-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ مهر ۳۰, یکشنبه

عبدالستار «سعادت» آگاهانه آدرس اشتباه می دهد


درشرایطی که اقتصاد وسیاست مملکت زیگنال خطر جنگ داخلی می دهد، سخن راندن آقای سعادت از «قانون» تف انداختن به صورت قانون است.

شبکه حقوقدانان و مرکز هماهنگی جامعه مدنی به مجلس سنا پیشنهاد کرده که هنگام بررسی مصوبه مجلس نمایندگان، این مورد را بازنگری کند.
عبدالستار سعادت فعال مدنی گفت: "ماده چهارم قانون اساسی حاکمیت ملی را متعلق به مردم افغانستان می‌داند و کمیسیون شکایات انتخاباتی کمیسیون با صلاحیتی است که تصمیم‌های کمیسیون انتخابات را به چالش می‌کشد. مثلا کمیسیون انتخابات کسی را آورد، اما کمیسیون شکایات انتخاباتی به او می‌گوید که تو نباش."
درین شرایط حساس که آقای سعادت دردفاع ازتیم حاکم وارد صحنه آورده شده، بیانگر آن است که ایشان نیز درپروژۀ دولتی عضویت یافته و آشکارا دربرابر ضرورت «تغییر» ایستاده است. «صلاحیت» کمیسیون شکایات انتخاباتی «تصامیم» کمیسیون انتخابات را به چالش کشیده می تواند اما درکدام کشور ودرچه شرایطی. درآلمان وامریکا ممکن است چنین واقع شود؛ چون همه امورسازوسامانۀ قانونمند دارند؛ مگر درافغانستان هیچ گاه چنین صلاحیتی به طورعملی به کمیسیون شکایات انتخاباتی داده نشده است. دلیلش هم این است که «کمیسیون شکایات انتخاباتی» درافغانستان هرگز«مستقل» نیست و همه از رئیس تا اعضای کمیسیون از سوی رئیس جمهوروتیم حاکم که خود مدعی ادامۀ قدرت وقدرت نمایی سیاسی هستند، گمارده می شوند. آیا درچنین صورتی کمیسیون شکایات مثلاً به قیوم کرزی که با هزارتقلب وبهره گیری حشری از امکانات دولت وحکومت ونفوذ جنگ سالاران و... نتایج انتخابات را به نفع وی گرداننده گی کنند، کمیسیون شکایات می تواند بگوید که : « تونباش؟!»
بحران جاری وقحطی اعتماد مبنای جنجالی های کنونی وآتی است. کشورازهیچ رهگذری درشرایط استقرارقرارندارد وهمه چیز مثل دورۀ جنگ های «تنظیمی» خاصیت اضطراری وزورگویی دارد. اگر جهان آزاد که تیم حاکم را برمردم افغانستان ومرحلۀ نظام سازی تحمیل کرد، پس ازکودتای انتخاباتی درسال 2009 کفارۀ خود را نیز متحمل شده واکنون به هیچ قیمتی اجازه نخواهد دادکه تیم حاکم با فاصله گیری از مدیریت نظارتی جامعه جهانی، کشور را باردیگر به قهقرای ملوک الطوایفی سوق دهد.
آقای سعادت همچنین گفت که پذیرفتن عضویت شهروندان خارجی در نهادهای انتخاباتی مغایر منشور سازمان ملل نیز است. به گفته او، عضویت افراد دراین نهادها مساله داخلی کشورها است و ربطی به خارجی‌ها ندارد.
درحالی که کلیه سازوکار دولت وحکومت دردست یک اقلیت انحصارگر افتاده وکشور به سوی یک پرتگاه مخوف دیگر جلو می رود، و«قانون» نخستین غایب وقربانی پالیسی تیم حاکم به شمار می رود، چه گونه به فکر«قانون» آن هم به «قوانین بین المللی» افتاده است؟ اگر«قانون» داخلی افغانستان تمکین می شد، کار به این جا نمی کشید واضطراب عمومی جامعه را دربرنمی گرفت.
آقای سعادت یک قانون دان است؛ لازم است وضعیت تاریخی وجایگاه حضوری قانون درکشورداری ومدیریت جامعه را نیز تحلیل وارزیابی کند. این «قانون» ازکجا وچه گونه به افغانستان فاقد قانون ونهاد های سنتی اداری عودت داده شد؟ قانون گریخته و قصابی شده به وسیلۀ گروه های رقیب مسلح، درچه حال و روز افتاده بود که با پیاده شدن قوت های بین المللی دو باره به اداره ودستگاه دولت بازگشت؟ قانون دان جوان که خود محصول همین دورۀ حضور جامعه بین المللی است واز تاریخ وماهیت حوادث بی اطلاع نیست؛ از چه رو دم می زند که عضویت «شهروندان خارجی» درکمیسیون شکایات انتخاباتی با موازین بین المللی منافات دارد؟ درانتخابات اول ریاست جمهوری که همه چیز برمحور تیم نوظهوروپراشوتی کرزی وتنظیم ها می چرخید و«شهروندان خارجی» گردانندۀ برگزاری ونتیجه گیر کامل فرآیند آن بودند، آقای سعادت کجا بود که صدای خود را بلند کند که این روند مخالف قانون اساسی افغانستان یا ناقض قوانین بین المللی است؟
این که حامد کرزی هم عضویت دو شهروند خارجی با معرفی سازمان ملل در کمیسیون شکایات انتخاباتی را نقض حاکمیت ملی افغانستان خوانده، حسابش را با «شفافیت» انتخابات پیشاپیش تصفیه کرده و سرنوشت آن را قبلاً درمجالس پنهانی درارگ ( درحضوررهبران جهادی ونظامیان مؤتلف) «افغانیزه» کرده است.
تیم حاکم قطعاً تصمیم گرفته است که انتخابات ناقص و مهندسی شده به نفع خود را به دور از چشم ناظران جهانی و حضور احزاب سیاسی ونهاد های مدنی واقعی برگزار کند و تجربه دکتاتوری پوتین- مدودوف درافغانستان به رسم مرسوم بدل شود. جای شگفتی است که ستارسعادت به عنوان چهره ای مطرح دراردوگاه روشنفکران امروزی، چه گونه دردفاع از صریح ترین دروغ تیم حاکم قرار گرفته است.