-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ بهمن ۳۰, دوشنبه

آشفته گی کارشناسان


 امیدواری درباره این که ناتو وامریکا سلاح های خود در اختیار همین دم ودستگاه باقی بگذارند، بیش از حد ساده لوحی  سیاسی است.

برخی کارشناسان در کشور علی رغم آن که  سال ها ناظر اوضاع بوده اند، اکنون به نظر می رسد که درتحلیل بازی بسیار مغلقی که درمحور افغانستان جریان دارد، مبتلا به ساده لوحی شده اند. این حضرات توقع دارند که ناتو جنگ افزارهای ناشناخته و پیشرفتۀ خود را از افغانستان خارج نکند و دراختیار افغانستان قرار دهد! آن ها ظاهراً چشم خود را به روی حوادثی که از چند سال به اینسو در روابط بین تیم حاکم (متشکل ازتنظیم ها وحلقات بی ریشۀ وابسته به دسته های قومی و پولساز) بسته اند و از یاد برده اند که در روابط حکومت افغانستان با متحدان جهانی چه چیزهایی اتفاق افتاده و اکنون نیز در پس پرده چه مسایلی جریان دارد.
حکومتی که کارمشترک با دنیای پیشرفته را درامر نظام سازی و ایجاد بنیاد های یک نظام جدید نادیده انگاشته و پیوسته بر بازگشت به سوی تقابل، انحصارطلبی، دشمن بینی و دشمن تراشی اصرار دارد واز بیم آن که مسأله انحصار قدرت دردست حلقاتی خاص با مزاحمت ناتو وامریکا برنخورد، عملاً به یک مانع خطرناک تبدیل شده است، چه گونه باید امیدوار باشد که ناتو وامریکا راضی خواهند شد که بخشی از سلاح وتجهیزات مدرن خویش را درافغانستان جا بگذارند؟
صرف نظر ازین که سواد وقابلیت کارگیری ازین سلاح ها در اردوی افغانستان ( به دلیل بی سوادی وکم سوادی فراگیر) وجود ندارد ونا آشنایی نظامیان افغانستان با تکنیک و سامانه های حساس سلاح های جدید امری محرز است، هیچ ضمانتی وجود ندارد که ازین سلاح ها چه گونه وعلیه کدام نیروها استفاده خواهد شد. امریکا وناتو مگر مطلع نیست که کدام نیروها سلاح های پیشرفته را به چه منظوری برضد کدام حلقاتی استعمال خواهند کرد؟ با صراحت باید گفت که امریکا و ناتو از حکومت کنونی کاملاً روی گردان اندو برای بقای آن هیچ علاقه ای ندارند. بی تردید کار روی ایجاد محور های جدید سیاسی که به طور مسالمت جایگزین حکومت کنونی شود، جریان دارد. بنا برین، امیدواری درباره این که ناتو وامریکا سلاح های خود در اختیار همین دم ودستگاه باقی بگذارند، بیش از حد ساده لوحی  سیاسی است. این هم نظریه دو کارشناس:

فضل الرحمن اوریا سخنگوی این ایتلاف می گوید:

 
اکنون افغانستان به یک سلاح کوت بزرگ از وسایل و تجهیزات نظامی مدرن مبدل شده است که مرحله به مرحله این سلاح ها از افغانستان خارج می شود به اساس ضعف مدیریت در دولت و به اساس ضعف حکومت این چانس و فرصت طلایی را افغانستان از دست می دهد و در عوض کشور های همسایه ما از این چانس که حق مسلم مردم ما می باشد، استفاده می کنند.


عبدالهادی خالد معین پیشین وزارت داخله و یکی از این آگاهان می گوید:


من به رییس جمهور کرزی پیشنهاد می کنم که به یک هیات قوی وظیفه بدهد تا در خصوص این مساله با ناتو دلایل قوی ارایه کنند، این هیات مرکب از علی احمد جلالی و اشخاص مهم و متخصص باشند که با امریکا و ناتو چنه زده و خواست های شان را به طور درست به آنان مطرح نمایند.