نفوس وسیع افغانها و هم حکومت کابل را تا جایی از خود بیگانه ساخته است که اکنون پاکستان را به حیث دشمن همیشگی خود فکر می کنند.

این ستراتیژی پاکستان همچنان نه تنها تلاش های بین المللی را برای باثبات ساختن افغانستان ضعیف می سازد، بلکه رقابت های منطقوی را در میان همسایه های افغانستان خاصتاً ایران، هند، کشورهای آسیای میانه و روسیه که همه آنها تصمیم دارند تا جلو بقدرت رسیدن دوباره طالبان را بگیرند دامن می زند.

بدتر از همه که این ستراتیژی، امنیت پاکستان را نیز شدیداً صدمه می زند. خلاصه هر یکی از سه پیامد احتمالی انتقال امنیتی افغانستان پاکستان را در حالت بد و وحشتناک قرار خواهد داد.

مهمترین عواقب احتمالی امنیت انتقالی اینست که جنگ میان حکومت افغانستان و طالبان بعد از قطع عملیات فعال جنگی نیروهای ایتلاف ادامه خواهد یافت. هرچند سطح خشونت های پایین خواهد بود، ولی نیروهای امنیتی افغان را تحت فشار قرار داده، تلاش های بازسازی را بتاخیر انداخته و حیات افغانهای عادی را به خطر مواجه می سازد.

درست است که این مشکلات برای افغانستان جدی است، ولی برای پاکستان هم سودی نخواهد داشت. به این معنی که ادامه شورش در افغانستان، تعصب و احساسات تند مردم را در مناطق قبایلی پاکستان بیشتر ساخته و خطر به امنیت داخلی پاکستان را در زمانی تشدید خواهد کرد که از یک طرف وضع اقتصادی پاکستان در حالت بدی قرار دارد و از سوی دیگر روابط پاکستان با غرب پر مخاطره است.

حیرت آورتر این که این پی آمد بیگانگی میان افغانستان و پاکستان را عمیق تر می سازد و کابل را مجبور می گرداند تا نگرانی های پاکستان را کمتر در نظر داشته و با رقبای پاکستان نزدیکتر شود.

نشریه در ادامه می نویسد، هرگاه اسلام آباد با این نتیجه راضی و قانع باشد، در آنصورت باید دوبار فکر کند. زیرا که خشونت ها تنها در سرحدات غربی پاکستان محدود نمی ماند بلکه به سایر نقاط پاکستان هم توسعه میابد که در آنصورت برای پاکستان مصیبت بار خواهد بود.

نشریه در اخیر مقاله می نویسد، این شاید درست باشد که کابل از اقدامات پاکستان رنج بیشتر را متحمل خواهد شد، اما جنرالان در اسلام آباد هم باید بخاطر داشته باشند در صورتی که جامعه بین المللی در افغانستان ناکام شود، کشور آنها هم به شکست ستراتیژیک مواجه خواهد بود.