-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ خرداد ۲۸, یکشنبه

سفیرروسیه، چاقوی استاد عطا را تیز می کند



سفیر مسکو، پیامک داخلی خود به آدرس امریکا را از سیمکارت والی بلخ صادر می کند.



سفير روسيه، پس از25 سال، باردیگرافغانستان را به نحوی «به جمع خود حساب می کند.» اندره آوتیسیان که مهمان استاد عطامحمد نور بود، با اشاره به پیمان استراتیژیک کابل- واشنگتن گفت:
 «نوشتۀ کاغذى در سند استراتيژيک مهم نيست، بلکه روسيه با افغانستان روابط تاريخى دارد.»
مفاد «روابط تاریخی» دیریست درجهنم خاطرات دفن شده اما کابوسش دورسرهرشهروند افغانستان می رقصد. روسیه برای افغانستان در ده سال اخیر چه کاردرخشانی کرده است؟ از بازکردن خریطۀ سیاه «روابط تاریخی» صرفاً لفظی، کدام زخم افغانستان درمان می شود؟ استاد عطا ازمهمان سوال نمی کند که دولت تروریستی طالبان را مگرقوت های روسی ازصحنه برداشتند؟ قانون اساسی، پارلمان، بازسازی، آزادی رسانه ای واقتصاد بازارآزاد ازهدایای روسیه به افغانستان است؟
سفير روسيه گفت: "پايگاه هاى دايمى در افغانستان، نه تنها براى روسيه، بلکه براى تمام همسايه گان اين کشور، از خطر بزرگ خالى نيست."
هنوز منافع افغانستان را از روی منافع خود تعریف می کنند. پیش ازحضورارتش های بین المللی، افغانستان حمام خون به ارث مانده از «روابط تاریخی» روسیه- ایران وپاکستان بود.
والى بلخ هم قافیه نباخت وگفت:
"افغان ها بايد اجازه ندهند از افغانستان، پيشرفت اقتصادى چين نظارت گردد، جلو اتومى شدن ايران گرفته شود و از پاکستان دوست اسبق خارجی ها، نظارت به عمل آيد."
هم صدایی آقای نور با سفیر روسیه، بیان واقعی منافع مشترک دوکشور نیست. منافع دوکشوراساساً مشترک نمی تواند باشد. این هم صدایی تک بیتی بود که مصرع اول را سفیر روسیه، ومصرع دومی را عطا محمد نور، سرود.
اشتباه درسرایش مشترک این تک بیت، برای والی بلخ، غیرقابل جبران است.
روسیه ازازدواج با امریکا درگشایش دهلیز تدارکات غرب به سوی افغانستان دمچاق است، مگراستاد عطا از چه رو ازایفای نقش به عنوان مبلغ سیاست مسکو خرسند است؟ سفیرکارآزمودۀ کرملین، به هدف بازی موش وگربه با مغز مسئولان افغانستان، درمزارشریف پاشنه می چرخاند. پیامک داخلی خود به آدرس امریکا را از سیمکارت والی بلخ صادر می کند. وی، خشم های فراموش شدۀ استاد عطا علیه شوروی دردورۀ «جنگ سرد» را، ظریفانه علیه امریکا صیقل می دهد. به راستی، ظفرمندی دپلوماسی، گاه چقدر شیرین است!
وضع جاری، فریبنده وقمارگونه است. استاد عطا باید چهاردورخود را ازنظربگذراند که درکجا ایستاده است. ایشان که همچون تک چراغ کشتی دشمن، با زبان خودش به سوی متحدان غربی افغانستان زیگنال قرمزمی فرستد، به چه چیزی می خواهد برسد که تا حال نرسیده است؟
استاد عطا گفت، اگر پايگاه هاى دايمى ايجاد گردد، پس افغانستان به آلۀ دست کشورهاى قدرتمند تبديل خواهد شد.
مگراستاد عطا درتاریخ افغانستان، زمانی را به یاددارد که افغانستان حتی به شمول زمامداری شاه امان الله وظاهرشاه، خالی از «آلۀ دست قدرت ها» بوده باشد؟
افغان ها کی اند؟ اگرتیم حاکم درارگ «افغان ها» هستند؛ همین افغان ها به پول، اسلحه، زورهوایی وزمینی «خارجی ها» سرقدرت اند وبه اصطلاح «همدم جانی می خوانند.» پس این تعیین تکلیف به آدرس کدام نوع افغان هاست؟ نوع دیگر افغان ها که فرمایشات آقای نور را ازدل وجان استقبال می کنند، طالبان وحزب اسلامی اند. ستون های پنجم ایران وپاکستان هم ظاهراً ازهمین قماش «افغان ها» هستند.
اگرآرزوی آقای نورمحقق شود، بی تردید، لطف وعنایت طالب، حزب اسلامی، شبکه های ایران وپاکستان درحق استاد عطا، تکرارلطف امریکا وغرب نخواهد بود.
ایشان به شخصه فراموش نکرده است که دردورۀ مقاومت، زمانی که درجمع سرنشینان طیارۀ توپولوف وابسته به جبهه مقاومت به فرودگاه مشهد پیاده شد، «برادران سپاه» با اهانت آشکار او را دوباره درون توپولوف راندند و به مزارشریف برگرداندند.
اگر استاد عطا تا این حد مخالف سیاست «خارجی ها» درافغانستان بود، خود جز تنظیم وحکومتی است که درتاریخ به حیث مبتکر معامله با خارجی ها به ثبت رسیده است.
پیش ازحضور ناتو وامریکا درافغانستان، احوال مملکت ازبرکت ایران وپاکستان وبی تفاوتی چین وبازی دوگانۀ روسیه، مشابه به صحرای محشربود.
هنوز استخوان بندی نظام امنیتی خام است. این شعارها سخت نا به هنگام وبه دور ازحقایق تاریخ وجغرافیای افغانستان است. این نکته را به یاد داشته باشیم که هرگاه، قوای بین المللی- بنا به هردلیلی- صحنۀ افغانستان را خالی کنند یا به نحوی، درموضع انفعال بخزند وسرخزاین خویش ببندند، اژدهای گرسنۀ کین وستیز به مستی وعربده برخواهند خاست. هرولایت، هرچهارراهی، بالاخره هرکوچه وهرخانه، درسراسر کشور، به بمب های ساعتی مبدل خواهند شد.