-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ آذر ۳, جمعه

موقعیت دشوار رئیس جمهور کرزی

نقشه خروج  قوای امریکا از افغانستان


موضوع اعدام های جنایتکاران در زندان پلچرخی و عکس العمل های جامعهء جهانی به آن، بار دیگر سرخط مطالب در روزنامه های غربی را تشکیل می دهد.

روزنامه نیویورک تایمز می نویسد، یک هفته بعد از آنکه پاکستان به  رهایی طالبان افغانستان از محابس این کشور موافقه کرد، حکومت رییس جمهور کرزی در بین دیگر جنایتکاران، شش تن از اعضای طالبان را هم اعدام نمود.

به نوشته روزنامه، این عمل نشان می دهد که رییس جمهور کرزی تا چه حد در یک حالت حساس قرار دارد، یعنی از یک طرف می خواهد از نگاه سیاسی و دیپلوماتیک با طالبان کنار بیاید و از سوی دیگر به آنها نشان می دهد که تا چه حد مخالف فعالیت های تروریستی آنها می باشد.

از سوی دیگر به نوشته روزنامه، طالبان که خودشان همیشه خواهان مجازات شدید جنایتکاران بودند و مجرمین را در مظهر عام اعدام می کردند، اکنون وقتی که رییس جمهور کرزی چنین افراد را اعدام می کند، فریاد آنها بلند شده است.

روزنامه به سخنان سخنگوی طالبان ذبیح الله مجاهد اشاره می کند که به سازمان های حقوق بشر مراجعه کرده و گفته است که اسرای طالبان محبوسین جنگ می باشند و کشتن آنها با اصول بین المللی حقوق بشر مغایر است.

اما روزنامه نیویرک تایمز از قول مشاور قانونی رییس جمهور کرزی نصرالله ستانکزی می نویسد که گفته است: صدور جزای مرگ کار آسان نیست و باید مراحل متعددی را طی کند تا هیچ نوع خالیگاه بجا نماند و در مورد افرادی که اخیراً اعدام شدند، تمام این مراحل طی شده بود.

نشریه ایروایشیا ویو در شماره اخیر خود مطلبی دارد تحت عنوان «نقشه خروج  قوای امریکا از افغانستان» که در بخش آن می نویسد، حالا که برای خروج قوای امریکا از افغانستان زمان زیاد نمانده مسوولین انتقال اردوی امریکا نقشه های خروج تجهیزات و عساکر امریکایی را از افغانستان ترتیب داده اند.

به نوشته نشریه در این نقشه، راه های مختلف رسامی و نشانی شده است، از جمله راه ازبکستان، قزاقستان، روسیه، راه تاجکستان قرغزستان، قزقستان و قفقاز و همین طور راه های پاکستان و راه دوبی - اردن.

نشریه با نشر جزیات مواد و اشیایی که از تمام این راه بیرون خواهند رفت می نویسد که طبعاً راه های زمینی و بحری ارزان تر تمام می شود، اما هر چند راه دوبی و اردن باید تا حدی از طریق هوا طی شود، ولی باز هم  برنامه وسیع وجود دارد که یک مقدار زیاد وسایل از این راه انتقال داده خواهد شد.

به نوشته نشریه، مهم اینست که در طرح و تقسیم بندی انتقال وسایل از هر یک این راه ها، باید دقت زیاد جلب شود تا اموالی که از کشور های مختلف می گذرد با قوانین ترانزیتی موجود در این کشورها در تضاد واقع نشود.