-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ آذر ۹, شنبه

دیوید یانگ: کرزی مانع اصلی است.

مایکل شانک: کرزی نسبت به فیصلۀ لویه جرگه عصبانی است.

دیود یانگ عضو برنامه امنیتی امریکا در واشنگتن می گوید تکتیک های کرزی به کسی می ماند که از موقف قدرت سخن می گوید و فکر می کند هر چیزی که خواسته باشد، واشنگتن آنرا قبول خواهد کرد:

« کرزی فعلاً یگانه مانع در راه امضای موافقت امنیتی می باشد. تمام امکانات در دست اوست. او شاید خود خواهانه می خواهد از حامیان گذشته که او را به قدرت رساندند فاصله بگیرد تا میراث خود را بهتر بسازد و یا این که او غیر منطقی به این باور است که می تواند در آخرین لحظه به اهدافی برسد که در وقت مذاکرات در مورد این پیمان به آنها دست نیافت. »

در این ارتباط می توان به سه تصور و یا دلیل مختلف اشاره نمود. واشنگتن می تواند این تقاضاهای رییس جمهور کرزی را بپذیرد و یا اگر این موافقت تا اخیر سال به امضا نرسد، تصمیم بگیرد که تمام قوای خود را از افغانستان خارج می کند.

از سوی دیگر در افغانستان این امکان وجود دارد که آقای کرزی تکتیک خودرا ترک کرده و راه را برای امضای موافقتنامه باز نماید. گرییم سمیت تحلیلگر گروه بین المللی بحران می گوید در این رابطه رییس جمهور کرزی یک بازی خطرناک را شروع کرده است.

به گفته او بحران های دیگر در جهان زیاد شده که توجه واشنگتن را بخود جلب کرده اند و افغانها درک نمی کنند که امریکا به چه اندازه خساره مالی را در افغانستان تحمل کرده و تا چه حد از این کشور خسته شده است.

تصور دیگر اینست که رییس جمهور کرزی واقعاً خواهان این توافق نیست: این امکان وجود دارد که رییس جمهور کرزی نمی خواهد که واشنگتن شریک آن باشد و تقاضا های اخیرش به خاطر منحرف ساختن این موافقت می باشد.

رییس جمهور کرزی واشنگتن را به باد انتقاد می گیرد که نتوانست صلح را در افغانستان تامین کند و اخیراً در صحبت با رادیو آزادی قدم فراتر گذاشته و گفت که جنگ بر افغانستان تحمیل شده و مردم افغانستان بخاطر منافع کسی دیگری قربانی می شوند.

مایکل شانک از بخش بررسی و حل بحرانها در پوهنتون جورج میسن می گوید، با دعوت لویه جرگه شاید هدف آقای کرزی همین بوده باشد که این موافقت را از بین ببرد. به گفته او تصمیم لویه جرگه شاید به طبع دل آقای کرزی برابر نبوده باشد و از این رو اکنون خودش شخصاً تقاضاهای را به میان گذاشته است تا موافقت را برهم بزند:

« به عقیده من قابل باور است که کرزی می خواهد امریکا از افغانستان خارج شود. او فکر می کرد که حمله امریکایی ها بر خانه های افغانان و مصونیت قضایی برای عساکر امریکایی سبب لغو این موافقت در لویه جرگه خواهد شد. اما این کار نشد و اکنون او همه خواسته های خود را روی میز بیرون کرده است. »

تحلیلگر سیاسی افغان و سابق سفیر این کشور در فرانسه و کانادا عمر صمد می گوید اگر رییس جمهور کرزی خواهان برهم زدن این توافق می بود در لویه جرگه می توانست راه را برای آن باز کند و کسانی را دعوت نماید که از این مفکوره او پشتیبانی می کنند، زیرا یک تعداد زیاد اعضای لویه جرگه توسط حکومت او انتخاب شده بودند.

از اینرو به گفته عمر صمد رییس جمهور کرزی یک قمار خطرناکی را برضد خواسته های لویه جرگه پیش گرفته است. سوال اینجاست که چرا او اینقدر زحمت بکشد و لویه جرگه را تشکیل بدهد و بعد از این همه تلاش ها برای برهم زدن توافق امنیتی قدم بردارد.

تصور و یا دلیل سوم اینست که رییس جمهور کرزی شاید معتقد باشد که واشنگتن به مرور زمان افغانستان را ترک خواهد کرد و قبل از آن او اعتبار خود را بیشتر ساخته و خود را به حیث یک مدافع منافع افغانها معرفی کند تا میراث خود را بهتر جلوه بدهد.