-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ مرداد ۲۰, جمعه

از مناعت جنرال رحیم وردک تا اشک ریزی زاخیل وال


نگرانی امنیتی زاخیل نسبت به خود به خانواده اش یک نمایش مضحک است. درین ده سال که سرگرم تجارت سیاه وپولسازی بود، هیچ کسی مزاحم زنده گی وامنیت خانواده گیش نبود؛ حالا چرا باید درد سرامنیتی برایش درست شده باشد؟

به نوشته روزنامه گاردین دپلومات های که در اطاق کنفرانس وزارت مالیه جمع شده بودند انتظار داشتند که وزیر مالیه افغانستان حضرت عمر زاخیل وال در مورد حساب دهی در این وزارت به آنها ارقام نو را ارایه خواهد کرد. اما در عوض او اسناد شخصی خود را به همه نشان داده و تاکید نمود که ادعا های فساد علیه او انگیزه های سیاسی دارد.

آقای زاخیل وال در صحبت با خبر نگار رادیو آزادی هم اسناد دست داشته خود را نشان داده و ادعا های فساد علیه خود را رد کرده بود. ماجرا زمانی شروع شد که ماه گذشته تلویزیون طلوع ادعا نمود که آقای زاخیل وال مقدار زیاد پول را به خارج انتقال داده است.

یک دپلومات که در این جلسه حاضر بود به روزنامه گاردین گفته است، هدف زاخیل وال شاید تقاضای کمک نبوده باشد، اما شاید امید داشت که کشورهای کمک دهنده مانند امریکا، جاپان و بریتانیا که در کنفرانس توکیو تعهدات بزرگی را برای کمک به افغانستان اعلان کردند بر رییس جمهور کرزی فشار وارد کنند که اگر وزیر مالیه را برکنار کند، مقدار کمک ها کاهش داده خواهد شد.

اما آقای زاخیل وال این ادعا را رد نمود که گویا او خواهان کمک شده و یا به اشتباهات خود در مورد استفاده از پول ها برای انتخابات ریاست جمهوری، اقرار کرده است. او تاکید نمود که از کشورهای کمک دهنده خواهان کمک نشده و به کمک کسی نیاز هم ندارد.
درهمین حال گزارش شده که زاخیل هنگام شرح وضع حال شخصی اش درمحضر دپلومات ها به گریه افتاده وبا صدای بلند گریه کرده است. زاخیل وال به جای لبیک گویی به رسیده گی بازپرسان (اگردربرابر بازپرسان قراربگیرد) شکایت کرده که وی از امنیت خود و خانواده اش نگران است! وی به جای این که شجاعانه استعفا کرده و آمادۀ حسابدهی دربرابر قانون شود، انتظار دارد جامعه بین المللی از وی حمایت کند!
نگرانی امنیتی زاخیل نسبت به خود به خانواده اش یک نمایش مضحک است. درین ده سال که سرگرم تجارت سیاه وپولسازی بود، هیچ کسی مزاحم زنده گی وامنیت خانواده گیش نبود؛ حالا چرا باید درد سرامنیتی برایش درست شده باشد؟
به نوشته روزنامه گاردین در این هم جای شک نیست که آقای زاخیل وال با برخورد به موضوع کابل بانک و اطمینان به کشورهای خارجی که پول های گم شده کابل بانک را دوباره بدست خواهد آورد، برای خود دشمنان زیاد ایجاد کرد.
توضیح گاردین بی ارزش است. زاخیل وال دربرابر مافیای کابل بانک هیچ سخنی نگفته وهرگز جهت استرداد سپرده های مردم از کابل بانک کمترین اقدام عملی نتوانسته انجام دهد.