-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ اردیبهشت ۹, دوشنبه

بازی عبث رئیس جمهور کرزی با برگۀ «توافقنامه امنیتی»

 شرایط درماه های آینده طوری تغییر خواهد کرد که تیم حاکم بدون قید وشرط، ( اما دیرهنگام) خود را به پای خارجی ها خواهند افگند.


رئیس جمهور کرزی یک بار دیگر موضوع «توافقنامه امنیتی» با امریکا را به تجهیز اردوی افغانستان و تقویت اقتصاد کشور مشروط کرده است. این شرط بندی نوعی طفره روی از بحران اصلی است که کشور را تهدید می کند. اردوی ملی از ده سال به این سو به هزینۀ متحدان جهانی افغانستان به ویژه امریکا تهداب گذاری و حمایت مالی وتسلیحاتی شده هنوز هم می شود. افغانستان منبع بزرگ مالی دراختیار نداشت تا سازوبرگ نیروی چند صد هزار نفری نظامی را تهیه کند. بنا برین خط ونشان کشی کرزی کدام هدف دیگری را در عقب خود دارد که چندان به منافع دراز مدت افغانستان رابطه ندارد.
ناز وعشوۀ تبلیغاتی و سیاسی تیم حاکم و ابراز تهدید ها درمورد احتراز از امضای توافقنامه امنیتی با امریکا هرچه به درازا بکشد، کار تیم حاکم را سخت تر کرده و بحران را به زیان افغانستان گسترده تر می کند. شمشیرکشی احمقانه برضد امریکا درتیم حاکم که خود از پول غربی ها به قدرت و نعمت های فراوان دست یافته اند، می تواند عملیه را معکوس کند که درنتیجه آن، تمام آنچه را که تیم حاکم از حساب سخاوت های غربی ها به دست آورده و به قدرت کابل نشانده شده اند، با بدترین نمایش عبرت آموز به نقطه اول برگرداند.
راه اندازی کشمکش های ساخته گی برضد «خارجی ها» درواقع منحرف کردن شعور اجتماعی ازضعف ها، ناکامی، فساد سالاری بی پیشینه و تلاش برای ادامه قدرت است که حالا حتی یک فرد عادی مملکت این موضوع را درک می کند.
پیش بینی می شود که با تشدید یورش های بهاری و تابستانی طالبان که درقدم اول ولسوالی ها و مراکز حاشیه ای به دور شهر ها را هدف می گیرند، تلفات اردوی ملی فزونی می گیرد؛ فرار افزایش می یابد و روحیه مقاومت به دلیل سیاست احمقانه و سردرگم ( دوست نامعلوم ودشمن نا معلوم) به پایین سطح آن می افتد؛ کرزی و تیم حاکم با فراموش کردن شرط وشروط های شخصی، یک باره خود را پیش پای جنرالان امریکایی خواهند افگند. چنین اتفاق زمانی مشاهده خواهد شد که بخش اعظم مردم ما لطمه پذیر شوند؛ اقتصاد شان معیوب و از خانه های شان بیجا شده و به کشورهای همسایه فرار کنند.
حکومت ازنظر رسالت خود مکلف است مردم را به انتخابات سالم و ملی دلگرم کند؛ نه این که این تصور قوت بگیرد که این ها جو سازی و عربده کشی راه می اندازند تا نشان دهند که نا امنی اجازه برگزاری انتخابات را نخواهد داد و تا روشن شدن وضعیت، باید منتظر باشند.