-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ مرداد ۵, پنجشنبه

اقامتگاه مجاهدین خلق به یک زندان شباهت دارد


روزنامه البشاير - مصر
نويسنده : احمد الدليمی




در نظر اول فکر ميکرديم كمپ ليبرتي كه آمريكايي ها اين نام را بر آن گذاشتند, سمبل و خورشيد تابان آزادي و دمكراسي باشد و به همه اصول حقوق بشر حداقل در حد انتظارات منطقه عربيمان احترام بگذارد, بخصوص بعد از اينكه تحت كنترل دولت عراق درآمد كه شخصيتهاي وابسته به احزابي آنرا رهبري ميكنند كه نداي حقوق بشر سر ميدهند و از ديكتاتوري و سركوب آزاديها شكايت دارند و وقتي در صفوف مخالفان بودند براي تحقق دمكراسي كار ميكردند. . و وقتيتوافقي بين دولت عراق و سازمان ملل زير نظر آمريكا براي انتقال ساكنان شهر اشرف -كه از ستم و سلب آزاديها و بدرفتاري رنج ميبرند و تحت محاصره شديد زندگي ميكنند و از اوايل سال 2009 تا بحال با دو قتل عام مواجه شدند كه قربانيان آن به دهها كشته و صدها مجروح رسيده است- صورت گرفت آنرا به فال نيك گرفتيم .
 ولي بعد از انتقال بيش از نيمي از ساكنان اشرف كه تعدادشان حدود 3400 نفر از جمله 1000 زن ميباشد, روشن شد كه اين نام براي اين كمپ هيچ معنايي ندارد بلكه آنجا عبارت است از يك زندان زشت كه حتي امكان نگاهداشتن افراد موجود در آن را نيز ندارد و بر خلاف توافقنانه مذكور فاقد ساده ترين نيازهاي انساني است, توافقي كه در اساس نظر ساكنان نسبت به آن پرسيده نشد و به زور به آنان تحميل گشت. بعد از اينكه  سازمان ملل و آمريكا قولها و تعهداتي در تضمين اين توافقنامه دادند, خانم مريم رجوي به ساكنان اشرف فراخوان داد تا جابجايي به ليبرتي را بپذيرند.
 اما بدليل نقض عهد و التزام طرف عراقي نسبت به توافقنامه و پس گرفتن آنها, ساكناني كه هنوز در اشرف هستند, جابجايي به ليبرتي را رد كردند مگر اينكه دولت به بعضي از تعهداتش وفا كند و آن فراهم نمودن بعضي از نيازمنديهاي ساده ايست كه براي تحمل گرماي تابستان و سختي زندگي در اين مكان ضروري ميباشد, مكاني كه يك زندان بشمار ميرود و هدف آن از هم پاشاندن كساني است كه به دنبال آزادي هستند و براي آن تلاش ميكنند.
ننگ آور اينكه وزير خارجه آمريكا با وقاحت تمام بجاي اينكه از دولت عراق بخواهد كه به التزاماتش در توافقنامه مذكور پايبند باشد, از ساكنان اشرف ميخواهد تا بلادرنگ به ليبرتي بروند و الا نام سازمان مجاهدين خلق از ليست تروريستي حذف نخواهد شد و اين بدين معني است كه خانم كلينتون اجراي حكم صادره يك دادگاه آمريكا را نميپذيرد, حكمي كه در آن وزارت خارجه آمريكا را فراميخواند تا نام سازمان مجاهدين خلق را در مدتي كه برايش مشخص كرده است از ليست تروريستي حذف نمايد در غير اينصورت اين حكم از تاريخ انتهاي زمان مشخص شده براي وزارت اجرا شده بشمار ميآيد.
همينطور اين به معني چراغ سبز به دولت عراق است كه هر رفتار و هر وسيله اي را كه مناسب ميبيند, از جمله بكارگيري زور را براي جابجايي باقيماندهساكنان اشرف و تلنبار كردن آنان در زندان جديد به نام ليبرتي بكارگيرد. اين قطعا و بدون ترديد اثبات ميكند كه يك ابراز دوستي و تفاهم مخفي بين رژيم تهران و دولت آمريكا وجود دارد كه نسبت به درد و رنج ساكنان از جمله جنايتهاي انساني در حق ساكنان اشرف چشم ببندد و دست مزدوران رژيم ايران و اطلاعاتش كه نيروهاي امنيتي دور قرارگاه ليبرتي و اشرف را فرماندهي ميكنند را باز بگذارد تا محاصره همه جانبه اي بر آنان اعمال كنند و در حق آنان جنايت و حمله جديدي مرتكب شوند در حاليكه توجيهي براي آن وجود ندارد, همينطور محاصره شديدي بر آنان اعمال نمايند بطوريكه زندگي در ليبرتي و اشرف تحمل ناپذير شود.