-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ شهریور ۴, شنبه

آن چه کرزی نمی گوید: دشمن یعنی امریکا

فاصله میان تکرار حوادث سیاسی وتاریخی درافغانستان از چهل سال به ده سال کاهش یافته است. یعنی هرنظام درفاصله کوتاه دو انفجار، می آید ومی رود.

مجموعۀ اوضاع کنونی از غلتیدن دولت وحکومت در کام یک درۀ بحران واضطراب غیرقابل علاج خبرمی دهد. مردم درچندین دوره به تجربه دریافته اند که نظامی های سی وپنج سال اخیر ( چه حزب دموکراتیک، مجاهدین، طالب وحکومت کنونی) قبل ازآن که برای یک حادثه بزرگ جا خالی کنند، به طوریکسان دچاربی اعتمادی عمومی وگسل درونی می شوند. آن چه امروز درکشور مشاهده می شود تکرار وضعیت اجتماعی، اقتصادی وامنیتی آخرین ماه های حاکمیت دکترنجیب الله، آخرین ماه های حکومت استاد ربانی، وآخرین ماه های حاکمیت طالبان دردهه هفتاد است.
رئیس جمهور افغانستان، برسبیل ادبیات عوام، از دو سه سال به این سو، «شف شف» می کند و از گفتن تمام عیار«شفتالو» خود داری می ورزد. هرجا حملاتی مرگبار پرتلفات اتفاق می افتد؛ طالبان مسئولیت می گیرند وکار را تمام می کنند؛ اما رئیس جمهور افغانستان دراظهارات خود اشاره می دهد که نه، این حملات کار طالبان نیست. کار «دشمنان افغانستان» است. دشمنان معمولاً کشورهای همسایه اند که درآتش افروزی درکشور دخیل اند.
به نظر می رسد که اطلاق نام دشمن به پاکستان وایران چندان چیز تازه ای نیست واین کشورهای منظور نظر رئیس جمهور نیستند. این که رئیس جمهور کرزی شک دارد  درپس حملات مرگبار انتحاری طالبان قرارندارند وازنام آن ها استفاده صورت می گیرد، بر قضیه جدیدی در بحران تمرکز صورت می گیرد.
آقای کرزی درآخرین بیانیه رادیویی خود، گفت: اقدامات تروریستی انجام شده اگر طالبان انجام داده ‌است یا به نام طالبان انجام شده، هیچ گونه توجیه انسانی، اخلاقی و اسلامی ندارد.
کرزی خطاب به طالبانافزود: اگر این حملات را شما انجام می‌دهید، در پیشگاه ملت و خداوند مسئول هستید و در صورتی که دشمنان افغانستان از نام شما سوء استفاده می‌کنند، این مطلب را اعلام کنید.
رئیس جمهور خطاب به طالبان گفت: اگر شما خاموش بمانید و این کشتار ادامه یابد، مانند این 10 سالی که ادامه پیدا کرد آنگاه در برابر خدا، ملت مسلمان افغانستان و تاریخ به نام طالبان و رهبران طالبان سرزنش خواهید شد.
پاکستان متهم همیشه گی جنگ وکشتار درافغانستان است. حالا جبهۀ سپاه پاسداران وقرارگاه انصار درزاهدان نیز درمیدان جنگ مخفی علیه ناتو وامریکا باز شده است. بنا برین، هدف کرزی این نیست که دشمنان، پاکستان یا ایران هستند؛ می خواهد بگوید که حملات سریالی انتحاری وافزایش مرگ وخشونت کار طالبان وحامیان طالبان نیست؛ کار قدرت های فراتر از طالبان است. یعنی امریکا وناتو!
وقتی اثرات تنشنج و جنگ مخفی بین کابل وواشنگتن، دردیدار های سری درارگ ( با حضوررهبران تنظیم ها وتیم کرزی) سرریز می کند، رئیس جمهور ناگزیر اشاره می دهد که یک نیروی فرا طالبان وفرا پاکستان درپس تشدید نا امنی ها وجود دارد که گفتن نامش اکنون به صلاح نیست و اگر نیاز افتد و پرده کنار رود، می توان گفت که این دشمنان که «به نام طالبان» دست به انتحاری وکشتار می زنند، «نیروهای بین المللی» اند که درکل تحت فرمان امریکا هستند ومی خواهند دولت را سرنگون کنند.
با این اوصاف، دولت وحکومت روز تا روز دریک سراشیبی غیرقابل بازگشت درحرکت است. سرمایه ها درحال فرار، و دزدان وحلقات مافیا، آخرین ته مانده های اقتصادی را از کشور بیرون می برند.