-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ اردیبهشت ۸, یکشنبه

این ازبک بچه ها فاتحان آیندۀ تاشکند نیستند؟

افغانستان نقش اساسی خود را به عنوان «پاکستان دوم» درمنطقه احراز می کند. حتی افغانستان درنقش «پاکستان» برای خود پاکستان نیز ظاهر خواهد شد.

افغانستان به سال سی وپنجم جنگ داخلی وخارجی پا گذاشت. هنوز این مسأله نا پیداست که جنگ افغانستان درمنطقه به چه اشکالی ادامه خواهد یافت. جنگ پدیده ای ساری است؛ همان گونه که سود وزیان دریک منطقه به دیگر مناطق تسری پیدا می کند. جنگ افغانستان به جان پاکستان افتاده و این کشور را پارچه پارچه خواهد کرد. اما چهار راه افغانستان ازین پس برای کشور های دور وپیش، سرنوشت تعیین خواهد کرد. افغانستان امروز درموقعیتی قرار دارد که از انتقال جنگ به پاکستان وایران بیشتر می تواند منافع دراز مدت خود را ضمانت کند. برخی جنبه های منفی وویرانگر جنگ افغانستان را نگاه می کنند. هیچ پدیده ای در زنده گی انسانی وجود ندارد که به طور یک طرفه و مطلق یا مثبت باشد یا منفی.
جامعه جهانی درافغانستان مرکز گرفته و منافع درازمدت آنان با منافع افغانستان تا مدتی هم آهنگ است. اما سیاستگران خس دزد و «خان» های فرو رفته درخواب های سیاه وسفید گذشته، از فرصت های طلایی برای تهداب گذاری نقش جدید برای افغانستان نتوانستند استفاده کنند و دنبال تصورات گذشته رفتند.
با این حال، برنامه ریزی جنگ های آینده در حوزۀ افغانستان نشان می دهد که باید جغرافیای اقتصادی وسیاسی مناطق دور وپیش افغانستان باید متحول شود. یکی از محور هایی که باید به آرای مردمی ودموکراسی راه باز کند و با ساختار خان نشینی های بسیار جابرانه وداع گوید، حکومت ازبکستان است که در مسیر ورود کاروان استراتیژی جهانی به سوی قفقاز و منابع انرژی آسیای میانه سد واقع شده است. ازبکستان همچنان رؤیای غنی و بسیار فراگیر فرهنگی واسلامی شهرهای بخارا و سمرقند را نیز از نظر هویتی وتاریخی به گرو گرفته است و این گروگان گیری تا ابد نمی تواند ادامه یابد.
درتصویر کودکان ازبک وترکمن را مشاهده می کنید که در کمپ حزب اسلامی ترکستان در وزیرستان پاکستان آموزش نظامی می‌بینند. برخی از این کودکان بیش از ۵ سال ندارند و هنوز اندام‌شان از سلاح کلاشینکف کوچک‌تر است. به راستی چه آینده‌ای برای این کودکان متصور است؟
قراراطلاعاتی که وجود دارد هزاران تن از کودکان ازبک از  مناطق فرغانه وبخارا وبستر های مذهبی ازبکستان درآموزشگاه های پاکستان به سرمی برند. حزب التحریر وحزب اسلامی ازبکستان متصدیان آماده سازی کتله های بزرگ جنگجویان تازه نفس علیه رژیم اسلام کریموف هستند. این کودکان هشت یا ده سال بعد، فرماندهان زنده و ارعاب انگیز در گردنه کوه های مشترک قرقزستان، تاجکستان وازبکستان خواهند بود که هدف اولی شان فتح تاشکند و حرکت بعدی شان، تعمیم جهاد در سراسر آسیای میانه خواهد بود.
بدین ترتیب دردهه ای که درپیش است، افغانستان نقش اساسی خود را به عنوان «پاکستان دوم» درمنطقه احراز می کند. حتی افغانستان درنقش «پاکستان» برای خود پاکستان نیز ظاهر خواهد شد. افغانستان برای ایران نیز به عنوان پاکستان «دوم» وکاملاً کوهستانی مبدل خواهد شد. این مسأله را باید سرراست نوشت و به نسل جدید درافغانستان گوشزد کرد که برای ایجاد یک آرمان شهر دروغین درسایۀ صلح « شورای عالی صلح» و مافیای فساد سالار کابل منتظر نباشند و باید ظرفیت های خویش را به منظور بهره گیری سیاسی واستراتیژی از موقعیت جدید افغانستان در بازی های آینده تقویت کنند. رهبران جوان از همین اکنون باید تمرینات خود را به هدف ایجاد یک مرکز بزرگ بازی در افغانستان آغاز کنند.