-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ مهر ۱۶, یکشنبه

تدبیرتازه حکومت درصورت جنگ با پاکستان

 رئیس جمهورکرزی ازچه رو به این تصمیم رسیده است که قوای هوایی ودفاعی سنگین اردوی ملی را با استفاده از آهن پاره های مرده بازسازی کرده وبرای دفاع از مملکت به کار می گیرد؟ 



درنشست فرماندهان ارشد ستردرستیز درارگ ریاست جمهوری به روز یکشنبه شانزده میزان، برای نخستین بار استفاده ازجنگ افزارهای سنگین زرهی، توپچی وهوایی بازمانده از اردوی پارچه پارچه شدۀ دکترنجیب الله وجنگ های «تنظیمی» درانبارهای وزارت دفاع، مورد بحث قرار گرفت.
این یک تصمیم سیاسی بسیار دشوار، التهابی وپرریسک است که فی الواقع نوعی واکنش «سیاسی» دربرابر ناتو وامریکا به حساب می رود که درصحنۀ حوادث کشورحضور دارند. افزون برآن، بازسازی وبهره گیری مجدد از تسلیحات دیپوشدۀ سنگین درشرایطی که کشورفاقد صنعت دفاعی درزمینه تولید وترمیم جنگ افزار های کهنه روسی است، به هزینۀ بسیاربزرگ نیاز دارد که دردسترس حکومت قرارندارد.
لازمۀ اساسی ترمیم وبازسازی تانک ها، زره پوش ها ودستگاه های پرتاب راکت، به تورید قطعات یدکی بسیار گسترده ضرورت دارد که باید ازروسیه یا اکرائین یا کیوبا وارد شود. همچنان سازوسامانه های موشک های اورگان، لونا واسکات کاملاً منهزم گشته واگر اسکلیت های آن هم باقی مانده باشد، بدون مشاوران ونظامیان روسی امیدی به بازتوانی آن سلاح ها نیست. مشکل دیگراین است که اکثریت سلاح های سنگین بازمانده از اردوی دکترنجیب الله وجنگجویان «تنظیم ها» سخت فرسوده وزمان زده اند. قطعات وپرزه های چنین سلاح ها اکنون درروسیه وحتی دراکرائین تولید نمی شود وبه اصطلاح از خط تولید خارج ساخته شده اند.
مسأله دیگر، میکانیک های مجرب صنعت تسلیحاتی دراختیار افغانستان قرارندارد واکثر کارفهمان این عرصه، بعد ازسقوط دولت دکترنجیب وجنگ های ذات البینی بیست ساله از کشور بیرون رفته، کشته شده ویا پیروزهیرگشته اند. بنا برین دولت کابل برای بازسازی تسلیحات سنگین عوارض دیده واز کار افتاده اولاً به بودجۀ کلان، دوم، به قطعات یدکی وسوم به کارشناسان مجرب وزبده درین عرصه ضرورت دارد که با توجه به وضع مملکت، هیچ یک ازین لوازم کلیدی دردسترس تیم حاکم نیست.
پس سوال این است که رئیس جمهورکرزی ازچه رو به این تصمیم رسیده است که قوای هوایی ودفاعی سنگین اردوی ملی را با استفاده از آهن پاره های مرده بازسازی کرده وبرای دفاع از مملکت به کار می گیرد؟
دولت کابل با صدورفیصله درخصوص احیای قوت های دفاع هوایی وتسلیحات سنگین زمینی، (مستقل ازناتو وامریکا) ممکن است حساب وکتاب هایی با یک تعداد ازکشورهای بازیگردرمحور افغانستان داشته باشد؛ اما یک نکته مشخص وغیرقابل تردید است که روسیه بدون هزینۀ نقد، به هیچ وجه حاضربه بازگشت غیرمستقیم ومداخله درافغانستان نخواهد بود.
یکی راه سنجیده شده احتمالاً این خواهد بود که اردوی ایران مقادیرسرسام آورمالی را به روسیه تحویل دهد وجنگ افزارها وقطعات یدکی ازطریق ایران دراختیارافغانستان قرارگیرد. اما آیا درصورت اشتعال جنگ بین پاکستان وافغانستان آیا ایران تا آخرماجرا درکنار افغانستان آن هم علیه پاکستان خواهد ایستاد؟ پاسخ به این پرسش مسلماً که منفی است. نتیجه ای که ازتلاش ها وموضع گیری دولت افغانستان حاصل می شود این است که نفس این اقدام که اردوی ملی با استفاده ازامکانات موجود درذخایرتسلیحاتی دولت اکمال وتقویت شود، نوعی بازی سیاسی است که نه تنها ازنظرسیاسی، بلکه ازرهگذر رزمایش های نظامی که ازسوی امریکا درپاسخ به این پروژه روی دست گرفته خواهد شد، فرجامی بسیار ناگوار خواهد داشت. تنها نتیجه این سیاست لجوجانه آن است که فشارهای تحریم گونه علیه افغانستان افزایش می پذیرد و همه کشورهایی که حالا چراغ سبز نشان می دهند دردقایق نود ودرلحظات سرنوشت ساز، پا ازمعرکه بیرون خواهند کشید. آنگاه به قول معروف، عاصی خواهند ماند ودوزخ!