-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ تیر ۵, دوشنبه

تمرینات ارکسترجدید سیاسی درپاریس


یونس قانونی درپوشش «اپوزیسیون» درواقع از حامدکرزی وفهیم قسیم نماینده گی می کرد.


همایش اخیرمخالفان حکومت کابل درپاریس، ازنظر ترکیب سیاسیون شرکت کننده کم نظیر بود. ظرف ده سال اخیر، هیچ نشست سیاسی ، این چنین گرایش های متضاد وسیاست های ( تا کنون متفاوت) را با هم پیوند نداده بود. به نظرمی رسد زورآزمایی برای رسیدن به قدرت، زیرنام  نجات از بحران، درسطح داخلی و بین المللی شروع شده است.
این که مقام ارشد (به ظاهرغیررسمی) گروه طالبان- عبدالسلام ضعیف، درعقب میز جلسه دربرابر جنرال عبدالرشید دوستم، محمدیونس قانونی وحاجی محمد محقق می نشیند؛ ازدگرگونی جدی دیدگاه ها و ضرورت بهره گیری از تجارب ناکام گذشته حکایه دارد. اما آیا آقای ضعیف از گروه طالبان نماینده گی می کند؟ وی رابطۀ رسمی خود با طالبان را هماره رد کرده است مگرروشن است که ارتباطات ضعیف با حلقات زندۀ طالبان درخارج برقرار است وطالبان ازنتایج این گونه جلسات ازطریق آقای ضعیف مطلع می شوند. بنا برین، ضعیف آنتن غیررسمی اما حساس طالبان درمذاکرات جاری است.
موازی با آن، مذاکرۀ سیاسی با حضور غیرت بهیر ( مسئول سیاسی شاخۀ حکمتیارحزب اسلامی) رو در روی احمد ضیاء مسعود، علی احمد جلالی ویونس قانونی، به خودی خود، بیانگر شروع یک رشته تحرکات عمیق سیاسی برای نجات از بن بست، فساد سالاری، غارت وتحکیم هژمونی خانواده گی بردولت وحکومت به شمار می رود.
این نخستین بار است که یونس قانونی درچنین همایشی ظاهر می شود. موقف قانونی فراتر از دایرۀ اطاعت از فهیم قسیم و گوش دادن به سفارش های رئیس جمهور کرزی نمی تواند ارزیابی شود. بنا برین، قانونی دراصل به عنوان ناظر حکومت و «ائتلاف ملی» که رخ دیگر سکۀ حکومت به شمار می رود، به پاریس پروازکرده بود.
نشست پاریس، با حضور داشت نمایندگان اروپا ومتحدان افغانستان، حمایت اعلام ناشدۀ جامعۀ بین المللی را با خود دارد. سهم داشت علی احمد جلالی که از امریکا وارد پاریس شده بود، ضرورت رسیدن به یک اجماع جدید سراسری درخصوص جلوگیری از بحران سیاسی درکشور را برجسته می کند. موازی به نزدیک شدن موعد انتخابات ریاست جمهوری و آغاز خروج قوای خارجی ازافغانستان، خطرایجاد خلاء قدرت ویا پافشاری ازسوی مثلث قدرت (کرزی، فهیم، خلیلی) برای تمدید قدرت خانواده گی وتیمی، نیز افزایش می یابد.
اوضاع به گونه ای شکل می گیرد که قدم به قدم احتمال جنگ داخلی را قوی ترمی کند.
جامعۀ جهانی واپوزیسیون سیاسی مخالف جدی تمدید قدرت از سوی تیم حاکم اند. تعفن درونی تیم حاکم نیز درعرصه اداره و رهبری سیاسی روز تا روزصبر مردم را به سرآورده است. دولت وحکومت اکنون به بخش عمده یی ازبحران مبدل شده است وتا کنون هیچ تدابیرسیاسی وفشار های دپلوماتیک به منظور این که تیم حاکم حاضر شود قدرت را به طور مسالمت آمیز به یک تیم با کفایت، فراگیر ومتنوع خالی کند و زمینۀ جلب مجدد حمایت جامعه جهانی به افغانستان تسجیل شود، نتیجۀ ملموس نداده است.