-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ فروردین ۱۰, شنبه

سال سقوط


درسالی که پیش روست، پروژۀ منطقه ای وجهانی درجهت حذف و یا خنثی سازی ماشین حاکمیت چند صد نفری جدی تر عمل 
خواهد کرد.

سال 1392 سال آخر حاکمیت تیم حاکم درافغانستان است. اما بازخواست و حسابگیری وحسابدهی از حاکمیت ایله جاری یازده ساله، شاید یازده سال دیگر را در بربگیرد.  این سال بدون شکست وفروپاشی پیش هنگام، به آخر خواهد رسید؟ قراین می رسانند که پاسخ به این سوال منفی است. رهبری سیاسی مؤتلف با «تنظیم ها» با تمام قوا به خاطر حفظ قدرت به هر بهای ممکن، درصحنه ایستاده است و سرنوشت «انتخابات» را دردست خود گرفته است. اما اگربه درستی دقت شود، تیم حاکم از مفاهیم همه پذیر انتخابات، فقط نام انتخابات را به گرو گرفته وعناصر وسازوبرگ های اصلی آن، لادرک است.
پول، امنیت، نوعیت کارت های رأی دهی، توزیع غیرضروری پول به قوماندانان ومستمری بگیران محلی، توزیع کارت های جدید، آماده گی برای کنترول دولتی انتخابات، مخالفت با نظارت جامعه جهانی وده ها مسایل دیگر، ازهمین حالا بربطلان نتایج انتخابات احتمالی گواهی می دهند.
بحث اصلی این است که آیا انتخابات به موقع برگزارخواهد شد؟
این مسأله درگرو حوادث است. سال نو خورشیدی آخرین بخش سریال حاکمیت یک اقلیت غیرمنتخب درافغانستان است. پروژۀ منطقه ای وجهانی درجهت حذف و یا خنثی سازی ماشین حاکمیت چند صد نفری جدی تر عمل خواهد کرد. درحالی که طالبان برگ برنده در دست دارند و با مشارکت با امریکا و پاکستان به چانه زنی های کلان مشغول اند، تیم حاکم هرگز درمعامله صلح وجنگ مشارکت داده نخواهد شد. ازهمین حالا باید بحران اقتصادی وآشفته گی درامور بازرگانی وگردش سرمایه درافغانستان را تا روشن شدن سرنوشت انتخابات جدی گرفت.
 تا اواخر ماه جوزای سال جاری، روند انتقال «مسئولیت های امنیتی» به اردوی ملی تکمیل می شودو اردوی ملی بعد ازآن، راهی ندارد جز این که مشت خود را درواکنش به سیاست های تیم حاکم باز کند. تیم حاکم چون به اردوی ملی بی باور است، تشکیل قطعات شبه نظامیان ایله جار را به حیث نیروی موازی دفاع از تیم حاکم در دستور کار قرارداده است.
قابل درک است که با افزایش دامنه جنگ وفشار، شروع از سال نو یا نیمه سال 1392 درگیری داخلی درارگ اجتناب ناپذیر است و موازی با آن، خطرکودتا برای بازداشتن تیم کوچک حاکم از بازی های خطرناک با سرنوشت افغانستان محتمل به نظر می رسد؛ زیرا تمامی حلقات شامل درتیم حاکم براهمیت حالت اضطراری موجود وقوف دارند و ترسیده اند.  با بالا گیری بحران وخطر فروپاشی، همسویی «اپوزیسیون» با طالبان وامریکا برای ایجاد یک حکومت مؤقت ومجبور کردن کرزی به استعفا و نجات انتخابات سالم وشفاف، امری است که نباید دیگر به آن شک کرد.
اگر تیم حاکم پس از شش ماه اول امسال بازهم درصدد تحمیل خواسته های خود درامور انتخابات و تمدید قدرت تیمی باشد، زمینه های سقوط حاکمیت پیش از رسیدن انتخابات فراهم خواهد شد. تیم حاکم بخش اعظم هزینه های ملی را به جایی دیگر انتقال داده است. رئیس جمهور اشاره کرد که با شش میلیارد دالر ذخیره ملی تیم حاکم می تواند تا دو سال با هر چالشی مقابله کند. یعنی سرمایه ای که ظرف یازده سال قطره قطره جمع شده، در قمار بزرگ مصرف خواهد شد. این خطر بسیار بزرگ است واگرجامعه جهانی در ردگیری دزدی وغارت هزینه های ملی به مردم افغانستان یاری نرساند، خزانه خالی خواهد شد و جنگ های فرقه ای از سرگرفته خواهد شد.