-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ اردیبهشت ۳۱, سه‌شنبه

سیمای واقعی افغانستان امروز

ما صبح کاذبیم، دروغین سپیده ام
ما کودکان زود به پیری رسیده ایم

کابل (پژواک،٣١ ثور٩٢): "بچه ها در کوچه مرا با سنگ ميزنن؛ وقتى پشت شان ميدوم، به روى خود افتاده و زخمى ميشُم."
اين گفتۀ شکرالله ٢٨ ساله است که میخواست در بايسکل مخصوص معيوبیت خود، از يکى از سرکهاى وزيرمحمد اکبر خان  مينۀ شهر کابل بگذرد.
وی دستش را به سويم دراز کرده جوياى پول شد، به صورتش که نميدانم در اثر اشعۀ آفتاب سوخته و سياه گرديده و يا کدام علت ديگرى دارد، دقت نمودم.
شکرالله، لباس مندرسى به تن داشت، دريک دستش بوت پوشيده و بادست ديگرش بايسکل مى راند؛ چند دقيقه در مقابلش توقف کردم، گاهى رويش را با ناخن هاى بلندش خراش ميزد و زمانى از طريق يخن، بدنش را؛ من نوت ٢٠ افغانيگى را در کف دستش  گذاشتم و از او پرسيدم که چرا گدايى ميکند؟
وى درحاليکه در سيمايش نوعى شرمندگى ناشى ازغرور جوانى، هويدا گرديد؛ پس از اندکى درنگ   گفت: "بلى! گدايى ميکنم، چه کنم ديگه کار از دستم نمى آيه."
اين معلول که  پنج برادر، سه خواهر و يک مادر دارد، افزود که پدرش پوليس گارنيزيون بود و در خط اول جبهه زخمى شد، گُرده هايش را از دست داد و پس از اينکه بسيار درد کشيد، يکماه پيش فوت کرد! 
شکرالله علاوه کرد: دردهۀ ١٣٧٠ هفت ساله بود که در جنگهاى داخلى، بر اثر بمبارد طياره در منطقۀ قلعه زمانخان کابل، پاهايش را از دست داد و به همين علت از رفتن به مکتب و تعليم و تحصيل محروم شد؛ حال آنکه آرزو داشت تحصيل نمايد و به خانواده و کشور خود مصدر خدمت شود.
وى که در خانۀ کرايى در منطقۀ بينيحصار شهر کابل زندگى ميکند، گفت که چيزى پول از گدايى به دست مى آورد و چيزى هم کارت معيوبيت دارد، که دولت برايش  تنخواه ميدهد.
اين معلول افزود که روزانه، سه الى چهارصد افغانى به دست مى آورد و در جاهايى که مزدحم باشد، در روى جاده هاى موتررو، در هرجا ميرود تا يک مشت پول به دست آورد.
اما شکرالله با تاثر گفت: "مردم مرا اذيت ميکنن؛ نمى بينن که مه معيوب استم! بچه ها در کوچه مرا با سنگ ميزنن؛ وقتى پشت شان ميدوم، به روى خود افتاده و زخمى ميشُم!"
وى از برخورد بعضى افراد پوليس نيز شکايت نموده، ادعا کرد که روزى با پوليس جنايى درگير شد، آنها او را لت و کوب کرده، چهار ماه زندانى نمودند.
اين جوان، به پاهايش اشاره کرده ادامه داد: در قانون نيست که کسى بالاى معيوب دست بلند کند؛ اما افراد جنايى گفتند که چرا به روى جاده ميروى؟ تو پاکستانى استى! اما او از برخورد نيک و همکارى ساير افراد پوليس قدردانى نمود.
شکرالله، تذکرۀ تابعيتش را از جيب بيرون کرده، نشان داد که شکرالله در آن باشنده شهر کابل و ١٨ سالۀ سال١٣٨٢ نوشته شده بود.
وى به عنوان بزرگترين آرزويش گفت: "ميخواهم امنيت ده کشور ما باشه، برى معلولين و معيوبين، سر پناه داده شوه و برى ما کار بتن."  
اين درحالى است که ادارۀ بين المللى صليب سرخ ميگويد که مطابق احصائيۀ سال قبل، حدود  ٨٠٠ هزار معلول ومعيوب در کشور وجود دارد.
عبدالحسيب (رحيمى) سخنگوى صليب سرخ، درمورد طرح و ايجاد زمينه هاى کارى براى اشخاص داراى معلوليت، به پژواک گفت که صليب سرخ، افراد معلول و معيوب را دربخش هاى توانايى فزيکى و اجتماعى، آموزش داده و آمادۀ خدمت به وطن ميسازد؛ تا از يکسو مصدر خدمت به وطن بوده و از سويى هم، احساس محروميت از ذهن شان دور شود.
وى افزود که براى بازتوانى فزيکى افراد معلول و معيوب، به تهيۀ وسايل حرکى از قبيل ساختن قالب براى پا، گردن و دست ميپردازند و براى جوانانى که زير سن قرار دارند، کورسهاى آموزشى ايجادگرديده  است.
رحيمى علاوه کرد که  در مجموع، بيش از ١٣ هزار مرکز اورتوپيدى در ٧ ولايت ايجاد نموده اند، که در خدمت هموطنان معلول و معيوب قرار دارد.
سخنگوى ادارۀ صليب سرخ ميگويد که کورسهاى انگليسى را  نيز جهت رشد سطح دانش آنها تدوير نموده اند. همچنان فلزکارى و بايسکل سازى را نيز براى شان  توسط استادان مسلکى آموزش ميدهند.
وى افزود: "براى آنانيکه مسلک را از نزد ما آموخته اند، قرضه هاى کوچک نيز ميپردازيم تا زمينۀ کار بهتر براى شان فراهم گردد."
رحيمى گفت که معيوبين و معلولين در بخش ورزش نيز درخشيده اند. ورزش براى اين قشر، در سال ٢٠١٠ ميلادى ترويج گرديد، مسابقاتى که در اين اواخر معلولين با استفاده از ولچرها انجام ميدهند، يک گام خيلى  مفيد در عرصۀ گسترش ورزش بوده و اين اداره تا حد امکان، در زمينۀ گسترش آن کار نموده است.
اين مقام ادارۀ بين المللى صليب سرخ گفت که کار آنها براى مردم دو پيام: يکى "افراد داراى معلوليت در خدمت افراد داراى معلوليت" و ديگرى "معلوليت ناتوانى نيست" را احتوا ميکند.
وى علاوه نمود: "ما ميتوانيم با ايجاد روحيه و انگيزه براى معلولين و معيوبين، آنها را از محروميت هايى که در ذهن شان جاى دارد، بيرون کشيده و براى شان چنانچه لازم است شخصيت و اهليت ايجاد نماييم."
همچنان واصل نور مهمند معين وزارت  کار و امور اجتماعى،  شهدا و معلولين ميگويد که وزارت در پهلوى اينکه براى دو هزار معلول و معيوب که ثبت و راجستر اند، ١٥٠٠ افغانى معاش ماهوار ميپردازد، مطابق قانون حقوق و امتيازات معلولين، زمينه هاى تعليم و تربيه و سهولت هاى کارى، کاريابى و صحى را براى آنها نيز فراهم نموده است.
وى افزود: براى آنهايى که سر پناه ندارند، در پروژه هاى رهايشى زمين داده ميشود تا آنها بتوانند با آرامى و رفاه زندگى کنند.
مهمند گفت: "اميدوارم شکرالله نيز بتواند روزى با راهيابى به مراکز اورتوپيدى؛ از گدايى دست کشيده، خدمتگذار جامعه و مردم خويش گردد."