-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ اردیبهشت ۳۱, سه‌شنبه

تصویر سیاه از افغانستان




از گذشته های دوراز سال های 1841 شکایت های در مورد اقتصاد ضعیف افغانستان وجود داشت.
در آن زمان سر ویلیام مکناتن (William Macnaghten) انگلیسی در نامهء از کابل به آمرانش در کمپنی هندوشرقی نوشته بود:
«چی می توان کرد با پادشاهی که همهء عایدات سالانه اش صرف 15 لک روپیه است؟»

اینک حدود بیش از دوقرن بعد از آن، احساسات مشابه از مشاروانی خارجی منعکس می شود که بعد از سرنگونی رژیم طالبان در سال 2001 برای احیای اقتصاد افغانستان تلاش کرده اند.

روزنامهء فینانشل تایمز می نویسد، همهء توجه به نگرانی های امنیتی بعد از خروج نیرو های بین المللی در سال 2014 معطوف شده و وضعیت دشوار اقتصاد افغانستان محاط به خشکه فراموش شده است.

اما زمانیکه در سال 2014 بخش اعظم نیروهای ناتو از افغانستان خارج شوند و مسایل امنیتی، تعلیم و تربیهء اطفال و مدرن ساختن اقتصاد را خود افغان ها به عهده گیرند، به گفتهء کمک کننده های بین المللی و موسسات اقتصادی، برای چندین دههء دیگر میلیارد های دالر مساعدت بین المللی به افغانستان یک امر مهم است.

صندوق وجهی بین المللی با تخمین اینکه در حال حاضر افغانستان با 45 درصد کسر عایدات ناخالص ملی مواجه است، می گوید، ثبات اقتصادی افغانستان تا بعد سال 2032 به تعویق افتاده است.

براساس اطلاعات سازمان استخبارتی امریکا (CIA) و متخصصان حقوقی  در سال گذشته صادرات میوه، قالین و سنگ های نیمه قیمتی 376 ملیون دالر و یک هفدهم حجم صادرات افغانستان بوده است.

براساس ارقام بانک جهانی سالانه حدود 15 ملیارد دالر مساعدت بین المللی که تقریباً با عایدات سالانهء ناخالص ملی افغانستان برابر است، به این کشور سرازیر می شود.

مرکز مطالعات ستراتیژیک بین المللی می گوید، این مساعدت ها برعلاوهء 642 ملیارد دالریست که مستقیماً  در جنگ افغانستان مصرف شده است.

مساعدت کننده گان بین المللی می گویند، مشکلات اساسی اقتصاد قانونی افغانستان اینست که با سرازیر شدن سرسام آور پول از خارج،  صادرات میوه و صنایع کوچک مانند تولیدات بوت های پلاستیکی برای مصارف داخلی از هم متلاشی شده، پول افغانی به طور غیر رقابت قوی و معاشات بلند رفته است.

بناً با خروج حدود 100 هزار نیروی بین المللی از افغانستان، نه تنها نگرانی های در مورد وضعیت امنیتی افغانستان وجود دارد، بلکه خطر آن نیز موجود است که افغانستان به آهسته گی در گیر یک بحران شدید اقتصادی شود.