-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ خرداد ۷, سه‌شنبه

تقابل سازماندهی شده در دانشگاه ها به کجا می انجامد؟

اشاره: آن چه در دانشکدۀ علوم اجتماعی درجریان است، تنها بحث «پنج محصل تنبل وکاهل» نیست. اگر نسل دانشجویی بیشتر برلایه های جریان ها دقت کند، تمایل عمومی برای تصفیه حساب میان دیدگاه های نو و ساختار سنتی ومحافظه کارانۀ مسلط بر محیط دانشگاه هاست.
 انگیزۀ حدود بیش از هشتاد جوان دانشجو، با اعتصاب دو صد ساعته، آن قدر ضعیف بوده که صرفاً به خاطر حفظ امتیازات برای «پنج محصل تنبل وکاهل» زنده گی خود را به خاطر انداختند؟ باید این ظرفیت تقویت شود تا بدون بهانه تراشی های گروهی وتباری، به ارزش های ضروری وجدید توجه بی طرفانه تر متمرکز شده ودیدگاه های سودمند وتازه، جایگیر مناسبات سنگک شدۀ در دانشگاه ها شود.
با حرمت و لحاظ به شخصیت ونجابت فردی استادان ومسئولان دانشگاه ها وخدماتی طولانی مدتی که دربحبوحۀ ده ها سال بحران و دست به دست شدن اداره ها ونهاد ها انجام داده اند، باید این شهامت را در خود بپروریم که لازم است بردگردیسی کیفی امور تدریس، برخورد با جوانان وبرنامه ریزی مؤثر دردانشگاه ها با دیده ای باز و مفید نگریسته شود. آن چه دردانشگاه علوم اجتماعی اتفاق افتاد، یک روند طبیعی واجتناب ناپذیر بین ضرورت های جدید و وداع با شگرد های امور قدیمی است که منسوخ شده و به درد نیاز های امروز نمی خورند. 
علی رغم ادامۀ دهشت افگنی، انتحار و جنگ بین تفکر عدالت و وبی عدالتی، افغانستان امروز، به طور اجتناب ناپذیر، دستخوش تب تحول وپوست انداختن است. یعنی دیگر نمی شود در چهارچوب های قراردادی قبلی، به نیازهای آموزشی امروز پاسخ گفت. چرا هیچ کس صدای خود را بلند نمی کند که دانشجوی امروز، درمقایسه با استادان خویش، از بست وگشاد امور زنده گی امروز آگاه تر اند و روح آنان را دیگر نمی توان درقوالب سنتی- اداری زندانی کرد؟ بسیاری از دانشجویان امروز از برکت تلاش و دسترسی به منابع علمی واطلاعاتی، نسبت به استادان خویش خبره تر و عادل تر اند. شماری از دانشجویان دانشگاه ها، هم از جماعت اهالی ادبیات و هم کسانی که به امور اجتماعی، فلسفی وحقوقی سروکار دارند، اثار ارزشمند و وپژوهش هایی سودمند انجام داده و کتاب های شان به چاپ رسیده و عملاً در میدان رسانه ها حضور فعال دارند.
بنا برین، جوانانی که دریک سطحی معین رشد کرده اند، از استادانی که غیر از اوراق «زرد شدۀ لکچر» های سی سال پیش، هیچ مدرکی در دست ندارند، چه چیزی می آموزند؟ جریان اعتراضی که به طور طبیعی آغاز شده، اگر با برخورد خرد ورزانه مواجه نشود، این خطر وجود دارد که جنبش سالم اندیش دانشجوی یک بار دیگر در درتنگنای گرایش های کوچک فردی وتبارگرایی فرو افتد و ابزار دست «سیاسیون محافظه کار» شود. این مرحله برای حرکت دانشجویی بسیار حساس ودرعین حال فوق العاده انباشته از ریسک ولغزش و غلتیدن درمحاسبه های شتاب زده است. دو جریان دانشجویی که کم کم دارد به جان افکنده می شوند، باید مواظب خویش باشند که یک نیروی خفتۀ افراطی گری نوع طالبی، شبح وار دراطراف شان گشت می زند ومی تواند دست آورد ها و امیدهای شان را متلاشی کند. 
انتظار می رود از دل این تضاد ها، یک نیروی فارغ از بیماری های دورۀ جنگ به ظهور برسد که محور دیدگاه های خود را اصل انسانگرایی وتوسعه عمومی جامعۀ افغانستان قرار دهد. چون صحنه سازی های انتخاباتی هم دارد فرا می رسد، این امکان وجود دارد که حلقات محافظه کار که درهمه زمینه ها شکست خورده و به فرسایش رفته اند، سعی کنند مسیر سالم جنبش دانشجویی را با دامن زدن به احساسات شخصی و ایده آل جلوه دادن پنداشت های کوچک برخاسته از دسته بندی های حقیرانۀ برخی از مسئولان به ظاهر محترم در محیط دانشگاه ها، به گمراهی بکشانند.
این وضع شاید نخستین تصادم میان ارزش ها وآخرین تقابل هم نباشد. 
------------------------------------------------------------------
این هم گزارش امروز:
ده‌ها استاد و هزاران محصل دانشگاه کابل، در اعتراض به برکناری یک استاد و رییس دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه کابل، صبح امروز تظاهرات کردند.
راهپیمایان حوالی ساعت 9 صبح امروز (سه شنبه 7 جوزا) دروازه های دانشگاه کابل را بر روی دانشجویان بستند و به سمت شورای ملی حرکت نمودند.
فیض الله جلال استاد دانشگاه کابل به نماینده گی سایر استادان، تصمیم رییس جمهور کرزی در مورد برکناری فاروق عبدالله رییس دانشکدۀ علوم اجتماعی و استاد فیصل یکی از استادان این دانشکده را، غیر قابل قبول خوانده و خواستار رد این فرمان شد.
وی افزود که «بخاطر پنج محصل تنبل و کاهل، برکنار کردن استادان مسلکی دانشگاه که حد اقل 35 تا 40 سال تدریس کرده باشند، نگران کننده است و به استادان دانشگاه کابل، قابل قبول نمی باشد».
یک محصلی که در این راه پیمایی شرکت کرده، به خبرگزاری بست باستان گفت که در نتیجۀ بررسی های هیئتی که برای بررسی اتهام های وارد شده بر رییس و یکی از استادان دانشکدۀ علوم اجتماعی گماشته شده بود، ثابت شده است که هیچ گونه حق محصلین زیر پای نشده است.
وی گفت که بر اساس بررسی های این هیأت محصلینی که دست به اعتصاب غذایی زده بودند، بیش از 60 ساعت غیر حاضری داشتند و محروم شده بودند.
راهپیمایان دشنام دادن و توهین دانشجویان یاد شده به استادان دانشگاه را، نیز تقبیح کردند و گفتند که در این مورد باید به سطح بلند عذر خواهی صورت بگیرد.
راه پیمایان این گام را مداخلۀ حلقه های سیاسی خارج از دانشگاه و برخی کشورها دانستند و هشدار دادند که اگر به خواست های آنان توجه صورت نگیرد، به تظاهرات خود ادامه می دهند و دروازۀ دانشگاه را، بر روی دانشجویان خواهند بست.
گفتنی است که مدت هشت روز تعدادی دانشجویان دانشکدۀ علوم اجتماعی دست به اعتصاب غذایی زدند که روز گذشته با برآورده شدن خواست های آنان اعتصاب شان پایان یافت.