-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ آذر ۴, شنبه

طیاره های بی پیلوت و یا جهادی ها، کدام را انتخاب می کنید



مأموریت معجزه آسای هوا پیما های بی سرنشین در جنگ افغانستان


روزنامه بریتانیایی تایمز مقالهء را تحت عنوان «طیاره های بی پیلوت و یا جهادی ها، کدام را انتخاب می کنید» نشر کرده است.

روزنامه در ادامه می نویسد: اداره رییس جمهور بارک اوباما و متحدانش خواسته اند تا چیزی در اختیار داشته باشند که القاعده و سایر شبکه های تروریستی را توسط آن از بین ببرند.

همچنان آن ها می خواستند تا زمانی که نیرو های خود را از افغانستان بیرون می کنند، حکومت منتخب در این کشور محفوظ بماند.

به نوشته روزنامه، متحدین می خواستند تا با مصارف وخون ریزی های زیاد، در میان توپ و حملات سنگین توسط نیرو های زمینی، برای ساختن یک نظام در افغانستان، یک وسیله راحت هم دراختیار داشته باشند.

تایمز می نویسد: امریکا عساکرش را از عراق بیرون کرد و در عین حال تعداد نظامیانش را در افغانستان افزایش داد. همزمان با این افزایش، جدول زمانی برای خروج نیرو های بین المللی را هم تعیین کرد.

اما در عین حال، حملات طیاره های بی پیلوت علیه گروه های مسلح در وزیرستان شمالی را هم شدت بخشید.

نیرو های امریکایی در مناطق دور و نزدیک وزیرستان، برای از بین بردن رهبران و افراد مهم گروه های مسلح، حتی یک نفر را هم از دست نداده اند و با مصرف خیلی کم این کار را انجام داده اند، یعنی حمله توسط طیاره های بی پیلوت.

تایمز در ادامه نوشته است: در چند سال گذشته اعتراض ها هم علیه حملات طیاره های بی پیلوت افزایش یافته است.

روزنامه سخنان جیمز تراوب، یک آگاه و مفسر امریکایی را هم نقل کرده است.

آقای تراوب شخصاً به حملات طیاره های بی پیلوت انتقاد نمی کند اما او در یک مقاله که در روزنامه فارن پالیسی نشر شد، نوشته است: خطر واقعی وجود دارد که جنگ با طیاره های بی پیلوت، تصویر تاریکی از اداره رییس جمهور بارک اوباما است، چنانچه شکنجه و نگهداشتن افراد مظنون بدون محاکمه، بخشی تاریک اداره جورج دبلیو بوش رییس جمهور سابق امریکا بود.

به باور آقای تراوب، برای این استدلال مهم، موضع کسانی که ضد امریکا استند مهم نیست و نباید جدی تلقی شود.

روزنامه امریکایی واشنگتن پست مقالهء را با این عنوان نشر کرده است: « شمار زیادی از عساکر امریکایی با وجود تمام مشکلات، مراسم شکر گذاری یا Thanks Giving را تجلیل کردند اما از غذا خوردن با خانواده های خود محروم اند.»

روزنامه می نویسد: مراسم شکر گذاری همه ساله با مراسم خاص تجلیل می شود. اعضای خانواده بالای یک میز و دسترخوان جمع می شوند، گوشت فیلمرغ، کچالو، کدو و سایر سبزی ها را می پزند و به این ترتیب شکر خداوند را ادا می کنند.

امسال در روز بیست و دوم نومبر، در مراسم شکر گذاری در امریکا، مراسم خاص گرفته شده بود و مانند سال های گذشته رخصتی عمومی هم بود.

واشنگتن پست، در این مقاله بخشی از اظهارات بریدمن کیت ویلز را در افغانستان نقل کرده که می گوید: در روز شکر گذاری هر گونه مواد غذایی برای عساکر امریکایی مستقر در افغانستان تهیه شده بود، اما این نظامی امریکا می گوید: لذت این غذا ها به اندازه دست پخت همسر او نبود و به همین خاطر برای خانمش دق شده است.