-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱ بهمن ۳۰, دوشنبه

پلیس پس اندازهای شان را می دزدد

مجلۀ  اکونومیست ، 6 فبروری
حاشیه ای بر وضعیت پناهنده گان افغان درایران

در یک منطقه ثروتمند نشین شهر تهران، یک پسر 12 ساله با یک پیراهن قرمز مندرس و در اطراف سطل آشغال، به دنبال آشغال می گردد. مثل هزاران پناهجوي غیر قانوني افغان در ایران، او نیز از صبح تا شب به دنبال کیسه های پلاستیکی براي فروختن است. نامش زلمي است و مي گوید: "اگر ایران وجود نداشت من هم وجود نداشتم. من دلم نمی خواهد به افغانستان برگردم." او سه سال پیش خانواده اش را در هرات ترک کرده است و به مدرسه نرفته است. او از فروش پلاستیک روزي 150هزار ریال درآمد دارد. جنگ سي ساله در افغانستان باعث شده است که ایران بزرگترین میزان مهاجرین آواره جهان را میزبان باشد. بیش از یک میلیون افغان بعنوان پناهنده در ایران ثبت شده اند و این درحالي است که ۱/۵ میلیون پناهنده دیگر بصورت غیر قانوني در ایران زندگي مي کنند.

 اما وضعیت بد اقتصادي در ایران و سیاست هاي دولت، افغان ها را وادار کرده است که یا به کشورشان بازگردند یا از مرز هاي غربي ایران به ترکیه و یونان بروند. نزدیک به دوصد هزار افغاني در هفت ماه گذشته به افغانستان بازگشته اند در ده سال گذشته. در حدود 15 درصد جمعیت افغانستان در ده سال اخیر و بخصوص دردوران احمدي نژاد به افغانستان باز گشته اند. تاریخچه مهاجرت افغان ها به ایران به قدمت انقلاب اسلامي در ایران است. در جریان حمله شوروي سابق به افغانستان در سال 1979، صدها هزار افغان وارد ایراني شدند که خود انقلابي را آغاز کرده بود. یک دهه توسط دولت ایران نادیده گرفته شدند و کا مناسب به آنها داده نشد و غالبا بعنوان جنایتکاران متجاوز و قاچاقچي مواد مخدر، نامش در رسانه هاي ایران منتشر مي شد. در دوران سازندگي در دهه نود میلادي که اکبر هاشمي رفسنجاني رئیس جمهور ایران بود؛ دولت تلاش کرد تا آنها را با محیط تطبیق دهد و آنها وارد کارهاي ساختمان سازي شدند.
اما در زمان آقاي احمدي نژاد اوضاع سخت تر شد. با تحریم ها و وخیم شدن وضعیت اقتصادي ایران، دولت از پناهجویان قانوني و غیر قانوني افغان خواسته است که به افغانستان بازگردند. دفتر اتباع بیگانه دست به بازرسي ساختمان و کارخانه ها مي زند و تهدید کرده است که اگر این مکان ها کارگر افغاني بدون مدرک استخدام کرده باشند، آنجا را می بندد. همچنین اعلام کرده است که ازدواج بین مهاجرین غیرقانوني و ایرانیان رسمي نیست و فرد مهاجر نمي تواند درخواست پناهندگي رسمي بکند. فرزندان این افراد نیز هویت قانوني نخواهند داشت و حق تحصیل ندارند و از خدمات درماني برخوردار نیستند. باقر قالیباف، شهردار تکنوکرات تهران که یکي از امیدهاي ریاست جمهوري امسال است، بخشي براي رقابت با کارگران غیرقانوني افغان مثل زلماي ایجاد کرده است. برخي از مشاغل مثل کنترل آفات و خالي کردن چاه فاضلاب این شکاف را بعد از رفتن افغان ها پر می کند. حمید، که یک افغان 43 ساله است که بطور قانوني در ایران زندگي مي کند، مي گوید: "آنها با ما رفتار بدي دارند. ما مزایایي که ایراني ها از آن استفاده مي کنند، نداریم و ما نمي توانیم ماشین و تلفن همراه داشته باشیم و کارهاي اداري سخت و پیچیده است و همه چیز هر سال گران تر مي شود." او در مورد مهاجرین غیر قانوني مي گوید: "همه چیز بستگي به پول دارد. پلیس خانه هایشان را مي گردد، پس اندازشان را مي دزدد و از کشور بیرونشان مي کند.