-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ مرداد ۹, دوشنبه

سفراحتمالی ضیاء مسعود، قانونی وصلاح الدین به اسلام آباد


پاکستان می خواهد به امریکا روشن بسازد که هروقت بخواهد با دو کارت (طالبان وتنظیم ها) به راحتی بازی می کند. 


همزمان با مطرح شدن طالبان دراجندای امریکا درقضیۀ افغانستان، مقامات پاکستان بیم ازآن دارند که بخشی ازطالبان یا هستۀ اصلی طالبان به کمک امریکا، ابتکار فعالیت های دپلوماتیک را دردست خود بگیرند. به همین سبب، پاکستان قصد دارد که گروه های مجاهدین را دربازی های آینده، باردیگر از سربگیرد. ریشۀ وابستگی «تنظیم ها» به پاکستان ریشه دار است و ازنظر مقامات ای، اس، آی چنین علایق، زایل ناشدنی است. از سوی دیگرپاکستان ازموقعیت قطعه قطعه ولرزان سیاسیون «تنظیمی» آگاه است و می داند که درین مقطع حساس، اگر دست پاکستان به سوی شان دراز شود، آن را غنیمت خداوندی می کنند.
پایگاه خبری «تریبیون» گزارش داد که یک هیأت به اشتراک صلاح الدین ربانی، محمدیونس قانونی واحمدضیاء مسعود به زودی  به پاکستان سفرمی کنند. این سیاسیون، پاکستان را عامل اصلی ترورهای فرماندهان مجاهدین می دانند وامیدوارند که یک راهی برای جلوگیری ازادامۀ کشتار های مجهول به کمک پاکستان پیدا شود. این نمایشات سیاسی بیانگرمانور قدرت از سوی پاکستان دربرابرامریکا می تواند باشد. آن ها به امریکا این گونه پیام می دهند که اگر لازم افتد و کاربه جاهای باریک بکشد، پاکستان این ظرفیت را دارند که هم گروه های تنظیمی وهم گروه طالبان را دراختیار خود داشته و درمیدان معامله، با دست پر، به استقبال شریکای امریکایی برود.
خیلی امکان دارد که اقدام پاکستان درلبخند زنی به سوی یاران قدیم (مجاهدین) بخشی از پالیسی جدید آن کشور باشد وصد البته که دوستی های جدید، به معنای بهره برداری تازه از حربه هایی است که پاکستان فکرمی کند منحصراً دراختیار دارد. بازهم صد البته که این خویش خوری های دپلوماتیک باعث قطع ترور های سیستماتیک نخواهد شد. حذف سران تنظیمی به این هدف صورت می گیرد که نیروهای مزاحم درسطح داخلی مانند ده سال اخیر درموقعیتی قرار نداشته باشند که به روند انتخابات آینده اخلال ایجاد کنند و بازهم رهبران تنظیم ها و جنگ سالاران، دولت وحکومت را بین خود تقسیم کنند و مردم درفلاکت بارترین وضعیت اقتصادی وامنیتی، باقی بمانند. ظاهراً هیچ نیرویی پس ازین، سد راه کاروان استراتیژیک جهانی از محور افغانستان به سوی منطقه نخواهد شد.