------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۲ آذر ۴, دوشنبه

مگر ایزازبند هر کدام اینها در دست همسایه ها نیست؟

دکترسمیع حامد

« امریکایی نباید در خانه های ما در آید»...مگر وطن ما « خانه» مانیست؟ حالا که در « وطن» ما در آمده است چرا برخورد گزینشی میکنیم؟ امریکایی چرا به « خانه» ها می درآید؟ زیرا قبل از او « پاکستانی» و « برادر کرزی» در آمده است...چرا نباید کاری کرد که آنها را نگذاشت تا « امریکایی» هم ندرآید...اگر امریکایی به دنبال « طالب» به خانه ها ندرآید مردم سر امریکایی را به ماتحتش میزنند. 
ما اگر ناگزیر نباشیم نمیخواهیم امریکایی جنگی در وطن ما باشد چه در خانهء ما و به هیچ صورت هم نمیخواهیم جنگجویان آنها به خانه های ما در آیند اما این فقط یک « نکته» است نه مهترین نکته. مهمترین نکته این است که ما مجبوریم این مهمان ناخوانده را با خود داشته باشیم تا از « دزدهای قدیمی» در امان باشیم...مگر خادیست ها و جهادیست ها به خانه های مردم « تجاوز» نکردند و آنهایی که امروز سیاست و تجارت را با هم میکنند و چارسوی رییس جمهور هم غمبر میزنند خانه های مردم را تاراج نکردند؟ بر زنان این وطن تجاوز نکردند؟ دختران را به زور نگرفتند؟ 
مگر اگر تفاهمنامه امضاء نشود و « خارجی ها» بروند بار دیگر مال و ناموس مردم از دست مار های داخلی که حالا اژدها شده اند در امان میماند؟
مگر ایزازبند هر کدام اینها در دست همسایه ها نیست؟ و آیا همسایه ها به خانه های ما هجوم نمیبرند؟ مگر در اصل فرقی بین « کشتن » در خانه و بیرون خانه است؟ مگر طالبان خود را « شوهر» تمام زنان ما نمیدانستند که مجبور بودیم همسران و دختران خود را در هفت پرده از بیم شلاق آنها پنهان کنیم؟

امریکایی ها حالا ما را بهتر میشناسند...فقط طالب نبود که با آنها جنگید ، آنها حمله های « سبز بر آبی» زیادی را نیز تجربه کردند و بهتر از کرزی میدانند که نباید به خانه های افغان ها حمله کنند اما کرزی « توپی » است که میخواهد با « پاها» بازی کند...مردم را فریب دهد و برای خود زمان بخرد...چرا ما نباید با دقت در بارهء تمامی ماده های تفاهمنامه بحث نکنیم؟ ولو مجبور باشیم در حد سرکشیدن جام شوکران و خوردن گوشت خر از گرسنه گی این تفاهمنامه را امضاء کنیم، باید وضعیت بحرانی کنونی خود را در نظر گیریم و بیش از این مردم را قربانی نکنیم...
ما باید بدانیم که در منطقه اولین کشوری نیستیم که با امریکا تفاهمنامه امضاء میکند...اگر این را بدانیم نمیگوییم « در صورت تجاوز بیرونی امریکا از ما دفاع کند» کدام تجاوز؟ مگر « پاکستان» برای « امریکا» مهمتر از ما نیست؟ با پاکستان قراردادهای مشابه ندارد؟ پس طبیعی است که « امریکا» فقط از « منافع» خود دفاع میکند و ما برایش امروز ارزش داریم زیرا در خط استراتیژیک او قرار گرفته ایم ورنه اگر « حقوق بشری» فکر میکرد پیش از یازده سپتامبر ما را زیر پای القاعده و طالب نمی انداخت. ما هم باید « منافع» خود را در حد خود در نظر بگیریم و تا سرحد امکان « چانه زنی» کنیم اما چنین مثل کرزی در ماتحت خود « فانه زنی» نکنیم.