-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ بهمن ۱۲, پنجشنبه

پشت صحنۀ مذاکرات بسم الله محمدی دراسلام آباد


دولت کابل درموقعیتی است که در قبول کامل  درخواست های اسلام آباد آماده گی دارد.



به باور منابع مطلع نزدیک به تیم حاکم مذاکره  پنج روزۀ بسم الله محمدی با مقامات ارتش پاکستان درچند مرحله اما عمدتاً در دو مسیر ادامه یافته است. آقای محمدی درواقع مذاکره کننده اصلی رهبران جهادی با پاکستان است. انتخاب محمدی به حیث سخنگوی جریان محافظه کاران درین مقطع حساس، تصادفی نیست. تلاش کابل درپذیرش پیشنهادات فاش نشدۀ مقامات اسلام آباد برین نکته متمرکز است که نقش دولت در فرآیند حساس ومشکوکی که با گشایش مرکزطالبان درقطر درحال شروع شدن است، به حاشیه رانده نشود. بسم الله محمدی پیام موافقت تیم حاکم در بارۀ سرپرستی دولت پاکستان به نماینده گی از حکومت واپوزیسیون درمذاکرات قطر و درچانه زنی ها با امریکا را به همتایان میزبان تحویل داده است. این مذاکره به طور مشخص، دادوستد صریح وتاریخی است. درین معامله ایران و پاکستان در بحث بحران افغانستان مواضع نزدیک ومشترک دارند اما توقع دو کشور از نتایج این بازی متفاوت است. درین میان به عقیده ناظران و اکثراعضای ارشد دولت کابل، بازهم نسبت به پایداری وصداقت پاکستان شک وتردید قوی وجود دارد.
مسیردوم مذاکره، که بیانگر خواست جانب پاکستان توصیف می شود،  کار مشترک به خاطر پیدا کردن راه هایی موجه برای دور زدن پیمان استراتیژیک بین هند وافغانستان است. توقع جانب پاکستان از حکومت افغانستان این نیست که به طوردربست کل مفادات پیمان استراتیژیک با هند را یک باره به هم بزند؛ سعی برین است که همزمان با اجرای وعده های اسلام آباد دربرابر درخواست های کابل، تعهد وپیگیری در عملی کردن مفادات پیمان دوجانبه استراتیژیک کابل- دهلی به تدریج از سوی مقامات کابل رو به زوال وفراموشی برود. درعوض، جانب کابل علاقه مند است تا پاکستان ازموضع دولت افغانستان درتعاملات جاری حمایت کند.
عنصر مهم دراجندای پاکستان آن است که دولت کابل تشویق ومطمین ساخته شود که امکانات وحمایت های سیاسی وامنیتی مورد نیاز برای حکومت کابل مطابق تعهدات جدید از سوی پاکستان دراختیار افغانستان قرار می گیرد. دادن بورس های آموزش عالی برای بیست تن از افسران افغان که درجریان مذاکرات ازآن نام برده شده، درواقع بخشی از شروع چنین روندی حساب می شود. خواست بعدی کابل این است که اسلام آباد از سهیم ساختن فعال «اپوزیسیون» درفرآیند جاری امتناع ورزد. پیشنهاد کابل این است که آنچه پاکستان درازای نزدیکی با «اپوزیسیون» می تواند به دست بیاورد، چنین فرصت ها از جانب دولت ( درصورت انجام معاملۀ قابل پذیرش برای دوجانب) فراهم خواهد شد.
درسه روز پسین، در فواصلی که درجریان مذاکره بسم الله محمدی دراسلام آباد با مقامات پاکستانی پیش آمده، نکات مهم گزارش از سوی بسم الله محمدی بلافاصله به کابل مخابره شده است. جالب این است که گزارشدهی جریان مذاکرات و کسب دستورهای تازه و یا مبادلۀ مشورت ها از ارگ، به طور کامل به وسیلۀ اداره های مخفی ویژۀ پاکستان شنود می شود! قطعاً نتیجه گیری مقرون به واقع این است که درپس کارزار تماس های مخفی، برنامۀ اصلی پاکستان خوابیده است. اسم اصلی تلاش های دپلوماسی جدید، وقت کشی درزمان حساس است که می تواند نقش مؤثر وکلیدی پاکستان را درمدیریت بحران افغانستان فزون تر از گذشته برجسته نشان دهد وهیچ امتیاز به درد بخوری عاید دولت کابل و «اپوزیسیون» نخواهد شد.