-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ آذر ۲, شنبه

آیت الله، درشت گفت و نرم نشست.

درد های درونی مذاکرات ژنو در زبان خامنه ای خوشه کرد.

این عکس مربوط به آن تعزیه ایست که سردار نقدی، به کمک بقیه سرداران سپاه به بهانه هفته بسیج در مصلی تهران اجرا کردند و آقای خامنه ای هم در همین نمایش و تعزیه، مانند همیشه "فضا گیر" شد و سخنانی گفت که از سوی تمام رسانه های جهانی، علاوه بر کارشکنی در مذاکرات جاری اتمی، دهن آلودن به نازل ترین ادبیات تعبیر شد. در مورد نخست، آقای خامنه ای درشت گفت اما نرم نشست. حملات عصبی و آلوده به هتاکی وی نسبت به اسرائیل و حتی فرانسه عمیقا متاثر از مخالفت آنها برای رسیدن به تفاهم اتمی با ایران در مذاکرات گذشته بود. بنابراین نمی توان واقعیت پشت این سخنان را کارشکنی در مذاکرات اتمی قلمداد کرد. این همان نکته ای بود که در شماره پنجشنبه پیک نت روی آن تاکید کردیم. اما در مورد دوم، جای انکار نیست که او نتوانست عصانیت خود را کنترل کند و تحت تاثیر آن تعزیه و نمایشی که نقدی برایش فراهم کرده بود، لغات و اصطلاحات و تعابیری را به کار گرفت که ادبیات امثال نقدی هاست. بیان مخالفت و حتی دشمنی هیچ نیازی به ناسزاگوئی و نفرین و هتاکی ندارد. اما دو نکته دیگر:
1- آقای خامنه ای در آن سخنرانی حداقل پذیرفت که اشتباهات اقتصادی 8 سال گذشته به فاجعه کنونی انجامیده است. اما ایشان یادش رفت که پس از کودتای انتخاباتی 88 در نماز جمعه تهران که در همین مصلی برگزار شد گفت که نظرات اقتصادی احمدی نژاد به نظر اقتصادی وی نزدیک است.
2- آن نمایش هائی که نقدی برای رهبر ترتیب داد، کوچکترین ارزش و اعتبار ایمانی و اعتقادی و ملی ندارد و مقایسه آن با بسیجی که از جماران به جبهه های جنگ با عراق می رفت، قیاس گاری و هواپیماست. همه آنها مواجب بگیرند و برای لفت و لیس و رانت خواری دور نقدی ها جمع شده اند. روز حادثه اگر به صف دشمن نپیوندند، باید به فرماندهانشان جایزه داد!
آن دستهای جهانی که می خواهند تحریم ها علیه ایران ادامه یابد، یکصد میلیارد دلار پول نفت ایران در بانک های غربی بماند تا با آن بورس بازی کنند و آن دست های داخلی که بر طبل بی اثر بودن تحریم ها و ادامه سیاست نظامی می کوبند، همه با هم در تلاش اند. عرصه جهانی اش آشکار است و اسرائیل و فرانسه و ... در تیررس. دنبال دست های داخلی اش هم زیاد نباید گشت.