-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ بهمن ۳, سه‌شنبه

طالبان و نیاز به قدرت نمائی در مذاکرات صلح

آیا انگیزۀ اصلی جنگ طالبان، خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان است یا درپی گرفتن قدرت سیاسی اند؟

در طول چندین دهه جنگ در افغانستان، معمولا با سردی هوا، گرمی جنگ نیز فروکش می کرد و به نظر می رسید که فصل زمستان، فصل تجدید قوا برای نیروهای درگیر جنگ در این کشور است اما دو حملهء اخیر طالبان در مدت کمتر از یک هفته به شهر کابل، نشان از تغییر در وضع دارد. دیگر سرمای زمستان مانعی جدی فراراه جنگ نیست زیرا اهداف مهمتری در پشت این حملات نهفته است.
یک دلیل این امر می تواند ناشی از تاکتیک های طالبان باشد که حملات آنان بیشتر در قالب گروه های کوچک کمتر از ده نفر صورت می گیرد. یک گروه کوچک با کمیت مثلا چهار نفر می تواند بهتر خود را از دیدها مخفی نگهدارد. به گفتهء طالبان در حمله به ریاست ترافیک فقط چهار تن از افراد آنان شرکت داشتند.
بعد از یک آرامش نسبی در طول چند ماه گذشته که می تواند ناشی از دستگیری و متلاشی شدن بعضی از شبکه های طالبان توسط نیروهای امنیتی افغان بوده باشد، به نظر می رسد که طالبان به تجدید سازماندهی پرداخته اند و حملات جدید در پایتخت نمایانگر همین حقیقت است. آنها در گذشته نیز نشان داده اند که توان بازسازی هسته های متلاشی شدهء خود را دارند.
اما دو حملهء اخیر به کابل که اولی به جلوی دروازهء امنیت ملی و دومی به ریاست ترافیک کابل صورت گرفت، بیش از اینکه به منظور ضربه زدن فزیکی به این اهداف باشد، می تواند حملاتی نمادین به شمار آید. طالبان با چنین حملات در حقیقت خواستند پیامی به حکومت افغانستان بدهند.
مدتی قبل مقامات حکومت افغانستان اعلام داشتند که با اعلام خروج نیروهای خارجی از افغانستان، دیگر هیچ بهانه ای برای طالبان برای ادامهء جنگ باقی نمانده است. بعضی ها این مسئله را مطرح کردند که با این اعلام خروج از جانب خارجی ها، جنگجویان طالب که تاکنون تجاوز و اشغال آنان را به ادامهء جنگ انگیزه می داد، دیگر این انگیزه را از دست خواهند داد و بزودی در تعداد این جنگجویان کاهش بعمل خواهد آمد. حکومت افغانستان آزادی زندانیان طالب از زندان های پاکستان را قدمی در جهت تمایل آنان بسوی صلح تلقی نمودند اما طالبان با حملات اخیر به کابل خواستند بگویند که در عزم آنان برای جنگیدن تغییری وارد نیامده است.
اما هدف دیگر طالبان از این حملات می تواند به منظور امتیاز گیری در مذاکرات صلح باشد. در این اواخر نشانه هائی از تمایل به صلح از جانب طالبان دیده می شود که مثال های واضح آن شرکت نماینده گان آنان در نشست های کیوتو، پاریس و دوبی است و از جانب دیگر گفته می شود که دفتر طالبان در قطر نیز بزودی گشایش خواهد یافت. آغاز دور جدید ریاست جمهوری اوباما هم این امکان را بوجود آورده که شاید مذاکرات صلح با طالبان در آیندهء نزدیک آغاز گردد. بنابراین طالبان برای قدرت نمائی و نشان دادن چهرهء مقتدر از خویش در این مرحله و بعد از آن در میز مذاکرات، نیاز به تشدید حملات بخصوص حملات سمبولیک و نمادین دارند. چنین حملات باید در جاهائی صورت گیرد که در محراق توجه رسانه ها قرار داشته باشد تا از آن بیشترین استفادهء تبلیغاتی بدست آید. حملات اخیر طالبان به اهدافی در کابل را می توان تلاشی در همین جهت دانست که نام آنانرا در سرخط رسانه های بین المللی قرار داد. جنگی که چهار تن از جنگجویان آنان براه انداختند و نه ساعت بخشی از شهر کابل را فلج کرد، در رسانه های بین المللی بازتاب وسیع داشت و این همان چیزی بود که طالبان خواهان آن بودند.
خبرگزاری بست باستان