------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۱ مهر ۲, یکشنبه

احتمال دارد انتخاباتی درکار نباشد





تیم حاکم قصد ندارد انتخابات برگزار شود.



سران احزاب وگروه های خارج از دولت که با نگرانی سرنوشت انتخابات را دنبال می کنند، سرانجام به اجماع نزدیک شده اند که تیم حاکم تمهیدات سراسری را به هدف انحصار کمیسیون برگزاری انتخابات آغاز کرده است و به هیچ وجه قصد راه اندازی انتخابات بدون تقلب، شفاف ودموکراتیک را ندارد. مهندسی امور انتخابات ازهمین حالا تحت نام «افغانیزه سازی» درحال انجام است و فعالیت های کمیسیون «مستقل» انتخابات دردایرۀ تصاویب تیم حاکم مدیریت می شود. تعیین گرداننده ها وکارمندان کمیسیون انتخابات با دقت از سوی تیم های سهمداردر دولت برگزیده می شوند وقرار است هیچ کسی از فیلتر ملاحظات آن ها عبور نکند.
گزارش های دقیق ازمنابع نزدیک به رهبری دولت حاکی اند که دولت تصمیم گرفته است درصورت پیشنهاد جامعه جهانی برای نظارت انتخابات، دیده بانی خارجی ها را از بین ببرد و خود از بودجه کشور، هزینه انتخابات را تأمین کند. هنوز برسراین که ناظران بین المللی درکمیسیون عضویت داشته باشند یا نه، فیصله نهایی صورت نگرفته است. مثلث قدرت مصمم است که از «مداخله» خارجی ها جلوگیری کند. اگربه نظارت جهانی وهمچنین نظارت مساویانه احزاب اپوزیسیون از جریان انتخابات خاتمه داده شود، بی هیچ تردیدی، تیم کوچک انحصارطلبان در دولت با راه اندازی یک انتخابات معیوب ونمایشی، قدرت غیرقانونی خود را به نام قانون، ابقا خواهد کرد.
درهمین حال اطلاعاتی به بیرون درز کرده است که نشان می دهد انحصارطلبان، چندان میلی به برگزاری انتخابات ندارند. افزایش نا امنی، جنگ درتمامی ولایات و تنگتر شدن دایره تهدید ها به سوی پایتخت برای آنان امکان می دهد تا مردم را بیشتر بترسانند و اعلام کنند که شرایط برای بر گزاری انتخابات مساعد نیست ودرعوض، حکومت نظامی اعلام کنند که این حالت خود به خود به معنی تمدید حیات حکومت «تقسیماتی» مافیایی است. رهبران احزاب با درک همین نکته نخستین همایش اعتراضی وتحلیلی را برگزارکردند. این احزاب که بیشتر شان فقط با اسم چند نفر محدود گره خورده و پایه مردمی وسیاسی ندارد، اگر بتوانند صدای واحد وموضع واحدی از خود نشان دهند، تیم حاکم با دردهای سختی رو به رو خواهد شد.
اما یک پرسش نگران هنوز وجود دارد. آیا تا رسیدن موعد برگزاری انتخابات، اوضاع جنگی وامنیتی بیشترازین وخیم نخواهد شد؟ آیا حکومت قبل ازآن که علیه دموکراسی وانتخابات، دومین کودتا را سازماندهی وعملی کند، از سوی امریکا به کمک پاکستان وطالبان درمحاصره قرار نخواهد گرفت؟ برای برخی از مردم طرح این پرسش ها، شاید تعجب انگیز وخیالی باشد، اما تاریخ افغانستان نشان داده است که شایعات و پیش بینی ها حتی بدتر از شکل خیالی خویش می تواند درین سرزمین اتفاق بیافتد.