-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ اسفند ۲, چهارشنبه

مثلث جدید درکودتای دوم انتخاباتی


عمرداودزی حافظ منافع تیم حامدکرزی، صلاح الدین ربانی نایب منافع فهیم وبخشی ازجمیعت اسلامی و دکترصادق مدبرنمایندۀ کریم خلیلی

اخبار اعلام ناشده  به تازه گی حاکی است که تیم اول وابسته به حکومت افغانستان که قرار است با تقلب سازمان داده شده و بهره برداری از تمامی امکانات دولتی در انتخابات سال آینده، به قدرت رسانیده شود، از همین حالا افشا شده است.
درین تیم روی سه تن سرمایه گذاری شده است: محمد عمرداود زی سفیرکنونی افغانستان دراسلام آباد، صلاح الدین ربانی رئیس شورای صلح و دکترصادق مدبر رئیس ادارۀ امور و دبیرخانه شورای وزیران. سازماندهی تیم دوم نیز برای تقسیم کردن آرای انتخاباتی ممکن است درآستانۀ انتخابات وارد جریان شود.
برنامه ریزی پیشاپیش به گونه ای صورت گرفته است که این سه تن به نیابت از مثلت حامدکرزی، فهیم قسیم و کریم خلیلی به قدرت می رسند و درواقع ادامه دهندۀ تمام وکامل اراده و قدرت تیم کنونی در حکومت و دولت آینده خواهند بود. تلاش تیم حاکم به هدف سنگرسازی انتخاباتی از طریق گروگان گیری و دست کاری کمیسیون انتخابات تحت عنوان کوتاه کردن دست خارجی و «افغانیزه سازی» امور انتخابات دقیقاً درهمین راستا تنظیم شده است.
نکته کلیدی وشایان توجه این است که مثلث دوم قدرت سیاسی علاوه برآن که از همکاری مالی وتکنیکی کامل دولت وحکومت بهره مند خواهند بود، کشورهای ایران، پاکستان، ایران، هند وروسیه نیز هریک بروفق مرام خویش، نسبت به موقعیت این سه شخصیت نظر مساعد دارند. مثلث دوم شخصاً نیز با ایران وپاکستان نزدیکی هایی بیش از حد تصور دارند.
این درحالی است که طالبان وحزب اسلامی به عنوان محور های ادامۀ جنگ با امریکا سرگرم مذاکرات برای ایجاد یک چهارچوب سیاسی همه پذیر اند و تأمین هزینۀ برگزاری انتخاب را کشورهای بین المللی برعهده گرفته اند. برنامه ریزی به خاطرمهندسی انتخابات، بدون تردید مایۀ واکنش ونگرانی شدید جامعه بین المللی، احزاب سیاسی ونهاد های مدنی خواهد بود.
ازفحوای گزارش ها وابرازنظرات رسمی به وضوع فهمیده می شود که حکومت افغانستان به هیچ وجه حاضر به کناره گیری از قدرت نیست و ازمدت ها پیش خود را به پیشوازهرگونه عواقب آن آماده کرده است. اگر رویارویی با مردم درمسأله انتخابات به منازعه منجر شود، نه این جنگ داخلی بلافاصله آغاز خواهد شد، دست آورد های ده سال اخیر نیز درین قمار برباد خواهد شد.
بدترین پی آمد چنین امری آن است که افغانستان یک باردیگر درمسأله «انتقال قدرت» به روش های «خان نشینی» های خشن کشانیده خواهد شد وفرهنگ سیاسی متکی برارزش های مردم سالاری که تازه درکشور درحال تکوین است، همانند دهۀ دموکراسی قربانی قدرت طلبی های «تنظیمی» خواهد شد.
علی رغم این آرایش اداری، هنوز نمی توان به طوریقینی حکم کرد که آیا شرایط برای برگزاری انتخابات مهیا خواهد شد یا خیر؟ اگرگسترش جنگ اجازۀ برگزاری انتخابات شفاف وهمه پذیر را ندهد، بازهم تیم حاکم برندۀ بازی خواهد بودو با زبان دراز، میعاد قدرت خود را تمدید خواهد کرد.